همه اینطورند!؟

شبکه - تاریخ: ۲۲-۰۳-۱۳۹۸, ۰۰:۰۱
تعطیلات که می‌شود همه مسافرت می‌روند، همه در ترافیک و شلوغی گیر می‌کنند و همه دیر سر از مبدا و مقصد در می‌آورند. در برگشت هم همه «خوش نگذشت» گفته و در دنباله «خستگی در تنمان ماند» را اضافه می‌کنند. قطعا در استفاده از کلمه همه غلو کرده‌ایم و این کار را فقط برای اینکه مطلب بهتر جا بیفتد انجام داده‌ایم (نگران نباشید! در ادامه هم از همین شیوه پیروی خواهیم کرد!) وقتی به همه «چه اجباری بود؟!» گفته شده و «در روزهای غیر تعطیل می‌رفتید» اضافه شود سختی اخذ مرخصی و بر زمین ماندن کار ارباب رجوع و مردم به عنوان دلیل انجام کار سفر در چنین ایامی عنوان می‌گردد. همه می‌دانیم که یکی دو روز مرخصی گرفتن به آن سختی‌ها هم که همه می‌گویند، نیست. از سوی دیگر انجام دو ساعت کار روزانه در محل کارهای خصوصی و نیم ساعت کار روزانه در محل کارهای دولتی به معنای این است که مرخصی‌ها کار مردم را آنقدرها هم لنگ نگذاشته و دو روز مرخصی را می‌توان یکی دو ساعته جبران کرد. همه بچه‌دارها برای مسافرت در ایام تعطیلات مهد و مدرسه بچه‌ها را بهانه می‌آورند و این در حالی است که تعامل سازنده با مدیران و معلمین مدارس و مهد کودک‌ها و اینکه اکثر آموزگاران کلاس‌های خلوت‌تر را می‌پسندند باعث می‌شود که علاوه بر اولیا، مربیان نیز از مسافرت‌های ایام غیرتعطیلی استقبال شایان توجهی به عمل آورند. با این حساب دلیل اصلی مسافرت‌های ایام تعطیل به یک مشکل فرهنگی بر می‌گردد؛ همه ما ایرانی‌ها اشتباهات بزرگی که همه مرتکب می‌شوند را بسیار بیش‌از اشتباهات کوچک تک نفره، که فقط خودمان
مرتکب شده‌ایم، دوست داریم. در این باره کافی است به یاد بیاوریم که در زمان کودکی که نمره کم می‌گرفتیم پدر و مادر سختگیری که از جواب «سوالات سخت بود» قانع نمی‌شدند، به مجرد شنیدن «همه کم گرفتند» به نهایت اقناع رسیده و در دل «بچه من گناهی نداشته» می‌گفتند. در مسافرت‌ها هم همه مردم ترجیح می‌دهند ساعات طولانی در ترافیک و شلوغی بمانند، اما مجبور نباشند به دلیل حادثه‌ای ناغافل که در ایام غیرتعطیلی روی داده است حساب پس داده و «الان وقت مسافرت رفتن بود» را دشت کنند. بیهوده نیست که تولستوی گفته است:«بدترین جملات این است:همه اینطورند!» کاش بتوانیم همه نباشیم!