کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
چهارشنبه, 05 آذر 1399   Wednesday 25 November 2020
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 11 خرداد 1398

صفحه خبر: صفحه آخر

استعفای ترزا می، نخست وزیر بریتانیا هرچند که دور از انتظار نبود و بسیاری حتی از ماه‌ها قبل منتظر چنین روزی بودند، باز هم زلزله سیاسی در کشور به دنبال داشت.
ترزا می با چشمانی اشکبار ضمن ابراز تاسف عمیق خود از این که قادر به تکمیل خـروج از اتحادیه اروپا نیست، گفت که در روز 7 ژوئن (17 خرداد) از رهبری حزب محافظه‌کار کناره‌گیری می‌کند. نکته مهم آنکه بریتانیا پس از چندین بار تمدید، تنها تا تا ۳۱ اکتبر (۹ آبان) فرصت دارد تا برای خروجش از اتحادیه اروپا به توافق برسد. این موضوع بدان معناست که این کشور زمان کافی برای برگزاری انتخابات زودهنگام و تشکیل دولت جدید را ندارد و باید با تعیین هرچه سریع‌تر رهبر حزب، تلاش‌ها برای دستیابی به توافق را بیشتر کند.
مقامات بریتانیایی نسبت به این استعفا واکنش‌های متفاوتی نشان دادند. «بوریس جانسون»، اصلی‌ترین شانس جانشینی ترزا می ‌که به شدت حامی ‌برگزیت است ، با انتشار توئیتی ضمن تشکر از تلاش‌های ترزا می ‌بار دیگر بر مواضعش تاکید کرد و نوشت:«ما در تاریخ 31 اکتبر، اتحادیه اروپا را ترک خواهیم کرد؛ با توافق یا بدون توافق.»
جرمی‌کوربین، رهبر حزب مخالف کارگر نیز با انتشار بیانیه‌ای با استقبال از استعفای ترزا می‌گفت که «سرانجام او چیزی را فهمید، که کشور ماه‌ها پیش فهمیده بود: او نمی تواند حکومت کند، نه بیشتر از حزبش که تقسیم شده و در حال فروپاشی کامل است». وی ادامه داد: «حزب محافظه‌کار به طور کامل قادر به تعامل با برگزیت نیست؛ این حزب قادر به بهبود زندگی مردم یا مقابله با نیازهای فوری آنها نیست. پارلمان نیز در بن‌بست قرار دارد و محافظه‌کاران هیچ راه‌حلی برای چالش‌های اصلی کشور ما ارائه نمی دهند». کوربین تاکید کرد که تنها راه برون‌رفت کشور از بن‌بست سیاسی، برگزاری انتخابات زودهنگام است.
نایجل فاراژ، رهبر حزب برگزیت و یکی از مهم‌ترین چهره‌های حامی ‌خروج بریتانیا از اتحادیه نیز گفت که ترزا می ‌از لحاظ سیاسی، وضعیت کشور و حزب را بد ارزیابی کرد.
این استعفا حتی واکنش سران اتحادیه اروپا را هم در پی داشته است. ژان کلود یونکر، رئیس کمیسیون اروپا گفت که استعفای می، موضع اروپا را درباره برگزیت تغییر نمی‌دهد. آنگلا مرکل صدراعظم آلمان نیز گفت که آلمان برای خروج منظم بریتانیا و همکاری‌های آتی تلاش خواهد کرد. «امـانوئل مکرون» رئیس‌جمهور فرانسه نیز با حالتی دلخور از بحران سیاسی در بریتانیا و بلاتکلیفی در اتحادیه گفت که: «روشن شدن سریع اهـداف بریتانیا در خصوص بـرگزیت امری ضـروری
است.»
سخنگوی دولت اسپانیا نیز با ناامیدی از آینده پیش رو گفت که جلوگیری از برگزیت سخت و تقریبا غیرممکن است. ابهام درباره برگزیت و آینده کشور سبب نارضایتی شهروندان از احزاب اصلی کارگر و محافظه‌کار هم شده است. در انتخابات محلی که چند هفته قبل برگزار شد، کرسی‌های هر دو حزب 7 درصد کاهش یافت.
همچنین نتایج انتخابات بریتانیا برای تعیین نمایندگان این کشور در پارلمان اروپا نشان می دهد حزب حاکم محافظه‌کار 14 درصد و حزب کارگر 11 درصد از آرای خود را نسبت به دوره قبل و انتخابات پنج سال پیش از دست داده است.
این در حالی است که حزب تازه‌تاسیس برگزیت به رهبری نایجل فاراژ ( مخالف سرسخت اتحادیه اروپا و مهاجران ) که حدود شش هفته از آغاز رسمی فعالیت حزبش می‌گذرد توانست حدود یک سوم یعنی 31 درصد آرا را کسب کند، حزبی که گفته شده هیچ برنامه‌ای به جز خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا ندار . با این نتیجه نایجل فاراژ هوادار ترامپ که حیات سیاسی‌اش با جدایی از حزب استقلال رو به افول رفته بود، احیا شد .
در این انتخابات حزب کارگر با کسب 14 درصد آرا در جایگاه سوم و حزب حاکم محافظه‌کار در جایگاه پنجم قرار گرفته است که در چهار دهه اخیر بی‌سابقه است.
البته نکته جالب توجه آنکه، حزب لیبرال دموکرات در انتخابات پارلمان اروپا با کسب بیست درصد آرا و با 13 درصد افزایش اقبال رای‌دهندگان نسبت به انتخابات قبل توانست در جایگاه دوم قرار گیرد و حزب سبزها نیز با افزایش قابل توجه آراء ، 12 درصد آرای این انتخابات را کسب کند و چهارم شود و یک پله بالاتر از حزب حاکم محافظه‌کار ایستاد، نتیجه‌ای که هوادارانش آن را یک پیروزی چشمگیر برای خود تلقی کردند. این دو حزب حامی‌ سرسخت اتحادیه اروپا هستند. در واقع نمی‌توان با قطعیت گفت که اکنون میدان در دست حامیان برگزیت است یا مخالفانش. هر دو گروه شانه شانه گام برمی‌دارند.
بررسی این آمار و ارقام نشان می‌دهد که همچنان شکاف جدی میان شهروندان درباره برگزیت وجود دارد. مخالفان و موافقان اتحادیه اروپا تقریبا به یک اندازه هستند اما نکته مهم، ناامیدی مردم از دو حزب اصلی کارگر و محافظه‌کار است. در این انتخابات‌ها نخستین بار انحصار قدرت میان دو حزب محافظه‌کار و کارگر که دهه‌ها در بریتانیا قدرت میان این دو حزب دست به دست می شد شکسته شد و مردم به احزاب دیگر روی آورده‌اند. میزان مشارکت در انتخابات پارلمان اروپا بیش از پنجاه درصد بود که در دو دهه اخیر بی‌سابقه است. در حالی که هر دو طرف موافقان و مخالفان اتحادیه اروپا خود را پیروز این انتخابات می دانند، نتیجه انتخابات پارلمان اروپا نشان داد این انتخابات هم نتوانسته چشم‌انداز روشنی برای بریتانیا به منظور خروج از بن‌بست برگزیت پدید آورد و شرایط را بحرانی‌تر و مبهم‌تر کرده است.
همزمان با اصرار مقامات حزب کارگر برای برگزاری انتخابات زودهنگام، مقامات ارشد حزب محافظه‌کار به شدت با این امر مخالفت می‌کنند. جرمی‌هانت، وزیر امور خارجه بریتانیا و یکی دیگر از شانس‌های اصلی تصدی پست نخست‌وزیری هشدار داد که برگزاری انتخابات سراسری همچون یک خودکشی سیاسی برای محافظه‌کاران است. حتی تونی بلر، نخست وزیر اسبق بریتانیا از حزب کارگر هم گفت مگر محافظه‌کاران دیوانه باشند که انتخابات زودهنگام برگزار کنند. محبوبیت این حزب به حدی پایین آمده است که این حزب هیچ شانسی را برای کسب اکثریت آرا برای خودش در انتخابات مجدد متصور نیست.
البته استعفای نخست وزیر در بریتانیا موضوعی سابقه‌دار است. مارگارت تاچر، یکی از مهم‌ترین و تاثیرگذارترین نخست وزیران تاریخ بریتانیا پس از جنگ جهانی دوم و نخستین نخست‌وزیر زن این کشور نیز در نوامبر 1990 استعفا داد و جای خود را به وزیر خزانه‌داری جوانش داد. گویی که سرنوشت نخست‌وزیران زن حزب محافظه‌کار استعفاست.گوردون براون و دیوید کامرون نیز در سال‌های 2010 و 2016 ناچار به استعفا شدند. اما موضوع بی‌سابقه، استعفای پی در پی دو نخست وزیر، آن هم به دلیلی مشابه است. برگزیت، پیشتر دیوید کامرون را هم به خانه فرستاده بود.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام