کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
شنبه, 05 مهر 1399   Saturday 26 September 2020
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 17 تیر 1399

صفحه خبر: فرهنگی

آفتاب یزد – گروه فرهنگی: بحث واگذاری مجوز تولید مجموعه‌های شبکه نمایش خانگی از وزارت ارشاد به صداوسیما موضوع داغ این روزها بوده که البته با انتقادات بسیاری هم همراه شده است. با این همه سازمان صداوسیما از مدت‌ها قبل در تلاش است تا هر طور شده تولید مجموعه‌های نمایشی را به صورت انحصاری در دست بگیرد. دو روز پیش ضیا هاشمی (رئیس جامعه صنفی تهیه‌کنندگان) درباره گمانه‌زنی‌های مطرح شده مبنی بر اینکه از این پس مجوز ساخت مجموعه‌های شبکه نمایش خانگی باید از طریق صداوسیما داده شود، اظهاراتی را بیان کرده بود که بنا داریم در این گزارش به مهمترین بخش های سخنان این فعال عرصه
رسانه های تصویری درباره این موضوع بپردازیم. اما پیش
از آنکه وارد ماجرای بررسی اظهارات ضیا هاشمی شویم با یک «چرا»ی مهم مواجه هستیم، چرا رسانه ملی می خواهد تولید مجموعه های نمایشی را به انحصار خود در آورد؟ آمارهایی که هر از چند گاه یکبار از سوی رسانه ملی منتشر می شود نشان می دهد که این رسانه پتانسیل بسیار خوبی برای جذب مخاطب و راضی نگه داشتن او دارد، وقتی صحبت از اعتماد 90 درصدی مخاطبان رسانه ملی به برنامه های تلویزیون می شود و هنگامی که از میزان رضایت بالای 85 درصدی مخاطب از این رسانه می شود، نشانگر این است که تلویزیون در زمینه برنامه سازی و ارائه خوراک فرهنگی به مردم عملکرد بسیار بسیار خوبی داشته و دارد. اما در این میان موضوع دیگری نیز مطرح است، اینکه اساسا به قول قدیمی ها هیچ ماست بندی نمی گوید ماست من ترش است و باز هم به قول قدیمی ها مشک آن است که خود ببوید، نه آنکه عطار بگوید. واقعیت این است که چیزی که در جامعه رخ می دهد و چیزی که حقیقت دارد این است که مردم از عملکرد رسانه ملی رضایت ندارند و اعداد و ارقامی که گاه و بیگاه از سوی دفتر نظرسنجی سازمان عریض و طویل رسانه ملی منتشر می شود، فقط و فقط یکسری اعداد و ارقام هستند، اعداد و ارقامی که ممکن است بتوان به صورت تئوری آنها را اعلام کرد، اما زمانی که به مرحله عمل می رسد هیچکدام از این اعداد و ارقام را نه می توان اثبات کرد و نه می توان به آنها استناد نمود. تلویزیونی که اینهمه سانسور در داخل خود دارد، تلویزیونی که هرچه خودش صلاح می داند را روی آنتن می فرستد، تلویزیونی که مدام برنامه های تکراری پخش می کند، تلویزیونی که حرفه های خود را به دلایل کاملا واهی از خود می راند و دیگر به آنها اجازه فعالیت نمی دهد، تلویزیونی که به این دلیل که به وظیفه خود در قبال ساختن برنامه های خوب عمل نمی کند، به خواسته های برخی از مردم مبنی بر پخش تکراری سریالهای هزاربار پخش شده از شبکه های مختلف توجه می کند، اما حتی یکبار به خواسته مردم دیگر مبنی بر پخش دوباره دعای «ربنا»ی استاد شجریان هیچ اعتنایی نمی کند، تلویزیونی که از یکسو مدام از عدم تخصیص بودجه می نالد و از سوی دیگر 23 ساعت از 24 ساعت شبانه روز را فقط به آگهی های بازرگانی اختصاص می دهد، تلویزیونی که اینهمه مشکل دارد اولا چرا می خواهد صاحب انحصاری مجموعه های نمایشی شبکه نمایش خانگی شود و دوما به فرض محال اگر چنین امتیازی را به دست آورد، چگونه می خواهد از آن بهره برداری کند؟ اگر قرار است رویه ای که رسانه ملی برای پخش برنامه های خود در پیش گرفته، در مورد برنامه های جدیدی که مجوز آن را از دست شبکه نمایش خانگی درآورده، در پیش گیرد که کاملا مشخص است با شکست مواجه خواهد شد، چرا که اگر این رویه خوب بود که مردم اینهمه از تلویزیون گریزان نبودند. اگر هم قرار است رویه جدیدی را در پیش گیرد که اگر مرد عمل است، همان رویه را درباره برنامه های خودش اعمال کند تا مخاطبان قهر کرده اش را برگرداند. اینکه مدام آمار بدهیم که ما در کارمان بهترین هستیم که نشانگر خوب بودن عملکرد ما نیست، عملکرد ما زمانی خوب خواهد بود که از بیرون نشان داده شود و ما به ازای خارجی داشته باشد، به این مفهوم که وقتی میکروفن به دست گرفتی و به میان مردم رفتی و از آنها پرسیدی که نظرتان راجع به برنامه های صدا و سیما چیست؟ با لبخند بگویند: «دستتون درد نکنه، واقعا کار شما تو تلویزیون خیلی خوبه و ما خیلی از عملکرد بخش های مختلف صدا و سیما راضی هستیم» باور کنیم یا نکنیم اعداد و ارقام بالا از میزان رضایت مردم نه تنها چیزی را اثبات نمی کند، بلکه این ذهنیت را در میان مردم ایجاد می کند که رسانه ملی دارد از جانب آنها آمار می دهد در حالیکه خودشان نظری متفاوت با نظر منتشر شده دارند. آخر چگونه ممکن است یک برنامه ساعت ده شب
پخش شود و یازده و نیم هم به پایان برسد، 8 صبح فردا تلویزیون آمار بدهد که بر اساس نظرسنجی های انجام شده، مردم از برنامه ای که شب گذشته پخش شد، رضایت بالای 85 درصدی دارند، چگونه
چنین چیزی ممکن است؟ این نظرسنجی در چه ساعتی انجام شده، ساعت یازده و نیم شب به بعد؟ آن زمان که همه خواب بودند. چنین چیزی چطور ممکن است رخ دهد؟
با این مقدمه کوتاه به بررسی اظهارات ضیاهاشمی درباره موضوع مورد بحث این گزارش می پردازیم.
= من به جریان صنفی این موضوع کاری ندارم ولی این مسئله به شدت سیاسی است. جناح‌هایی می‌خواهند همدیگر را تخریب کنند و از این جهت به دنبال این موضوع آمده‌اند. وقتی تلویزیون با این همه شبکه داخلی و خارجی نتوانسته موفق عمل کند، چه اصراری برای این کار دارد. جدا از فضای سیاسی موجود، تلویزیون مخاطبان را رها کرده است.
= اساسا چیز جذابی در تلویزیون وجود ندارد. مردم به قدری که به شبکه‌های خارجی، فارسی زبان توجه دارند، شبکه‌های تلویزیون را دنبال نمی‌کنند و شاید تنها بخشی از اخبار شبکه خبر را دنبال کنند. بنابراین وقتی تلویزیون در چنین شرایطی قرار دارد، دادن شبکه نمایش خانگی به آن اشتباه است. البته شبکه نمایش خانگی هم اشکالاتی دارد که باید آنها را برطرف کرد، ولی وقتی صحبت از واسپاری آن به صداوسیما می‌شود یعنی می‌خواهیم آن را نابود کنیم. خب چه کاری است، به نظر من در آن را ببندیم، بهتر از این است که آن را به تلویزیون بدهیم چرا که تلویزیون اگر مدیریت کارآمدی داشت، رسانه خودش را اصلاح می‌کرد.
خوب دقت کنید، ضیا هاشمی می گوید «من به جریان های صنفی کاری ندارم»، این جمله یعنی یا تشکل ها و صنف های مرتبط با این موضوع، اساسا هیچ مشکلی با ادامه فعالیت های شبکه نمایش خانگی ندارند و یا اگر هم مشکلی داشته باشند، میزان آن در حداقل ترین اندازه ممکن آن است و اوج واکنش هر کدام از طرفین به عدم توجه به انتقادهایشان می تواند رفتاری شبیه رفتاری باشد که احمد نجفی چند سال پیش انجام داد و در شورای صنفی نمایش را گل گرفت. بنابراین با توجه به ادامه اظهارات ضیا هاشمی به نظر می رسد ماجرا از جای دیگری آب می خورد. همه ما می دانیم که تلویزیون خطوط قرمز فراوانی دارد، خطوط قرمزی که منصفانه اگر بنگریم برخی از آنها واقعا فقط دست و پاگیرند و عملکردشان فقط در این حد است که گره بر گره اضافه کنند، باز هم همه ما می دانیم که با گذر زمان این خطوط قرمز پررنگ تر، بیشتر و دست و پاگیرتر شده اند. همین موضوع سبب شده که بسیاری از کسانی که در رسانه ملی فعالیت می کردند، عطای کار در صدا و سیما را به لقایش ببخشند و دیگر با این رسانه همکاری نکنند. گدر زمان و بیشتر شدن افرادی که از رسانه ملی دور شدند، موجبات به زمین خوردن کلنگ شبکه نمایش خانگی را فراهم آورد، هنگامی که ماجرا پیش رفت آرام آرام این شبکه قد علم کرد و به عنوان رقیبی جدی برای رسانه ملی مطرح شد، اما این رقابت، زمان زیادی به طول نینجامید، چرا که خیلی زود شبکه نمایش خانگی، تلویزیون را پشت سر گذاشت. حال دیگر همه آنها که
کار بلد بودند و قهر کرده از تلویزیون، رهسپار شبکه نمایش خانگی شدند، خب هم دستمزدها بیشتر بود، هم بدقولی ها کمتر و هم خطوط قرمز و سانسور در حداقل ممکن، چه چیزی از این بهتر؟ اینگونه شد که تلویزیون در اوج بی خیالی ناگهان یک روز صبح از خواب بیدار شد و دید غولی به نام شبکه نمایش خانگی جلویش ایستاده است. غول شدن شبکه نمایش خانگی در گذر زمان اتفاقات زیادی را رقم زد. یکی از این اتفاقات این بود که با ساخته شدن سریال های به قوف معروف «بی مرز» تابوهای بسیاری را شکسته شد، تابوهایی که در رسانه ملی به شدت مورد سانسور قرار می گرفت، تلویزیون که کما فی السابق به عملکرد خود ادامه می داد؛ اما شاید بتوان یکی از دلایلی که ضیا هاشمی هم به آنها اشاره کرده و موجباتی را فراهم آورد که وجود این شبکه برای برخی قابل تحمل نباشد، شکستن همین تابوها دانست. موضوعی که رفته رفته رنگ و بوی بیشتری به خود گرفت تا اینکه امروز این موضوع دیگر برای آن عده خاص قابل تحمل نیست و به قول معروف می خواهند هر طوری که شده، جلوی ادامه فعالیت این شبکه را بگیرند و خب چه سازمانی بهتر از صدا و سیما که ادامه فعالیت نمایش خانگی یا ارائه مجوز به آثارش، به آن واگذار شود. این در حالیست که همانطور که پیشتر در این گزارش به آن اشاره شد و البته ضیا هاشمی هم در اظهاراتش آن را بیان کرده
رسانه ملی کماکان کمترین اهمیت را به
خواسته های مخاطبانش داده و به قولی مخاطبانش را رها کرده است.
اما بخش دوم اظهارات ضیا هاشمی هم حاوی نکات مهمی است. او به همان مسائلی اشاره می کند که پیشتر هم کارگردانان و بازیگرانی که با رسانه ملی همکاری کرده اند به آنها اشاره کرده اند و هم ما در این گزارش بیان کردیم. اینکه تلویزیون بجز اندک مواردی، برنامه جذابی برای مخاطبان ندارد، آن هم در مقابل ماهواره ای که همه چیز را برای مخاطب مهیا کرده است. در واقع این موضوع دلیل محکمتری بر این ادعاست که رسانه ملی مخاطبش را رها کرده، چرا که اگر چنین نبود حتما به دنبال راه حلی می گشت تا مخاطب رفته به سمت ماهواره را به سوی برنامه های تلویزیون جذب و جلب کند، اما در عمل می بینیم که عکس این موضوع اتفاق می افتد و به جای اینکه رسانه ملی به صورت عملی اقدامی را انجام دهد تنها به ارائه آمارهای عجیب و غریب در توصیف خوب بودن برنامه های خودش بسنده می کند. حال یکی نیست بپرسد اگر اینهمه مخاطب دارید پس آنها که شب و روز پای ماهواره می نشینند، از کجا آمده اند؟ همانطور که در طول این گزارش اشاره کردیم، ضیا هاشمی هم معتقد است در چنین شرایطی چرا باید شبکه نمایش خانگی به دست رسانه ملی سپرده شود تا با دست
خودمان درختی را که می توان از آن بهترین
بهره برداری های فرهنگی و اقتصادی را کرد با سپردن به تلویزیون علنا خشک کنیم تا هیچکسی نتواند از آن استفاده کند. همانگونه که این شرایط برای خود تلویزیون اتفاق افتاده و پر بیراه نیست اگر بگوییم تلویزیون دیگر با مسیری که سالهاست در پیش گرفته عملا کارکرد خوراک فرهنگی دادن به مخاطب را از دست داده و تنها عده محدودی را از خود راضی نگه می دارد.
اگر موضوع سپردن مجوز شبکه نمایش خانکی به صدا و سیما حقیقت داشته باشد و تا چند وقت دیگر خبردار شویم که دیگر شبکه ای به نام شبکه نمایش خانگی نداریم و یا اگر هم داریم مانند شیری شده که تمام یال و کوپالش را بریده اند، به طور قطع با جریانی مواجه خواهیم بود که به مزاج خیلی ها خوشایند نیست. چرا که شبکه نمایش خانگی پس از آن، دیگر محملی برای فعالیت هنرمندان کاربلد نخواهد بود و مردم هم بخشی از سرگرمی های خوبی که داشتند را از دست خواهند داد. تمام اینها شرایطی را پدید خواهد آورد که هم اندک مخاطب باقی مانده برای تلویزیون و هم مخاطب زیاد شبکه نمایش خانگی از هر دوی این رسانه ها دل بکنند و برای اغنا و ارضای نیازهای فرهنگی شان مستقیما راهی شبکه های ماهواره ای شوند و سریال هایی را تماشا کنند که تابوشکنی شان هیچ حد و مرزی نمی شناسد و یکراست تخریب کانون و بنیان خانواده ها را هدف قرار داده است.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام