پیش‌بینی یک مقام سازمان ملل:
طوفان‌ شن، خشکسالی و فرسایش در ایران تا ۲۰۳۰ شدید می‌شود

اجتماعی - تاریخ: ۲۲-۰۳-۱۳۹۸, ۰۰:۰۱
معاون دبیرکل سازمان ملل متحد و رئیس اسکاپ با اشاره به خسارات اخیر سیل در ایران هشدار داد و گفت انتظار می‌رود طوفان‌های شن و گرد و غبار، خشکسالی، بیابان زایی و فرسایش باد، همه در آسیای جنوب غربی تا ۲۰۳۰ افزایش یابد.
به گزارش تسنیم، آرمیدا آلیس‌جابانا معاون دبیرکل سازمان ملل متحد و رئیس کمیسیون اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل در امور آسیا و اقیانوسیه (اسکاپ)، طی سخنانی در آئین افتتاحیه اولین مجمع نوآوری آسیا و اقیانوسیه در سالن اجلاس سران در تهران برگزار شد، گفت: "تغییرات جوی شدت و کثرت فجایع طبیعی را در آسیا و اقیانوسیه افزایش می‌دهد. مرگ و میر و خساراتی که سیل اخیر در جمهوری اسلامی ایران به جای گذاشت، یادآور تهدید وقایع شدید جوی برای جان و مال جوامع است و یادآوری می‌کند که تنها یک پاسخ جامع به چالش‌های اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی می‌تواند راه را برای توسعه پایدار هموار کند.
سیلی که در بهار سال جاری ایران را
در بر گرفت، ویران کننده بود. این سیل ۱۰میلیون نفر را تحت تاثیر قرار داد و ۵۰۰هزار نفر را مجبور به جابه‌جایی کرد که نیمی از آنها کودکان بودند. بیمارستان‌ها و مدارس ویران شدند، صد هزار کودک از تحصیل و دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی بازماندند. بخش‌های عظیمی از شبکه جاده‌ای کشور تحت تاثیر قرار گرفت که به اقتصاد فشار می‌آورد و بر زندگی روزانه بسیاری از خانواده‌ها تاثیر می‌گذارد. مقدار این خسارت ۴.۸ میلیارد دلار تخمین زده شده که یک سوم آن مربوط به بخش کشاورزی می‌شود. این بخش وسیله امرار معاش بسیاری از مردم است.
ولی این سیل همانقدر که غم انگیز و پر هزینه بود، بخشی از یک پدیده وسیع تر است: افزایش خطر فجایع طبیعی از تاب‌آوری جمهوری اسلامی ایران و آسیا و اقیانوسیه فراتر رفته است. انتظار می‌رود طوفان‌های شن و گرد و غبار، خشکسالی، بیابان زایی و فرسایش بادی همه در آسیای جنوب غربی تا ۲۰۳۰ افزایش یابند. این فجایع که با تغییرات جوی تشدید می‌شوند، روز به روز فراوان تر می‌شوند .این فجایع بیشترین آسیب را به فقرا و آسیب پذیران جامعه می‌زنند، مخصوصاً در زیستگاه‌های غیررسمی. برخی استان‌های کمتر توسعه یافته ایران بیش از همه گرفتار طوفان‌های مداوم شن و گرد و خاک شده‌اند.طوفان‌هایی که محصولات و زیرساخت‌های آن‌ها را نابود می‌کند و سلامت، تحصیل و مشاغل مردم را به خطر می‌اندازد.
این چالش‌ها مشخص می‌کند چرا بررسی‌های دقیق اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی باید با هم انجام شوند. دلیل آن کاهش پیامدهای فجایع طبیعی و رسیدن به توسعه پایدار است. شواهد از سراسر دنیا به ما می‌گوید نادیده گرفتن تاثیر اجتماعی رشد اقتصادی می‌تواند جوامع را به دردسر بیندازد و در بدترین حالت باعث بی‌ثباتی و درگیری شود. نادیده گرفتن هزینه محیط زیستی رشد اقتصادی در بسیاری از بخش‌های منطقه ما باعث تغییرات جوی و بالا رفتن ریسک خطرات طبیعی می‌شود که فقر را گسترش داده و نابرابری را دائمی می‌کند. در هیچ جای دیگری به اندازه آسیا نیاز به پاسخ چند جانبه و یکپارچه نیست. آسیا پرمخاطره‌ترین منطقه دنیاست.
توسعه پایدار که نرخ رشد اقتصادی را با نیاز به مشارکت اجتماعی و حفاظت از محیط زیست متعادل می‌کند، برای اطمینان از یک ایران شکوفا در حال حاضر و آینده‌ای تمیز و مهربان و ایمن برای بچه‌ها ضروری است. سرمایه گذاری روی مردم به همراه سرمایه گذاری در آسمان، زمین و آب آینده را تضمین می‌کند. ایران امکانات و انگیزه را دارد ولی برای رسیدن به این آرزو ایستادگی لازم است و خانواده سازمان ملل آماده کمک در ماه‌ها و سال‌های آتی است."