کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
شنبه, 28 فروردین 1400   Saturday 17 April 2021
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 25 اسفند 1393

صفحه خبر: اقتصادی

آفتاب یزد- امید کاجیان: همواره اقتصاد تک محصولی و وابسته به نفت از جمله مواردی بوده است که بارها از آن با عنوان شمشیر دولبه ای یاد می‌شود که در حالیکه نعمت است، محنت نیز هست. در راستای فرار از وابستگی شدید اقتصاد به نفت ، توجه به تجارت و صادرات غیرنفتی مطرح می‌شود . در این بین یکی از هنر صنعت هایی که شاید مغفول واقع شده اما در راستای بهبود وضع کشور در زمینه اقتصاد می‌توانست نقش عمده ای را بازی کند، حوزه فرش بوده است. حوزه‌ای که هنر وصنعت را درهم آمیخته و می‌تواند صادرات و بازارهای خارجی را موردهدف قراردهد. آنچه در ادامه می‌آید گفتگو با سهیلا جلودار زاده مشاور وزیر صنعت معدن و تجارت پیرامون وضعیت هنر صنعت فرش در کشور است .
وضعیت توجه به هنر صنعت فرش در بازارهای داخلی و خارجی و میزان توجه به این حوزه را در طول سی و شش سال گذشته چگونه ارزیابی می‌کنید و به نظرتان عملکرد دولت های مختلف و نگاهشان به آن چگونه بوده است ؟
با توجه به اینکه دولتهای مختلف را پشت سر گذاشتیم درهر دولتی متناسب با شرایط آن دوره ، نوع توجه به صنعت فرش هم تغییر کرده است . درهنر صنعت فرش شاخصی که برای رونق یا رکود آن می‌توانیم ذکر بکنیم ، شاخص بازار ، میزان صادرات و گردش مالی است .به طور قطع دردولت هایی که در حال جنگ بودند این شاخص‌ها رشد نداشت ولی یک سطح را هم حفظ کرد اما در آن زمان در شرایط رقابت با کشورهایی که نیروی کار ارزان داشتند، قرار گرفتیم . اتفاقی که افتاد این بود که کشورهایی مثل پاکستان و حتی چین به عنوان رقبای فروش ایران ، خودشان را در دنیا مطرح کردند و با کپی کردن نقش‌ها و طرح های کشورما، بخشی از بازار را گرفتند به طوریکه میزان فروش خارجی فرش ایران پایین بیاید . البته باید عرض کنم که تولید فرش در یک دوره زمانی بیشتر شد ولی در شرایط فعلی که مثلا یارانه‌ها مطرح شده و به مردم داده می‌شود کارگر فرش باف هم کم شده است. در حال حاضر سعی و توجه بیشتر به این مسیر می‌رود که حامی این صنعت چه در داخل و چه در
خارج ازکشورباشیم . ما به هر حال بعد از انقلاب روند خوبی برای رونق و توسعه صنعت فرش نداشتیم.
روند و نگاه دولت یازدهم در این بخش و به ویژه وزارت صنعت معدن و تجارت چگونه است و چه هدفی را دنبال می‌کند ؟
ما باید تلاش کنیم فرش که معرف فرهنگ و هنر و صنعت ایرانی بوده به شرایط خوب و طلایی خودش برگردد و این نیازمند این است که یک نقشه راهی برای رسیدن به این شرایط تهیه بشود. از عوامل دیگری که باید مورد توجه قرار بگیرد نیروی انسانی است ،همچنین طرح‌ها و نمادهایی
که در فرش به کار می‌رود و کیفیت بافت از دیگر موارد است . ما در مورد کیفیت بافت همه چیز را در داخل ایران داریم اما ابزار آلاتی که مورد استفاده قرار می‌گیرد در کنار عوامل دیگر می‌تواند، بهره وری را در بافت و کیفیت بالا ببرد وقیمت تمام شده را تا حدی پایین بیاورد . در کنار این باید بازاریابی خوب داشته باشیم ، باید شرایط خوب تعامل اقتصادی با دنیا به وجود بیاید و همه اینها مورد توجه قرار بگیرد تا به وضع مطلوب برسیم. برای هریک از این مطالبی که گفتم مطالعات شده ولی کامل و کافی نبوده است و باید مورد بازنگری قرار بگیرد تا یک طرح جامع حمایت و رونق از صنعت فرش دستباف را درکشور تهیه کنیم و براساس آن حرکت کنیم.
ساختار مدیریتی هنر صنعت فرش ،در طول بعد از انقلاب همواره با فراز و نشیب همراه بوده و تغییراتی داشته است ، زمانی زیرنظر وزارت جهاد ،زمانی زیر نظر وزارت صنعت معدن و تجارت ،بوده است ،یا بخش های دیگر مثل کمیته امداد و یا سازمان میراث فرهنگی هم در آن شرکت داشتند . چند سالی است که مرکز ملی فرش زیرنظر وزارت صنعت معدن و تجارت این وظیفه را به دوش می‌کشد ،به نظرتان کدامیک از این ساختارها مناسب تر هستند و فرش را باید به چه نهادی سپرده شود ؟
سیاستگذاری و به اصطلاح تعیین نقشه راه باید یکجا متمرکز شود و از طرف دولت هم تغذیه و شارژ شود و مورد حمایت قرار گیرد ولی سایر بخشهایی که دراین زمینه کار می‌کنند نباید محدود بشوند .مثلا جهاد کشاورزی به مقتضای ارتباطی که با مناطق روستایی دارد و خاستگاه صنعت فرش هم در روستاهای ما بیشتر است رانباید ازیاد برد. نمی‌شود که جهاد را محدود کرد که این فعالیتها را انجام ندهد . جهاد طرح های تامین مالی خرد را دارد و برای توسعه روستاها خوب کار می‌کند. نهادهای خیریه ای و نهادهایی مثل کمیته امداد، سازمان بهزیستی برای اشتغال نیروهایشان سرمایه گذاری می‌کنند یعنی اگر آن ابعاد کلی و سیاستگذاری در یک جای خاص برای همه نهادها تعیین بشود این امر باعث رونق شده ولازم نیست که درمرحله اجرا، یک سازمان دولتی متولی بشود. چون این یک صنعت است که می‌تواند فردی و یا کارگاهی باشد.
آیا خطر تداخل در این ساختار مدیریتی همچنان هم وجود دارد؟
ولی اگرآن نهادی که مثل مرکز ملی فرش زیرنظر وزارت صنعت و معدن و تجارت که متولی سیاستگداری توسعه ورونق برای این صنعت است کار خودش را خوب انجام ندهد، به طور قطع بخش خصوصی و سازمان های دیگری در این امر مداخله کرده و وارد می‌شوند که خودشان مجبورهستند با صرف هزینه بیشتر و تجربیات پراکنده ، کارهایی انجام بدهند که این دستاورد عمومی برای کشور و صنعت فرش نخواهد داشت .
پیشنهاد شما درباره بهبود وضعیت تجارت در این صنعت چیست ؟ به هرحال نمی‌توان فراموش کرد که فرش یکی از حوزه های مهم صادرات غیرنفتی ماست که در آن نباید مغفول بود؟
من پیشنهادم این است که یک نهاد متولی داشته باشیم که در مورد برنامه رونق و برگرداندن صنعت فرش به دوران طلایی برنامه ریزی بکند و سایر دستگاه‌ها از این مطالعات انجام شده و سیاستهایی که تدوین و اعمال می‌شود استفاده کنند و سریعتر این کار انجام شود .مثلا اگر در مورد ابزار کار مطالعه شود و سرمایه گذاری کنیم برای تولید این ابزار، اقداماتی که وزارت صنعت معدن و تجارت و مرکز ملی فرش می‌تواند انجام دهد صورت گیرد یا مثلا در مورد طراحی و بافت و مسائل نرم افزاری تولید، اقدام شود . این موضوع با کمک دانشگاهها می‌تواند برکاتی را برای مجموعه دست اندرکاران فرش داشته باشد . یا در مورد آموزش نیروی انسانی که با کمک آموزش فنی حرفه ای یا خود متقاضیان ، آموزشهای لازم داده شود . یعنی صنعت فرش برای بهبود در عرصه تجارت به یک کار سیاستگذاری و برنامه ریزی مطالعاتی سریع نیاز دارد ودر این زمینه ایجاد هماهنگی بین دستگاه های مربوطه الزامی است .


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام