کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
سه شنبه, 04 آذر 1399   Tuesday 24 November 2020
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 02 آذر 1399

صفحه خبر: فرهنگی

آفتاب یزد – گروه فرهنگی: «متاسفانه، خروجی بسیاری از آموزشگاه‌های بازیگری قابل قبول نیست. چرا که صرفا تکنیک‌های اجرایی را به هنرجویان آموزش می‌دهند؛ تکنیک‌هایی که بیشتر سلیقه‌های شخصی اساتید است تا تکنیکی که ما آن را به‌عنوان یک تکنیک استاندارد به رسمیت می‌شناسیم مثل متد اکتینگ. نمی‌خواهم در مورد اشخاص و همکاران سینمایی خود قضاوت کنم، ولی صرف بازیگر یا کارگردان خوب بودن به معنی داشتن توانایی لازم برای تدریس نیست. این اولین مسئله‌ای است که باید به آن توجه شده و این قابلیت لازم برای صادرکنندگان مجوز احراز شود. تدریس سازنده بسیاری از رشته‌های سینمایی نیازمند مطالعات عمیق و تجربیات لازم است. نکته دیگر این است که آموزشگاه‌ها برای جذب هنرجویان بیشتر، اغلب از چهره‌های گوناگون سینمایی برای تدریس استفاده می‌کنند؛ چهره‌هایی که برخی از آنها هنوز به‌شخصه توانایی لازم برای یک اجرای درست را ندارند.آنچه خواندید بخش‌هایی از اظهارات حسین شهابی کارگردان و مدرس سینماست که چندی پیش در گفتگویی در خصوص پدیده دیگر قدیمی شده آموزشگاه‌های بازیگری و شرایطی که این مراکز برای تعلیم و تربیت هنر اکتوری برای جوانان در نظر می‌گیرند، سخنانی را بیان کرده بود. سخنانی که در این گزارش بنا داریم به بررسی آنها بپردازیم تا از این رهگذر دریابیم که آیا اصولا موضوع آموزشگاه‌های بازیگری می‌توانند در جهت بیرون کشیدن استعدادهای نهفته جوانانی که علاقمند به هنر بازیگری هستند نقش داشته باشند یا اگر بر فرض مثال چنین مراکزی در هیچ جایی هم نبود باز جوانان می‌توانستند به طرق مختلف وارد عرصه بازیگری شده و در این حوزه به فعالیت بپردازند.
1- اولین موضوعی که می‌خواهیم به بررسی آن بپردازیم، پرسشی است که در پاراگراف قبل به آن اشاره کردیم. اینکه آیا آموزشگاه‌های بازیگری می‌توانند در جهت بیرون کشیدن استعدادهای نهفته جوانانی که به هنر بازیگری علاقمند هستند نقش داشته باشند یا خیر؟ وقتی از استعداد نهفته حرف می‌زنیم منظورمان این است که جوان برای ورود به یک حرفه یا شغل یا هنر اولین و شاید مهمترین خصوصیت و ویژگی را برای فعالیت در آن حرفه، شغل یا هنر داراست، بدیهی است منظورمان آن جوانانی هستند که از ابتدای ورود به هر شغل یا حرفه‌ای می‌دانند چه هدفی را دنبال می‌کنند. با این توضیح ممکن است عده زیادی از جوانان باشند که به دلایل مختلف مثلا گذران وقت تصمیم به ورود به حرفه یا شغل یا هنری بگیرند و پس از مدتی دریابند که به قول معروف آدم این کار نیستند و آن حوزه را رها کرده و پی کار دیگری بروند، اما از آنجا که در این گزارش منظور از کار و فعالیت و حرفه و شغل، هنر بازیگری است می‌خواهیم از این منظر به مسئله بنگریم که آموزشگاه‌های بازیگری تا چه اندازه می‌توانند در بیرون کشیدن و به منصه ظهور گذاشتن استعدادهای یک جوان موثر باشد، اما پیش از پاسخ به این سوال باید به پرسش دیگری توجه کنیم، اینکه اساسا آموزشگاه‌های بازیگری به چه منظور ایجاد شده اند؟ مسلم است هر کدام از این آموزشگاه‌ها به دلایل مختلفی تاسیس شده‌اند که یکی از این دلایل می‌تواند آن باشد که این امکان را برای جوانان علاقمند به بازیگری فراهم آورند که آنها بتوانند پس از گذراندن دوره‌های مختلف به هدف و آرزوی خود و امکان رسیدن به آن نزدیک‌تر شوند. شاید بتوان این هدف را اجتماعی‌ترین هدف از تاسیس آموزشگاه‌های بازیگری دانست. هدف اجتماعی دیگر نیز می‌تواند این باشد که هنگامی که این مراکز هنرجویان را تربیت کرده و آنها را به عالم سینما معرفی کردند، اگر از بین این هنرجویان یک یا دو نفر توانستند در عالم بازیگری سری در سرها در بیاورند و به قول معروف مشهور شوند، آموزشگاهی که این بازیگران در آن دوره‌های بازیگری را گذرانده‌اند به خود ببالد که در زمینه تربیت یک سوپراستار مشهور توانسته یک کار فرهنگی انجام دهد، هر چند که این هدف اجتماعی نیز در دل خود، یک هدف دیگر نیز دارد، اینکه پس از مطرح شدن یکی دو بازیگر، جوانان علاقه‌مند به بازیگری که حال دریافته‌اند آموزشگاه مد نظر توانسته یک یا دو بازیگر مشهور را به عالم سینما معرفی کند به رفتن به آن آموزشگاه و یادگیری فوت و فن بازیگری گرایش پیدا می‌کنند. اما همانطور که بیان شد تاسیس این مراکز دلایل دیگری هم دارد که می‌توان از آنها به عنوان دلایل فردی نام برد، برای مثال کسب منابع مالی و درآمد از طریق آموزش به جوانان علاقمند به بازیگری یکی از دلایل فردی است که یک نفر در صدد گرفتن مجوز تاسیس آموزشگاه بازیگری برمی‌آید. اما حال که تا حدی به هدف موسسان یک آموزشگاه بازیگری پی بردیم، هنگام پاسخ دادن به سوالی است که در این بخش از گزارش مطرح کردیم. منصفانه اگر بنگریم در تاریخ سینمای ایران، بازیگران بیشماری وارد حوزه هنر هفتم شده‌اند که اساسا در هیچ آموزشگاهی هیچ دوره بازیگری ندیده اند. به سخن دیگر اینگونه هنرمندان یا به صورت آکادمیک چگونه بازیگر شدن را در دانشگاه‌ها آموختند یا روزی روزگاری توسط یک کارگردان مشهور در خیابان دیده شده‌اند و در همان لحظه برای ایفای نقش در یک سریال یا فیلم سینمایی دعوت به همکاری شده اند، البته موضوع فراخوانهای بازیگری را که در چند سال اخیر مد شده را نیز نباید نادیده گرفت؛ فراخوان‌هایی که به جوانان این امکان را می‌دهد که بدون آموزش دیدن در دانشگاه‌ها و حتی آموزشگاه‌ها شانس خود را برای ورود به عرصه آثار تصویری امتحان کنند. در این موارد تجربه نشان داده که اکثریت قریب به اتفاق جوانانی که موفق می‌شوند از این مرحله عبور کرده و به حوزه آثار تصویری راه پیدا کنند، می‌توانند جای پای خود را در عرصه سینما آنقدر محکم کنند که دیگر از عالم هنر هفتم بیرون نیایند و در فیلم‌های سینمایی حضوری جدی داشته باشند. نمونه بارز این موضوع، مصطفی زمانی است که برای اولین بار توسط فرج الله سلحشور برای ایفای نقش در سریال «یوسف پیامبر» از میان خیل عظیمی از جوانانی که برای دادن تست به گروه تولید سریال «یوسف پیامبر» مراجعه کرده بودند انتخاب شد و این نقش را ایفا کرد و دقیقاً پس از آن بود که مصطفی زمانی بدون اینکه در هیچ آموزشگاهی دوره بازیگری دیده باشد به یکی از بازیگران خوب سینمای ایران تبدیل شد و توانست نقش‌های مختلفی را در فیلم‌های کارگردانان سینمای ایران بازی کند. آنچه بیان شد نشان می‌دهد که آموزشگاه‌های بازیگری اساسا تنها راه ورود جوانان به حوزه بازیگری نیستند اما با این حال نمی‌توان وجود آنها را او در تربیت و معرفی بازیگران جوان به عالم سینما و تلویزیون نادیده گرفت و عنوان کرد که اینگونه مراکز به هیچ کاری نمی‌آیند. با این توصیف می‌توان به این نتیجه رسید که آموزشگاه‌های بازیگری این پتانسیل را در درون خود دارند که بتوانند از میان جوانان بیشماری که به آنها مراجعه می‌کنند تا در کلاس هایشان شرکت کنند استعدادهای برخی از این جوانان را از وجود آنها بیرون کشیده و به قول معروف از آنها بازیگر بسازند. از این دست هنرمندان در عالم سینما و تلویزیون بسیار داریم هنرمندانی که از ابتدا یک جوان ساده و معمولی بودند و با مراجعه به یکی از این آموزشگاه‌ها و یادگیری اصول بازیگری توانسته‌اند به پروژه‌های مهم سینمایی راه پیدا کرده و به بازیگرانی شناخته شده تبدیل شوند.
2- حال که به نقش آموزشگاه‌های بازیگری در تربیت جوانان علاقمند به این رشته پی بردیم بررسی این بخش را نیز با یک پرسش مهم آغاز می‌کنیم. اینکه آیا واقعا وجود این همه آموزشگاه بازیگری در سطح کشور لازم و ضروری است و آیا تمام این آموزشگاه‌ها خروجی مثبت و سازنده برای سینما و تلویزیون دارند؟ پاسخ این پرسش از دو حال خارج نیست یا مثبت است یا منفی. اگر جواب مثبت باشد باید قبول کنیم که سرزمین ما مملو از بازیگرانی است که همیشه با پیشنهادهای مختلف بازیگری مواجهند و این یعنی سینمایی‌ها همیشه سر پروژه هستند، در حالیکه با یک بررسی کلی می‌توان دریافت که اصلاً و ابداً اینگونه نیست، چراکه اگر سری به همین آموزشگاهها بزنیم با پرونده‌های روی هم چیده شده‌ای مواجه می‌شویم که نشانگر این هستند که جوانان بسیاری در این آموزشگاه‌ها دوره بازیگری دیده‌اند اما بیش از ۹۰ درصد آنها هنوز حتی از مقابل دوربین یک کارگردان هم رد نشده‌اند و این یعنی این آموزشگاه‌ها از زمان تاسیس خود تاکنون عملا هیچ اقدام اجتماعی- فرهنگی خاصی را در معرفی حتی یک بازیگر به عالم سینما انجام ندادند و هر چه کرده‌اند فقط پر کردن جیب خودشان بوده و بس. مشخص است که در چنین حالتی پاسخ پرسش مطرح شده منفی خواهد بود.
3- حال با طرح این پرسش که در چنین شرایطی چرا و به چه علت این همه مجوز برای تاسیس آموزشگاه‌های بازیگری در سطح کشور صادر شده، به بررسی اظهارات حسین شهابی می‌پردازیم. این کارگردان می‌گوید خروجی این مراکز آموزشی خروجی علمی نیست. به این مفهوم که جوانانی که در این آموزشگاه ها، بازیگری را یاد می‌گیرند حتی به صورت تئوریک هم نمی‌توان به آنها گفت بازیگر! چرا که اصولی که در این آموزشگاه‌ها به آنها یاد داده شده، اصول استاندارد و رسمی که به عنوان تکنیک‌های بازیگری از آنها یاد می‌شود، نیستند. به سخن دیگر اساتید مختلفی که در سر کلاس‌های این آموزشگاه‌ها حاضر می‌شوند و به هنرجویان درس می‌دهند، بازیگری را بر اساس آنچه خودشان در مقابل دوربین کارگردان‌های مختلف انجام می‌دهند به هنرآموزان آموزش می‌دهند، نه بر اساس آنچه علمی و اکادمیک است. بنابراین می‌توان دریافت جوانانی که پس از گذراندن دوره از این آموزشگاه‌ها فارغ التحصیل می‌شوند به بازیگری شبیه استادشان تبدیل شده اند، نه بازیگری که بتواند به عنوان پدیده‌ای نوظهور چیز جدیدی را به هنر هفتم بیفزاید. با این تفاسیر بر اساس آنچه کارگردان فیلم سینمایی «آزاد به قید شرط» می‌گوید بازیگر و کارگردان خوب بودن لزوما نمی‌تواند به مفهوم استاد و معلم خوب بودن در زمینه تدریس فوت و فن بازیگری باشد، چرا که بازیگر در کنار ایفای خوب نقش‌های متنوع، برای تدریس در آموزشگاه‌های بازیگری باید با متدولوژی آموزش دادن آنچه هنر بازیگری بر پایه‌های آن استوار است دانش و تسلط کافی داشته باشد. به بیان ساده‌تر ممکن است یک بازیگر با علم به اینکه اصول و تکنیک‌های مختلف بازیگری در نقشهای مختلف به چه صورتی باید باشد به ایفای نقش‌های گوناگون بپردازد، اما وقتی قرار است این بازیگر هنر بازیگری را به جوانان آموزش دهد باید آن اصول و تکنیک‌ها را تدریس کند نه شیوه بازیگری خودش را، چرا که اگر چنین کند در هر دوره‌ای به تعداد هنرآموزان کلاسش بازیگرانی شبیه خودش تربیت کرده و نه چیزی بیشتر. با این منظر اگر بنگریم در می‌یابیم که به جز تعداد معدود و محدودی از آموزشگاه‌های بازیگری بقیه اگر وجود نداشته باشند هم اتفاق خاصی نخواهد افتاد و این یعنی اکثر این آموزشگاه‌ها قابلیت داشتن مجوز را نداشته اند، اما به این دلیل که صادرکنندگان مجوز برای تاسیس این آموزشگاه‌ها در هنگام صدور مجوز دقت لازم و کافی را به کار نگرفته‌اند روز به روز بر تعداد این مراکز افزوده شده و هیچ کسی هم نیست که خروجی آنها را مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار دهد. مسلم است در چنین شرایطی جوانان علاقمندی که دوست دارند در عالم هنر هفتم فعالیت کنند به سودای بازیگر شدن بدون داشتن دانش و تجربه در مورد اینکه اکثر این آموزشگاه‌ها هیچ کاری نمی‌توانند برای ایشان انجام دهند کلی از هزینه و زمان و وقت و انرژی خودشان را صرف حضور در این کلاس‌ها می‌کنند و دست آخر حتی هیچ هم نصیبشان می‌شود و این یعنی اجحاف در حق جوانانی‌ که یا خودشان به سختی پول در می‌آورند و یا دستشان در جیب پدرانشان است که اکثر آنها حتی توانایی برآورده کردن نیازهای ضروری زندگی خودشان را هم ندارند چه رسد به اینکه بخواهند هزینه‌های بعضاً سرسام‌آور کلاس‌های بازیگری فرزندان‌شان را هم متقبل شوند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام