کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
جمعه, 15 اسفند 1399   Friday 5 March 2021
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 12 آبان 1394

صفحه خبر: سیاسی

حجت مختاری آغبلاغی کارشناس ارشد شرکت ملی نفت ایران-چشم انداز آینده اقتصاد جهان نشانگر افزایش قابل توجه تقاضای انرژی و در مجموع نقش مسلط نفت و گاز است. اکثر صاحب نظران با این
جمع بندی هم عقیده اند که مصرف انرژی در جهان با سرعت زیادی در حال افزایش است و تا سال 2030 همچنان با رشد مداومی مواجه خواهد بود. دلیل عمده رشد و تقاضای مصرف انرژی جهانی به دلیل استمرار روند فعلی مصرف انرژی کشورهای توسعه یافته و
ورود اقتصادهای نوظهور به بازار مصرف انرژی جهان می باشد.
میزان عرضه نفت نیز به نوبه خود به ظرفیت تولید کشورهای تولید کننده نفت بستگی دارد. به طور کلی پیش بینی می شود در سال 2030 ظرفیت تولید اوپک در بهترین حالت به 52.8 میلیون بشکه در روز و در بدترین حالت به 38.1 میلیون بشکه در روز و ظرفیت کشورهای غیر اوپک در بهترین حالت به 62.8 و در بدترین حالت به 49.9 میلیون بشکه در روز خواهد رسید. با این چشم انداز آینده اقتصاد جهان، نشانگر افزایش قابل توجه تقاضای انرژی و نقش نفت و گاز در معادلات جهانی می باشد. از طرفی دیگر پیش بینی می شود، که در افق 2030 حدود 37 درصد از تقاضای جهانی نفت را کشورهای حوزه خلیج فارس تامین خواهد کرد.
نکته حائز اهمیت این است که از1258 میلیارد بشکه نفت موجود در مخازن جهان 716 میلیارد بشکه آن در پنج کشور عربستان، ایران، عراق، کویت و امارات متحده عربی قرار دارد. ضرورت سرمایه گذاری در صنعت نفت و گاز کشور و افزایش سقف تولید فعلی از آنجاست، که منطقه خلیج فارس که حدود 67 درصد از منابع نفت دنیا را داراست، در آن نوعی بازی با حاصل جمع صفر حاکم است، یعنی برد سایر کشورهای منطقه در واقع باخت ایران است.
کشور های رقیب ایران در منطقه در دوران تحریم، با درآمد های نفتی خود، سرمایه گذاری های
لازم در تاسیسات خود را به انجام رسانده و برخی از این کشورها سرمایه گذاری در مخازن مشترک با ایران را با شتاب بیشتری فزونی داده اند. این در حالی است که ایران به دلایل اقتصادی و تحریم از این روند عقب مانده و تبدیل به بازنده این عرصه شده است.
ایران در دریای خزر، خلیج فارس و در خشکی با کشورهای همسایه در میادین مشترک زیادی شریک است، که مهمترین آنها 13 میدان نفتی می باشد، که 5 میدان آن در خشکی و در مجاورت کشور عراق و8 میدان آن در خلیج فارس و در مجاورت میادین کشور عربستان سعودی، امارات متحده عربی، کویت و قطر می باشد. باتوجه به مشترک بودن این میادین، تاخیر در توسعه و بهره برداری موجب گردیده کشورهای همسایه تولید بیشتری نسبت به ایران از این میادین داشته باشند.
تاکنون به دلیل تحریم و فشارهای بین المللی که مانع از ورود شرکت های معتبر خارجی و منابع مالی خارجی شده است، در دوران پسا تحریم با توجه به مشترک بودن این میادین، ضرورت دارد که توجه ویژه ای به سرمایه گذاری در توسعه این میادین معطوف گردد و در اسرع وقت منابع مورد نیاز تامین شود تا از ایجاد شکاف مضاعف در بهره برداری از میادین مشترک جلوگیری به عمل آید.
اما ضرورت سرمایه گذاری در صنعت نفت و گاز کشور فقط به میادین مشترک معطوف
نمی شود، و صنعت نفت در این مدت به دلیل عدم سرمایه گذاری در میادین داخلی با کمبودهای
فراوانی مواجه است، به طوریکه سالانه حدود5 درصد از تولید فعلی نفت کشور به دلیل افت فشار مخازن کاسته می شود و بر اساس ظرفیت تولید 4.2 میلیون بشکه در روز، بیش از 200 هزار بشکه نفت در روز از دست می رود، که برای جبران آن دست کم سالانه 3 میلیارد دلار سرمایه گذاری جهت نگهداشت ظرفیت فعلی لازم است. همچنین ضریب برداشت در ایران حدود 26 درصد است، در حالی که کشورهای دارنده فناوری سطح برداشت خود را به مقدار قابل توجهی بالا برده اند، این در حالی است که افزودن هر یک درصد به ضریب برداشت، به معنای افزودن 5 میلیارد بشکه به ذخایر کشور می باشد و چنین ذخیره ای
می تواند قوام مخازن نفتی را برای سال های متوالی تامین نماید. اما چنانچه سرمایه گذاری در صنعت نفت و گاز کشور به مرحله اجرا گذاشته نشود در آینده نه چندان دور صادرات نفت قطع خواهد شد.
نکته قابل تامل دیگر این است که ایران سهم اندکی از سرمایه گذاری کلی جهانی در نفت و گاز را داراست، در صورتی که سرمایه گذاری کافی، هدف دار و به موقع در صنایع بالا دستی انرژی انجام نپذیرد، آسیب های جبران ناپذیری به اقتصاد کشور وارد می شود.
در واقع عدم سرمایه گذاری مناسب در تولید و صدور انرژی می تواند ایران را در تصاحب بازارهای جدید، کشورهای تازه صنعتی شده شرق آسیا و اتحادیه اروپا که طی دوره های آینده رشد اقتصادی و واردات نفت قابل توجهی خواهند داشت، ناکام ساخته و بدین ترتیب موجب تقویت رقبای منطقه ای شود.
فقدان سرمایه گذاری و کاربرد فناوری های پیشرفته که نتیجه غیبت شرکت های بزرگ نفتی طی چند سال اخیر است، به فرسودگی روزافزون صنعت نفت در ایران انجامیده است. در اکثر میادین نفتی بزرگ و قدیمی ایران که نفت از لایه های سنگ مخزن آسماری و بنگستان استخراج می شود، بهره جویی از فن آوری بازیافت مجدد نفت از راه تزریق گاز برای بالا بردن ضریب بازدهی به حداکثر امکان کاری ضروری است. با ادامه روند فعلی بیم آن می رود که طی چند سال آینده ایران جایگاه خویش را در اوپک از دست بدهد و سهمش در این سازمان تقلیل یابد. گفتنی است اگر سهم ایران در سازمان اوپک تقلیل یابد این سهم روانه خزائن کشورهای کویت، عراق و امارات متحده عربی که میزان ذخیره نفتی آن ها نزدیک ایران است، خواهد شد.
با تمامی این تفاسیردولت بایستی برای رسیدن به جایگاه مطلوب در بازار جهانی انرژی، سرمایه گذاری های عظیمی بر روی افزایش ظرفیت تولید نفت و گاز انجام دهد.
بالطبع این سرمایه گذاری نیازمند استفاده از اعتبار و فناوری شرکت های خارجی
می باشد.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام