درباره ساماندهی کودکان کار

اجتماعی - تاریخ: ۲۰-۰۴-۱۳۹۸, ۰۰:۰۱
اخیرا طرح موسوم به ساماندهی کودکان خیابانی در حال اجرا است که شباهتی به آیین‌نامه تدوین شده آن ندارد و آنچه عملا رخ می‌دهد تنها جمع‌آوری اجباری کودکان کار در خیابان تحت عنوان ساماندهی است. اقدامی‌ که انجام قهری آن بدون وجود مقدمات جذب و شناسایی و خدمات تیم تخصصی باعث آسیب‌های روانی شدیدی می‌گردد و اثرات منفی آن می‌تواند تمام زندگی و آینده این کودکان را تحت‌الشعاع خود قرار دهد. برای روشن‌تر شدن بحث تعاریف شناسایی و جذب را طبق آیین‌نامه ساماندهی کودکان خیابانی مرور می‌کنیم.
شناسایی‌: ارتباطی که توسط مددکار اجتماعی با کودک خیابانی شکل می‌گیرد و به تشخیص وضع ‌موجود وی می‌انجامد.
جذب‌: ارتباط تقویت‌یافته مددکار اجتماعی با کودک خیابانی که جلب اعتماد و پذیرش ارتباط ازسوی کودک خیابانی را به همراه دارد، این فعالیت با هدف آگاه نمودن کودک خیابانی از منابع و خدماتی که می‌تواند در اختیار او قرار گیرد انجام‌ می‌پذیرد.
سوال اولی که مجریان این طرح باید پاسخ دهند این است که وجود اجبار در این ساماندهی که به صورت جمع‌آوری و دستگیری خود را نشان می‌دهد را چگونه توجیه می‌کنند؟ مسئله بعدی این است که وقتی کودکان کار از خیابان‌ها، چهارراه‌ها، متروها و... جمع شدند آیا مشکل حل می‌شود و دیگر مسئله‌ای تحت عنوان کودک کار نخواهیم داشت؟
این مسئله بدون خدمات تخصصی و تمهیدات لازم به بروز موارد خشن‌تر کار کودکان نمی‌انجامد؟
چرا این طرح بر کودکان کار مناطق پررفت‌وآمد شهری متمرکز شده است و مجریان این طرح در مورد شایعات مطرح شده در مورد زدودن چهره شهر از این کودکان به عنوان هدف اصلی این طرح چه توضیحی دارند؟
نهایتا اینکه کار کودکان فقط در خیابان اتفاق نمی‌افتد، کار در مناطق دور از دید جامعه مانند کار در گودها و گاراژهای تفکیک زباله، کوره‌ها و...نیز از مصادیق اتفاقا بسیار خشن کار کودکان است. بنابراین هدف نهایی باید برنامه‌‌ای همه‌جانبه برای این پدیده به هر شکل و در هر جایی باشد که بر علل ایجاد آن تمرکز نموده، همه کودکان کار - از گودهای زباله گردی تا چهارراه‌های شهر -را
در بر بگیرد.