کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
چهارشنبه, 30 مهر 1399   Wednesday 21 October 2020
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 27 مهر 1399

صفحه خبر: سیاسی

در این ستون ـ بی‌هیچ دخل و تصرفی ـ گزیده‌ای از مطالب روزنامه‌های سراسری کشور را فردای انتشار می‌توانید مطالعه کنید.
آرمان ملی: سناریوهای ۵ گانه انتخابات آمریکا
مهدی مطهرنیا، آینده‌پژوه سیاسی و اجتماعی در ستون سرمقاله روزنامه ی آرمان ملی، 5سناریوی انتخاباتی ایالات متحده آمریکا را تحت عنوان سناریوهای 5 گانه بررسی کرده است:
انتخابات ایالات‌متحده آمریکا با توجه به سیگنال‌های موجود نشان‌دهنده نوعی از ‌گذار تاریخی است. اگرچه راستی‌آزمایی این نگرش در گرو بررسی سناریوهای مختلفی است.
در مرحله نخست باید بپذیریم که نظرسنجی‌ها نشان‌دهنده علاقه مردم به یک شخصیت در رقابت‌های کمپین‌های حزب دموکرات و جمهوریخواه در آمریکا محسوب می‌شود و این نظرسنجی‌ها از قواعد علمی پیروی می‌کند. ولی به هر تقدیر در مکانیسم رای‌دهی در آمریکا نیز جایگاه آنها تعریف شده است.
اما همین نظرسنجی‌ها در زمان‌هایی موجب شده که با وجود رای بیشتر کاندیدای یک حزب موجباتی ایجاد شود تا در پرتو آن یک فرد دیگر که دارای کارت‌های الکترال بیشتر ولی رای کمتر است، پیروز شود که در سال 2016 نمونه آن را دیدیم. ولی انتخابات به نوعی برخورد و رودررویی منجر نشد و در نهایت ترامپ به‌سرعت توانست موفق شود. اما در تاریخ‌هایی مانند 1867 و 1824 اگر اشتباه نکنم این رقابت‌ها موجب رودررویی و عدم پذیرش رقبا از سوی یکدیگر شد و مسیر جریان به مراجع ذیربط از کنگره آمریکا، دیوان‌عالی و مجالس ایالتی منتهی شد.
سناریوی تعویق که اساسا سناریوی دور از دسترس است و نمی‌تواند انتخابات به تعویق بیفتد باوجود اینکه تلاش‌هایی در این زمینه از سوی کمپین ترامپ به طور محسوس یا نامحسوس شکل گرفته است. از طرف دیگر سناریوی تعلیق وجود دارد که اکنون با توجه به این معنا تا 20 ژانویه به نظر می‌رسد این سناریو نسبت به سناریو تعویق‌ شدنی‌تر و
محتمل‌تر باشد.
سناریوی دیگر سناریوی تحویل است که آن هم نسبت به سناریوی تعویق دور از دسترس می‌نماید. یعنی اینکه کاندیداهای ریاست ‌جمهوری پیروزی طرف مقابل را به رسمیت شناخته و قدرت را به او تحویل دهند که این هم سناریویی دور از دسترس است.
سناریوی دیگر سناریوی ترکیب است که به گونه‌ای دیگر زمینه‌هایی را فراهم می‌سازد که موجب شود تعلیق نه در چارچوب قانون و موافقت کنگره بلکه به واسطه یک شگفتی ایجاد شود و این شگفتی موجبات ایجاد یک فضای ناشی از اعلام دیرهنگام دیرهنگام نتایج را در آمریکا به دنبال داشته باشد که این در آمریکا از این جهت محتمل است و بر اساس اینکه نتایج دیر‌تر مشخص می‌شود تعلیقی در وضعیت حکمرانی از منظر‌گذار مثبت و اتوماتیک صورت بپذیرد.
سناریوی دیگر کابوس ترامپ است. به این معنا که مردم مانند دوره برادلی که معروف به کابوس برادلی است برخلاف آنچه به ظاهر بیان می‌کنند و در نظرسنجی‌هایی مثل موسسه گالوپ دیده می‌شود به ترامپ رای دهند.
اطلاعات: کاچی بهتر از هیچی
روزنامه اطلاعات در مطلبی
به راه‌هایی اشاره کرده که مردم فقیر از یارانه‌های پرداختی بهتر و کامل‌تر بهره مند شوند:
اگر به شما بگویند یک کشور در جهان به بهانه کمک به مردم فقیر، بیشترین میزان یارانه‌ها را در مقایسه با تولید ناخالص داخلی می‌پردازد ولی بیشترین سهم از این میزان درشت پرداختی را اقلیت ثروتمند جامعه استفاده می‌کنند و در عین حال با وجود این همه بریز و بپاش هر روز وضعیت طبقات آسیب‌پذیر آن جامعه سخت‌تر می‌شود، شما به یاد کدام کشور می‌افتید؟ اگر پاسخ شما ایران است کاملاً درست تشخیص داده‌اید. اصلاً به یاد ۴۵ هزار تومانی که حالا شده یک و نیم دلار برای هر نفر نیفتید. این یارانه اصلاً قابل شما را ندارد و به درد مردم هم نمی‌خورد و در شان مردم شریف ایران هم نیست، هرچند بسیاری از همین مردم حتی به همین اندک هم محتاجند. منظور یارانه‌های پنهانی است که در عمل نه دردی از ملّت دوا می‌کند و نه از دولت که اتفاقاً بر دردهای کسری بودجه رو به تزاید او هم می‌افزاید...
یا در خبرها می‌خوانیم هفت نفر بالای صدخودرو دارند و احتمالاً صدها نفر بالای ده خودرو و به همین ترتیب هزاران نفر بالای دو خودرو
و... و اینها هر کدام چندین برابر آن بنده خدا که کل خانواده یک پراید قدیمی دارد از یارانه بنزین برخوردار می‌شوند. اما فقط این نیست؛ وقتی از انرژی صحبت می‌کنیم آب و برق و گاز و گازوئیل و... هم شامل آن است و به اینها باید یارانه‌های دیگری را نیز اضافه کرد که باز به نام محرومان است اما به کام ثروتمندان. نمونه دیگر این که از ابتدای سال تا حال، بدترین نوسان‌های اقتصادی را شاهد بودیم و حال هیچکس از این نوسان‌های عجیب و غریب و التهابات شدید قیمتی خوب نیست و هر روز سکه و دلار رکوردهای جدیدی می‌زنند و دولت هم با سر کج و آه و ناله می‌گوید فقط هفتصد میلیون دلار درآمد ارزی ناشی از فروش نفت داشته است، کمی بعد با افتخار از تخصیص بالای ۵میلیارد دلار ارز برای واردات کالاهای اساسی دم می‌زند که بیشتر خرج واردات نهاده‌های دامی، دانه‌های روغنی و روغن خام شده و از آن طرف شاهدیم که فریاد تمامی مصرف‌کنندگان نهایی این نهاده‌ها که تولیدکنندگان دام و مرغ و طیور هستند به آسمان بلند است که پس کو این نهاده‌های دولتی و چرا ما داریم آن‌را به چند برابر قیمت، از بازار آزاد می‌خریم؟ و آن وقت خود دولت چون درآمد ارزی ندارد مابه‌التفاوت بالای ۵ میلیارد و این هفتصد میلیونی را باید از ارز نیمایی استفاده کند که می‌شود بالغ بر چند هزار میلیارد برداشت از بانک مرکزی و افزایش کسری بودجه‌ای که هم اینک نیز از خط قرمز گذشته است و خروجی آن می‌شود افزایش پایه‌ پولی، افزایش نقدینگی و افزایش تورم و مرض‌هایی از این دست که دهه‌هاست دست از سر دولت و ملت بر نمی‌دارند. به همین دلیل است که می‌بینیم این صرف هزینه قابل توجه و بی‌تردید کم‌سابقه و شاید هم بی‌سابقه یعنی یارانه مستقیم و غیرمستقیم ۹۰۰ هزار میلیارد تومانی در عمل نقشی نه در مسیر توسعه کشور ایفا می‌کند و نه در مسیر اصابت به هدف، یعنی کمک به اقشار محروم جامعه است و نه بویی از عدالت می‌توان از آن شنید؛ بلکه برعکس بیشتر در خدمت اغنیای جامعه است تا فقرای جامعه و همین‌که می‌شنویم قرار است مجلس اندکی و باز تاکید می‌کنم اندکی، از این آشفته بازار کم کند و به جای ارز ۴۲۰۰ تومانی، توزیع کالابرگ الکترونیکی و به جای سهمیه بنزین به هر اتومبیل سهمیه به هر خانوار ایرانی را در دستور کار قرار دهد (هر چند که آن‌را ریشه‌ای و ساختاری و بهترین راهکار ندانیم) اندکی امیدوار می‌شویم که هر چه باشد باز به عدالت نسبی نزدیک‌تر است و به قول آن ضرب‌المثل قدیمی: «کاچی بهتر از هیچی است.»
جوان: ملاقات با کفتارها
ملاقات با کفتار‌ها مطلبی است که در روزنامه جوان و در واکنش به وقایع قره باغ منتشر شده است:
در اتوبان منتهی به روستای شیخ علی آنالی کاروان ترکمان‌های تکفیری با سرعت زیاد به سمت محل درگیری‌ها در منطقه قره‌باغ در حال حرکت هستند، ساکنان محلی با دیدن گروه‌های مسلح سوار بر تویوتا برای‌شان دست تکان می‌دهند و با فریاد «الله اکبر» از آن‌ها استقبال می‌کنند. دست تقدیر این گونه است که تندروترین تروریست‌های تکفیری با دولت آذربایجان متحد شده و قرار است ارمنی‌ها را از اراضی اشغالی بیرون کنند. جالب‌تر آنکه اتوبان‌های ترانزیتی در قره‌باغ را یک سال قبل‌تر از این وقایع دولت ارمنستان افتتاح کرده و حالا به یک مزیت استراتژیک برای باکو تبدیل شده و از طریق آن، گروه تروریست‌های شاغل در سوریه از طریق چند پرواز چارتر با هزینه دولت ترکیه به محل درگیری‌ها هدایت شده‌اند...
ماجرا وقتی برای تهران تغییر می‌کند که دولت آذربایجان بدون واهمه از عواقب پیش رو گروه‌های سلفی و تکفیری را با هماهنگی امریکایی‌ها و تحت نظارت مستقیم مستشاران صهیونیست به کنار مرز ایران می‌کشانند. از اینجا به بعد جنگ قره‌باغ برای ما دیگر «جنگ خانگی بدون خطر» نبوده و ایران را در آستانه تهدید وضعیت «جنگ منطقه‌ای» قرار می‌دهد. تروریست‌های اعزامی از شمال سوریه در نقطه مرزی با ایران استقرار یافته‌اند. در یکی از انبوه فیلم‌های منتشر شده از جنگ، یکی از این شبه نظامیان با اشاره دست به سمت ایران، مرزهای‌مان را تهدید می‌کند...
با وجود چنین تحولات مهمی آیا ایران تنها ناظری ساکت بر حوادث بوده است؟ پاسخ روشن است، ما ممکن است اصابت سهوی چند خمپاره و گلوله را تحمل کنیم، اما از کنار ماجراجویی دو همسایه نادان، بی‌فکر و البته ناسپاس نخواهیم گذشت. واقعیت آن است که این وضعیت عجیب و حضور تروریست‌ها در منطقه پیرامونی شمالی بخشی از پروژه «فشار حداکثری» بر ایران است. دشمن سعی کرد که با چند حرکت مهره‌های شطرنج قره‌باغ را به سمت ایران هدایت کند؛ اما اقدامات هوشمندانه مقاومت و تیزبینی شورای عالی امنیت ملی آن‌ها را آچمز کرد. ایران نشان داد قابلیت‌های نظامی و دیپلماتیک بازی با کفتار‌ها را دارد، اما برای ما همه ماجرا فقط به قره‌باغ ختم نمی‌شود! حالا که پس از شکستن آتش بس پای اروپایی‌ها را بار دیگر به منطقه ما باز کرده، این مستعمرات امریکایی باید برای همیشه تکلیف‌شان را با وضعیت حاکم بر شمال و غرب ایران مشخص کنند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام