کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
چهارشنبه, 18 تیر 1399   Wednesday 8 July 2020
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 10 تیر 1399

صفحه خبر: اقتصادی

در گستره انقلابی که 42 سالگی خود را پشت سر نهاده؛ تاریخچه‌ای 32 ساله دارد؛ یک دهه ما بین زمان آغازین مطالعات تا به بهره برداری رسیدن وقت صرف می‌شود و ما در روزگارانی که تحریم و کرونا و تلخی‌های رکود اقتصادی که جهانی را به خود مشغول داشته است، رو در روی مدیرعامل بومی این مجموعه که به طور قطع یکی از افتخارات جمهوری اسلامی ایران است، می‌نشینیم تا بسیاری از ناگفته‌ها و ناشنیده‌ها را از زبان کسی بشنویم که با این مجموعه ی بزرگ و استراتژیک نفس کشیده، رشد کرده و حالا ضربان تولید و پویاییِ آن همانند ضربانِ قلب یک انسان در او امید و توانایی می‌آفریند. صحبت از «فولاد آلیاژی ایران» است یکی از آن دست کارخانه‌هایی که اگرچه نامِ فولاد را یدک می‌کشد اما وقتی 5 بار در حوزه ی «صنعت سبز» قرار می‌گیرد و وقتی در وضعیت سختِ تحریمی و فراز و نشیب‌های زمینگیرکننده اقتصادی می‌تواند همچنان مقتدرانه حرکت رو به رشد و تعالی خود را طی کند و در بهترین وضعیت ممکن قرار داشته باشد طبیعی است که موضوعی قابل تامل برای بحث و بررسی بیشتر قلمداد شود آنچه در پی می‌آید حاصل دو ساعت گفت و شنود آفتاب یزد است با علیرضا چایچی یزدی:
آفتاب یزد ـ گروه گزارش: در گستره ی انقلابی که 42 سالگی خود را پشت سر نهاده؛ تاریخچه‌ای 32 ساله دارد؛ یک دهه ما بین زمان آغازین مطالعات تا به بهره برداری رسیدن وقت صرف می‌شود و ما در روزگارانی که تحریم و کرونا و تلخی‌های رکود اقتصادی که جهانی را به خود مشغول داشته است، اوراق افتخار آمیزِ مجموعه‌ای بزرگ، استراتژیک و تعیین کننده را گام به گام ورق می‌زنیم.
بهره نخست؛ تاریخچه:
مطالعات مهندسی، برنامه ریزی‌ها ، بررسی موقعیت و انتخاب مشاورِ شرکت فولاد آلیاژ ایران به عنوان یکی از افتخارات نظام مقدس جمهوری اسلامی، رسماً از سال 1368 شمسی رقم خورد.
در گام دوم، انتخاب فضایی مناسب با شرایط ژئوفیزیکی، از منظر دور بودن از موقعیت­های مسکونی و موارد امنیتی و آن چه در جهانِ معاصر بدان رعایت مسائل و ایمنی‌های پدافند غیرعامل می‌گویند ـ و مواردی که شرایط را برای یک کار پایدار با ماندگاری و نیز تولیدات پایدارتر حاکم کند. این موارد که از اهمیتی بسیار بالا و دقتی موشکافانه برخوردار بودند انجام شد و در نهایت، از پایان سال 1371 قرارداد ساختِ این مجموعه ی بزرگ، با شرکت «دانیلی ایتالیا» ـ به عنوان یکی از شرکت­های معظم سازنده تجهیزات خطوط تولید فولاد سازی ـ رسماً تنفیذ شد. از اواسط سال 1375 نصب تجهیزات آغاز، حجمی بالای «پنجاه هزار تن» تجهیزات به محل کارخانه منتقل و نصب شد.
دو سال بعد ـ رسماً از اسفند 1377 ـ این مجموعه به بهره­‌برداری می‌رسد. آن گونه که از شواهد بر می‌آید، «فولاد آلیاژی ایران» در یک فضای کاری یک صدهکتاری قرار گرفته است که از این صدهکتار، بالغ بر پنجاه هکتار آن را فضای سبز و گونه‌‌های تزئینی، از آنِ خود کرده است. نکته ی قابل تامل این که؛ این صد هکتار را «سیصد و پنجاه هکتار» فضای سبز بیابانی شامل گونه‌­های ارزشمند و محافظت شده بیابانی محصور کرده است.
علیرضا چایچی یزدی؛ مدیرعامل:
به حکم شناسنامه؛ متولدِ یزد در نخستین روز از ششمین ماه سال 1349، خودش به راحتی می‌گوید:« دارای مدرک کارشناسی مهندسی متالورژی و مدرک کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی، پنجاه سال سن دارم و متولد و ساکن و شاغل در یزد هستم.» تمامی نیمه ی دومِ عمرِ او ـ تاکنون ـ در «فولاد آلیاژی ایران» سپری شده است: «25 سال است افتخار کار در شرکت «فولاد آلیاژی ایران» را دارم.»
آن چه در علم مدیریت مهم است ـ علاوه بر سوادِ آکادمیک و تجربیات عملی و نیز استمرار ـ طی کردنِ «سلسله مراتبِ کاری» در مجموعه‌ای است که می‌خواهند سکان هدایتِ آن را در دست بگیرند یا سکان مدیریت آن مجموعه را به او بسپارند؛ آن‌گونه که «مدیرعامل» فعلیِ«فولاد آلیاژی ایران» می‌گوید:«در خصوص سوابق کاری؛ به عنوان کارشناس بهره­‌برداری وارد شرکت شدم و اندکی بعد به عنوان کارشناس بررسی بازار و سپس به عنوان رئیس فروش داخلی ادامه ی مسیر دادم. در یک مقطعِ زمانی به عنوان جانشین مدیر بازاریابی و فروش به کار گمارده شدم. در مقطعی به عنوان رئیس گروه فرآیند واحد توسعه مشغول به خدمت بودم و به موازات، مدیر پروژه لوله‌های بدون درز بودم سپس به عنوان مدیر امور بازاریابی و فروش منصوب شدم و یک دوره نیز به عنوان مشاور مدیر عامل در جهت ایجاد دفاتر خارج از کشور بودم و از اواخر تیر 1397 ـ یعنی دو سال پیش ـ به عنوان عضو هیئت‌مدیره و مدیر عامل «فولاد آلیاژی ایران» در خدمت این مجموعه ی بزرگ و افتخار آفرین هستم.»
در تارنمای رسمی شرکت«فولاد آلیاژی ایران» درباره‌ی مدیرعامل فعلیِ این مجموعه به اختصار، سوابق وی این چنین ذکر شده است:«کارشناس فروش بررسی بازار 3 سال/سرپرست بازاریابی و فروش/رئیس فروش داخلی 7 سال/رئیس بخش متالورژی طرح و توسعه 1.5 سال/ حدود 11 سال مدیر امور بازاریابی و فروش و سپس در مقطعی چندماهه به عنوان مشاور مدیرعامل.»
ناگفته پیدا است با مدیر عاملی طرف هستیم که سلسله مراتب را در مجموعه‌ای که پیشِ روی او متولد شده، رشد کرده و اینک دورانِ پختگی و بالندگیِ خود را سپری می‌کند، طی کرده است از این‌ها مهم تر؛ بومی است، نقیصه‌ای که در بسیاری از مجموعه‌های بزرگ تولیدی، به آسانی به یک رویکرد تهدیدی یا انتقادی بدل می‌شود که«فلانی» بومی نیست، شرایط محیطی، اجتماعی و روانشناختیِ منطقه را درک
نمی‌کند و... طبیعتاً مدیر عاملی که سلسله مراتب را طی کرده باشد، عالم و آگاه به منطقه و جامعه ی هدف باشد و از همه مهم تر، در مسیری کاملا منطقی و عقلانی قرار داشته تا به صندلی مدیرِ عاملی برسد درصدِ موفقیت بالایی را می‌توان برای وی متصور بود.
در چنین موقعیتی بهتر می‌توان از شرایط گذشته، حال و آینده باخبر شد، آسان تر می‌توان فهمید در ذهن و ساختار مدیریتی این مدیر عامل چه می‌گذرد، مهم­ترین دغدغه­‌ها را آسان تر می‌توان کنکاش کرد و بی‌هیچ مانعی از آرزوها و
چشم‌اندازها پرسید.
وابستگی اقتصادی 40 هزار نفره!
آن گونه که چایچی یزدی می‌گوید؛ «این مجموعه، هزار و پانصد نفر نیروی تحت چارت دارد و پانصد نفر نیروی پیمان­کار؛ نیروهای پیمانکاری که کارهای نظافتی و فضای سبز مسائل پشتیبانی و امثال این‌ها را انجام می­دهند.» در واقع ما با یک مجموعه دو هزار نفره مواجه هستیم که در مجموع با کل خانوارهای وابسته، بیش از 7500 نفر هستیم و در مجموع چیزی حدود 40 هزار نفر به شرکت «فولاد آلیاژی ایران» وابستگی اقتصادی دارند.
آزمایشگاهی مدرن و دارای «استاندارد 17025 اروپا»
شرکت «فولاد آلیاژی ایران» در حال حاضر مشتمل بر 4 کارخانه فولادسازی، نورد سنگین، نورد سبک، عملیات حرارتی و تکمیل کاری است.» در کنار این چهار کارخانه، این مجموعه دارای آزمایشگاهی بسیار مجهز و مدرن و دارای «استاندارد 17025 اروپا» است که در نوع خود بی‌نظیر یا به عبارتی درست تر«کم نظیر» است که به عنوان یکی از آزمایشگاه‌­های بنام و مرجع و رفرنسِ موسسه استاندارد ایران به شمار می‌آید.
چایچی یزدی می‌گوید:« این آمادگی وجود دارد که اگر واحدهای تولیدی درخواستی داشته باشند در آزمایشگاه «فولاد آلیاژی ایران» به انجام برسد زیرا ما برای موسسه استاندارد، به عنوان آزمایشگاه مرجع شناخته می‌شویم.» این بدان معنا است که حتی در مواردی که ممکن است برخی اختلافات در صنایع بزرگ کشور به وجود آید، آزمایشگاه «فولاد آلیاژی ایران» به عنوان«حَکَم» حرف آخر را بزند.
در مسیر رشد و تکامل
مدیر عامل«فولاد آلیاژی ایران» به آفتاب یزد پیرامون مسیری که از منظرِ تولید، این مجموعه پیموده، می‌گوید:«ابتدا که شرکت راه‌­اندازی شد، ظرفیت تولیدمان 140 هزار تن بود. مجموعاً 118 نوع فولاد می­توانستیم تولید کنیم که دانش فنی‌اش را از شرکت بهلر اتریش و تحت کنسرسیوم بهلر و فوست آلپین گرفته بودیم. حدود 50 سایز می‌توانستیم تولید کنیم. شرایط، یک شرایط معمولی بود و خدا را شکر بعد از گذشت 21 سال وضعیت شرکت فولاد آلیاژ ایران به گونه‌­ای رشد کرد که با توان تخصصی همکاران شرکت الآن بالغ بر 430«گِرِید» (نوع) فولاد را می‌­­تواند تولید کند و ابعاد و اشکال را نیز کاملاً توسعه داده است. ما یک زمانی در
ابتدای امر صرفاً از سایز 20 تا 120میلی‌متر گرد را می‌­­توانستیم تولید کنیم و الان از 12 میلی‌متر گرد تا 200 میلی‌متر به همراه مقاطع تسمه و چهارگوش و وایر و کلاف را جزو تولیدات خودمان داریم.»
«چایچی یزدی» معتقد است:«آن چه اینک به عنوان «ثمره» در اختیار ما قرار دارد، عموماً نتیجه پژوهش و توسعه خود کارخانه است آن هم دقیقاً بر اساس مطالعاتی که انجام شد، مطالعات داخلی و خارجی و بررسی بازار مناسبی که انجام شد، این موارد اگرچه آسان به دست نیامده اما اینک بخشی از دارایی « مادی و معنوی» این مجموعه است که با تمام توان «قدردان و مراقب» آن خواهیم بود.»
معمول و مرسوم چنین است که هر واحد بزرگ تولیدی در نهایت به چشم اندازهایی بیندیشد و به اصطلاح«ریل گذاری» کند، برخی«صادرات» را در برنامه‌ها ی «آتی» خود، بزرگنمایی می‌کنند، برخی رسیدن به تمامی«بازار داخلی و اما «فولادآلیاژی ایران» در مسیری قرار می‌گیرد که مدیرعامل این مجموعه نام آن را می‌گذارد«بی نیاز سازی کشور از واردات فولادهای مشابه»:«از نیات اولیه فاصه گرفته‌ایم، فاصله‌ای کهکشانی! آنچه به دست آورده‌ایم با آنچه متصور بوده ایم غیر قابل مقایسه است؛ نه در بندِ «صادرات صرف» گرفتار آمدیم و نه خود را «مدیون» بازار داخلی کردیم! به اهدافی فراتر از این دو چشم دوختیم و آن«بی نیاز سازی کشور از واردات» بود.
بالاخره صنایع خودروسازی­مان، صنایع ماشین­‌آلات و ادوات صنعتی­‌مان، نفت و گاز و پتروشیمی­‌مان، صنایع مفتولی­ و سایر صنایع ویژه که بالغ بر پانزده صنعت اصلی هستند، نیازهای بالفعلی داشتند که آسان‌ترین مسیر، قرار گرفتن در معبر وابستگی‌آورِ «واردات» بود و«فولاد آلیاژی ایران» همه ی تلاش و هم و غم خود را به کار بست که این نیاز و وابستگی را بومی سازی کند یعنی نیاز صنایع ویژه، بزرگ، استراتژیک به بازارهای بین المللی را معطوف به تولیداتی کرد که می‌توانست به آسانی در اختیار آن‌ها قرار دهد.»
اهل فن می‌دانند صادرات فولاد به آلمان یعنی چه!
«روزگار سختی است» این جمله به معنای «کم آوردن» یا «گلایه از نامرادی‌ها » نیست! علیرضا چایچی یزدی می‌گوید:«هیچ گاه از بازارهای بین‌المللی ـ حتی در شرایط تحریمی ـ غافل نبوده‌ایم!» او اصرار دارد بر این که:«همواره سعی و تلاش‌ها برپایه ی بومی‌­سازی بوده است ولی در کنار آن و به عنوان یک شرکت مطرح در سطح بین‌الملل، «فولاد آلیاژی ایران» بالغ بر 15 تا 20درصد از تولیدات خود را به امر صادرات اختصاص می‌دهد کمااینکه ما در سال 98 توانستیم بالغ بر 15درصد از تولیدات مان را صادر کنیم.»
جالب ترین بخش اما «صادرات» یا «میزان صادرات» نیست بلکه«کشورهای مقصد صادرات» است! وقتی از مدیرعامل«فولاد آلیاژی ایران» می‌پرسیم:«کشورهای مقصدتان کدام کشورها هستند؟» با پاسخی درخور تامل رو در رو می‌شویم:« از باب صادرات تقریباً
شانزده ـ هفده کشورِ صاحب­نام جزء مشتریان ما بوده‌اند. کشورهایی همچون آلمان، ایتالیا، فرانسه، اسپانیا، ترکیه، چک، لهستان به همراه چند کشور همجوار منطقه‌ای همچنین شرق آسیا.»
باورکردن صادرات فولاد ایران به آلمان زمانی شیرین تر است که چایچی یزدی می‌گوید:« افتخار ما همیشه این بود که در یک مقطع زمانی، بیشترین صادرات مان به مهد تولید فولاد آلیاژی دنیا یعنی آلمان بود و همچنان نیز این روند ادامه دارد.» و این بدان معنا است که «ایران» در شرایط سخت تحریمی دارد به کشورهای صاحب فولاد، فولاد صادر می­‌کند!
دغدغه اما همچنان«بی نیاز سازی کشور از واردات» است:«الان در حقیقت در بحث بازارهای داخلی عموم مشتریان ما صنایع خودروسازی، صنایع نفت و گاز و پتروشیمی، صنایع ماشین‌­آلات و ادوات صنعتی، ریلی و دریایی، صنایع مفتولی، صنایع شیمیایی هستند؛ حدود پانزده صنعت که وابستگی قابل قبولی به ما دارند و ما تمام تلاش مان این است که نیاز این عزیزان را تامین کنیم.»
نگاهی به آینده؛ اندیشیدن به صادرات تکنولوژی با تکیه بر تفکرات دانش بنیانی
« از سوی معاونت پژوهشی نهاد ریاست جمهوری به عنوان یک شرکت دانش­‌بنیان معرفی شدیم.» این جمله را با توضیحاتی دیگر که نشان می‌دهد «فولادآلیاژی ایران» در تولید تکنولوژی نیز دغدغه‌هایی دارد از قول مدیرعامل این مجموعه بازگو می‌کنیم؛ مجموعه‌ای که به عنوان یک «شرکت دانش­‌بنیان» به رسمیت شناخته شده­ است.
تا آن جایی که ما می‌دانیم معمولاً کارخانه­‌های فولادی، بیشتر نگاه شان، نگاه تولیدمحور است ولی «فولادآلیاژی ایران»، نگاهی توسعه­‌محور و پژوهش‌محور هم دارد و بهترین گواه آن ورود به بحث‌های دانش­‌بنیانی است. چایچی یزدی می‌گوید:«ما جزو محدود شرکت‌های فولادی دانش‌بنیان کشور باشیم.»
وی ادامه می‌دهد:«ما بیش از بیست گروه تولیدی در اینجا تولید می­‌کنیم که هر کدام از این گروه­‌ها می‌­­تواند نماینده چند ده گِرِید باشد. خوشبختانه از آذرماه سال 97 با همکاری خیلی خوبی که بین شرکت «فولادآلیاژی ایران» با محوریت واحد مطالعات سیستم­‌ها و با مشارکت واحد کیفیت و فن‌آوری تولید و سایر واحدهای مرتبط ما با مجموعه
معاونت پژوهشی نهاد ریاست جمهوری انجام شد، نهایتاً در خرداد 1398 به جمع شرکت‌های دانش‌بنیان پیوست و در چهار گروه از فولادهای تولیدی شامل فولادهای میکروآلیاژ و فولادهای کم آلیاژ کربن پایین و فولادهای پراستحکام کم آلیاژ و فولادهای زنگ نزن موفق به اخذ تاییدیه از معاونت علمی نهاد ریاست جمهوری شدیم.
مدیرعامل«فولادآلیاژی ایران» حتی اعلام آمادگی می‌نماید که به عنوان«پایلوت» فولادی‌ها ی دانش بنیان به فعالیت بپردازد. نامبرده در خصوص بومی سازی قطعات و مواد مورد نیاز نیز اظهار داشت؛ بعد از آن جریان خوبی که انجمن تولیدکنندگان فولاد در ارتباط با جشنواره ملی بومی‌­سازی انجام داد، ما جزو شرکت­های پیشرو و خط مقدم برای استفاده از شرکت‌ها ی داخلی و دانش بنیان برای ساخت ملزومات خط تولید بودیم.
«مقتدرانه با تحریم‌ها مقابله خواهیم کرد!»
این توضیحات حکایت از آن دارد که اگرچه شرکت«فولاد آلیاژی ایران وابستگیِ 20 تا 30 درصدی به واردات دارد اما کمربند خود را در حوزه تحریم محکم بسته است تا به قول چایچی یزدی:«تلاش کردیم با تمام سختی و گرفتاری‌های خاص برهه‌ها ی تحریمی و اندک وابستگی‌هایی که وجود دارد،«خدای ناکرده» در مباحث تحریم دچار اشکال نشویم.» او معتقد است:«در هر صورت تحریم‌ها مشکلات خاص خودشان را دارند اما تلاش کرده ایم سرفرازانه و مقتدرانه با تحریم‌ها مقابله کنیم.»
بخش مهمی از توضیحات مدیرعامل «فولاد آلیاژی ایران» به این نکته منتهی می‌شود که:«در حالت عادی آن قدر شرکت به اقتدار لازم رسیده است که می­‌تواند تحریم­ها را دور بزند. ما در سخت­‌ترین شرایط از پس موانع تحریمی و مشکلات مرتبط با آن بر آمدیم به ویژه دو سال اخیر که می‌توان گفت«سخت‌ترین» دوران تحریمی را از سر گذراندیم و به نتایج معجزه گونه‌ای نیز دست یافتیم.»
آن گونه که از گفته‌ها ی مدیرعامل«فولاد آلیاژی ایران» بر می‌آید، شرکت‌ها ی فولادی:«سه مرحله تحریم شدند؛ اول آمدند و مواد اولیه فولاد را تحریم کردند. بعداً فلزات اساسی و خودِ فولاد را تحریم کردند و بعد شرکت­های فولادی را تحریم کردند که در این شرکت­های فولادی رسماً همه را تحریم کردند. وی ادامه می‌دهد:« و اما ملالی نیست چون به اندازه‌ای دوراندیشانه گام برداشته ایم که تحریم­ها در حالت عادی نتوانند زمین­گیرمان کنند.»
تحریم در برخی شرایط برای ما فرصت بود، رشد بود و بالندگی!
سوالی می‌پرسیم که انگار پاسخی محتمل را انتظار داشتیم و اما به معنای واقعی کلمه در مواجهه با پاسخ علیرضاچایچی یزدی«شوکه» شدیم! پاسخ به این پرسش ـ چقدر تحریم توانست روی خروجی شما تاثیر بگذارد؟ یعنی از نظر اقتصادی چقدر به شما ضربه زد؟ ـ را عیناً بخوانید:« من اگر آمار سال‌های 97 و 98 را به شما ارائه کنم شاید یک مقدار غلوّ باشد در حالی که چون شرکت بورسی هستیم، تمام اطلاعات ما روی کدال هست و شفافیت کامل دارد. در دو سال گذشته که بدترین شرایط تحریم­ها را داشتیم، صد هزار تن صادرات انجام دادیم؛ طی این مدت تولیدات و فروش مان را افزایش دادیم و در زمینه‌­های مختلف، بهینه‌­سازی مصارف مان را در دستور کار قرار دادیم.
طی این دو سال، مصرف الکترود ـ به عنوان یکی از کالاهای اساسی که اگر نباشد، مرگ آنی برای شرکت­‌های فولادی به وجود می­‌آید ـ توانستیم نیم کیلوگرم به ازای هر تن، کاهش مصرف الکترود داشته باشیم. این عدد بسیار جالبی است. این یعنی بهره‌­وری رفته بالا. کوره‌­های ما بر اساس 80 درصد، قراضه 20 درصد آهن اسفنجی تعریف شده بود و امروز 95 درصد آهن اسفنجی و فقط 5 درصد قراضه و این یعنی تغییر در ترکیب یعنی حرکت به سمت کیفیت، به سمت صرفه اقتصادی و بهینه‌سازی و کاهش قیمت تمام شده.»
وی ادامه می‌دهد:«در مواردی مثل Tap to Tap کوره ما در این دو سال توانستیم زمان را بسیار کوتاه کنیم. خیلی شرایط مناسب و مساعدی را به وجود آوردیم و این باعث شد تا در کنار سایر وضعیت­های درآمدزایی‌­مان و در کنار کاهش قیمت­هایی که انجام شد، سود قابل توجهی عاید شود. و همه ی این‌ها گواه این است که طی این دو سال پر قدرت حرکت کرده ایم و در شرایطی که تحریم می‌توانست تهدیدی جدی باشد عملاً برای ما ایجاد فرصت کرد ضمن اینکه توانستیم بازارهای صادراتی­‌مان را نیز حفظ کنیم.»
شنیدن این توضیحات جسورترمان می‌کند! گویی حرف‌هایی که باید زده شود و سوالاتی که قطعاً از پرسیدن آن‌ها صرف نظر نخواهیم کرد:«آقای مهندس! تحریم تلخ است. تحریم، آثار سوء دارد و اذیت هم می‌­کند ولی خیلی مهم است که یک شرکت بنیان­هایش جوری چیده شده باشد که تحریم نتواند زمین­گیرش کند.» چایچی یزدی که متوجه منظور ما شده و به درستی ادامه ی مسیر سوالات ما را حدس زده، می‌گوید:«اتفاقاً من هم می‌­­خواهم همین را بگویم.» و ادامه می‌دهیم:«شما می‌­گویید که رشد تولید و صادرات داشتید. کسانی که سهام‌تان را دارند نیز خوشبخت هستند. این خیلی خوب است. شما یک آرامش روانی و اجتماعی در شرکت، استان و در سطح ملی ایجاد کردید. نکته خیلی مهم­تر این است که آیا تداوم و استمرار در این قضیه در نظر گرفته شده که اگر شرایط روز به روز سخت‌­تر شد، شما هم بتوانید روز به روز تغییر حالت دهید؟»
تحریم دو آفت بزرگ دارد؛ هزینه زایی و میرایی زمان!
مدیرعامل «فولادآلیاژی ایران» که گویی به یک هماورد جدی دعوت شده باشد با روحیه‌ای مثال‌زدنی و در مقام مدافع یک مجموعه‌ی بزرگ فولادی و نه در جایگاه مدیرعامل ـ با تعصبی مثال زدنی می‌گوید: «علی­رغم شرایط پیش آمده، ولی بالاخره تحریم دو آفت بزرگ به دنبال دارد: یکی این که زمان­های شما را طولانی می­‌کند. دوم این که هزینه‌­های‌تان را بالا می­برد. و این دو آفت تحریم برای شرکت­های تولیدکننده است. لذا اگر ما بخواهیم وضعیت‌­مان را به همین شیوه کنترل کنیم و بهبودهای‌مان را ادامه دهیم، چاره­ای نداریم که یک مقدار استراتژی­‌های کاری­‌مان را در قبال هم صادرات و هم واردات مان تغییر دهیم. به هر حال راه‌­هایی برای واردات کالا طی این دو سه سال شناسایی کرده­‌ایم و نیز راه‌هایی برای صادرات، همانی که معروف شده به «دور زدن تحریم‌­ها» که این کار را باز هم داریم ادامه می‌­­دهیم و برای شرایطی سخت آمادگی لازم را داشته باشیم. این‌ها را بگذارید به حساب مجموعه‌ای که «فولادآلیاژی ایران» را بخشی از خانواده، اعتبار و هویت خود می‌داند بگذارید به حساب شگردهای دو سویه مدیریت و تعامل با پرسنل.» و ادامه می‌دهد: « مابرای حفظ و ارتقای سازمان، چاره‌­ای
جز پیشرفت نداریم.»
چایچی یزدی می‌گوید:«کافی است مخاطبان این گزارش بدانند در حالی که در سال 97 و 98 برخی از شرکت‌ها با مشکلاتی در تولید مواجه شدند این مجموعه افزایش تولید و صادرات داشت. پس معلوم است که برای شرایط سخت­‌تر آماده­‌ایم! ما در سال97 سه برابر سال 96 و در سال 98 شش برابر سال96 سود عملیاتی را افزایش دادیم.»
مدیر‌عامل «فولادآلیاژی ایران» می‌افزاید:« تقریباً از سه ماهه آخر سال پیش ـ 98 ـ و با ایجاد مدیریت صنایع بالادستی و با توجه به نیازی که الان وجود دارد، به دنبال تکمیل کردن زنجیره تامین فولاد هستیم. می‌­­دانید که 25 درصد آهن اسفنجی «غدیرایرانیان» هم متعلق به فولاد آلیاژی است و خوشبختانه شرکت«غدیرایرانیان» در حال تدارک یک شرکت گندله‌­سازی است که ما هم آن جا سهام مان را خواهیم داشت. برای اینکه سنگ و کنسانتره هم داشته باشیم، با حمایت­هایی که از سمت استانداری و نمایندگان استان بشود، دنبال این هستیم که زنجیره مجموعه­ را کاملِ کامل کنیم. به هر حال استان یزد چون یکی از قطب­های صنعت فولاد شده، حیف است که خام‌­فروشی کند.
دو معدن بزرگ کشور در یزد است و اینکه شرکت­های
بزرگ فولادی مثل شرکت «فولادآلیاژی ایران»، فولاد چادرملو و ارفع در این استان هستند، باید شرایط به گونه­‌ای شود که ما همین­جا ارزش افزوده را در استان ایجاد کنیم تا علاوه بر کاهش هزینه‌های حمل و نقل و درآمدزایی و همچنین اشتغال بهینه در استان، شرایط تامین پایدار داشته باشیم و به صورت مقتدرانه، تولید را ارتقاء دهیم.
فولادی‌ها همواره در مظان اتهامات زیست‌محیطی هستند اما...!
« شما به اندازه آلودگی تولید شده از یک خودرو در محوطه شرکت، دود و آلودگی نمی‌بینید این واکنشی است با لبخند از سوی مدیرعامل «فولادآلیاژی ایران» وقتی به او می‌گوییم:«فولادی‌ها همیشه در مظان اتهامات زیست محیطی هستند و ادامه می‌دهد:«ما در سال 18 میلیارد تومان داریم هزینه می‌­کنیم جهت حفظ و به روز رسانی تجهیزات و فیلترها و غبارگیرهای مترتب بر محیط زیست که به خاطر مسئولیت­های اجتماعی، به خاطر اینکه خودمان جزئی از این شهر و بوم هستیم؛ خودمان داریم اینجا زندگی و کار می‌­کنیم با افتخار هزینه می‌کنیم و از این بابت خدا را شاکریم که به ما این توفیق را داده که پنج بار در عمر کاری شرکت؛ «صنعت سبز کشوری» بشویم که دو بار آن طی همین دو سال 97 و 98 بوده و این بحث من نیست که بگویم چون من دو سال است که اینجا هستم بلکه تلاش گروهیِ پرسنل «فولادآلیاژی ایران» و نیز تیم هیئت مدیره و تصمیم سازان شرکت است که دغدغه ما این است که تمیز تولید کنیم و فضا را تمیز نگه داریم.»
چایچی یزدی ادامه می‌دهد:«ما پارسال آمدیم و جهت اهمیت بخشیدن به حوزه H.S.E این واحد را از زیرمجموعه واحد منابع انسانی جدا کردیم و به زیر مجموعه مدیر عامل منتقل کردیم. در مجموعه H.S.E سه واحد عمومی وجود دارد: محیط زیست، بهداشت صنعتی و دیگری واحد ایمنی و آتش­نشانی که هر کدام شرایط خاصی را برای این موضوع دارند. ما الان کارشناسان متخصص در زمینه محیط زیست داریم، کارشناسان متخصص در زمینه ایمنی داریم و این خیلی به ما کمک می­کند در جهت بهینه سازی مسائل زیست محیطی و ایمنی تولید و پرسنل.»
آب مایه حیات است و ما قدردان آن هستیم
جدای از مسئله آلودگی و مباحث زیست محیطی و منابع طبیعی، آب از مهم ترین دغدغه‌ها و جدی‌ترین چالش‌ها است. مدیرعامل«فولادآلیاژی ایران» در این رابطه می‌گوید:«بحث دیگری که در ارتباط با فولاد مطرح می‌­­شود و خیلی پررنگ می‌­­شود، بحث آب است. «فولادآلیاژی ایران» یکی از کم مصرف‌ترین فولادهای کشور در زمینه آب است به گونه­‌ای که به خاطر وجود سیستم‌­های ریورس و ریسایکل
که در فولاد آلیاژی هست برخی اوقات آب، هشت‌بار به مدار تولید بر ­می­‌گردد، به ازای هر تن تولید، فقط کمتر از شش دهم متر مکعب مصرف آب صنعتی­ داریم. سال گذشته پروژه آبیاری هوشمند را برای اولین بار طی 40 سال اخیر در سطح کشور انجام دادیم همچنین از پساب بهداشتی خودِ مجموعه برای آبیاری فضای سبزمان استفاده می‌­­کنیم که این پروژه آبیاری هوشمند سال گذشته با حضور آقای عیسی کلانتری معاونت محترم حفاظت از محیط زیست ریاست جمهوری در «فولاد آلیاژی ایران افتتاح شد.»
« کمتر از شش دهم متر مکعب مصرف آب » وقتی پراهمیت جلوه می‌کند که بدانیم عموم فولادی‌ها «بالای هشت دهم متر مکعب به ازای هر تن» مصرف آب دارند.
خانواده‌ای به نام «فولادآلیاژی ایران»
مدیران ارشد مجموعه‌های بزرگ تولیدی معمولاً خیلی زود آثار و آسیب‌ها ی احتمالی خود را نشان می‌دهند. در این رابطه علیرضا چایچی یزدی می‌گوید: «چون من خودم از این بطن بودم و آمدم بالا، وقتی که آمدم بالا، بسیار مورد استقبال همکاران واقع شد از این بابت خدا را شاکر و سپاسگزارم. متاسفانه یکی از مشکلاتی که در فولاد آلیاژی وجود داشت این بود که طی حدود بیست سال، ده مدیرعامل عوض کرده و عمر مدیریت بیش از نیمی از این مدیران عامل زیر 2سال بوده است و این خیلی زمان کوتاهی بود. لذا وقتی بنده انتخاب شدم، همکاران توانمند شرکت، با انگیزه بالا تمام‌قد پشت ما ایستادند زیرا خودشان را یک خانواده می‌دانند. پیش از آن نیز ما یک خانواده بودیم ولی این­گونه به هم لینک
نشده بودیم.»
* خود این انتخاب هم یک جور تهییج ایجاد کرده.
«خیلی. واقعاً روی این مساله هیجان بالایی ایجاد شد و این به منِ چایچی خیلی کمک کرد که بتوانم آن مواردی که قبلاً در ذهنم بود که الان باید ورود و کار کنیم، یک مقدار تقویت شود. در مقاطع زمانی و سال­‌های نه چندان دور گذشته، در این شرکت، فولاد ساختمانی تولید می­‌شد؛ حتی در حدّ چهل پنجاه درصد. الان که ما اینجا نشستیم، حتی یک گرم فولاد ساختمانی تولید نمی‌­­شود و این مرهون همین فعالیت همکاران و بازارهای جدیدی که ایجاد شده، فعالیت واحدهایی مثل فروش و نظایر آن است...
* برای مدیر عامل شدن برنامه دادید؟«بله!»
*در افق کاری شما مدیر عامل «فولادآلیاژی ایران» شدن هم بود؟
- شاید سال­‌های قبل به جد روی این قضیه فکر نکرده بودم ولی از اواخر سال 96 چرا.
* پس آدم بلند پروازی هستید.
- آدمی هستم که اگر بتوانم در پله بالایی بهتر کار کنم، خودم را بکشانم بالا تلاش می‌کنم اما قدرت‌طلب نیستم.
* این سوال را از این جهت پرسیدیم که آن برنامه­‌هایی که داده بودید، همچنان به آن برنامه­‌های‌تان وفادار هستید؟«بله!»
* می­‌توانیم شاخص‌­ترین عناصر برنامه­‌های‌تان را بدانیم؟
« اولین مسئله‌ای که برایم مهم بود این که ترکیب شارژ آهنی را به سمت آهن اسفنجی ببریم و سبد تولید را بهینه کنیم. شما حتماً نباید افزایش تولید داشته باشید که بتوانید افزایش درآمد و افزایش سود داشته باشید. دومین بحثی که بود بهبود در قیمت تمام شده بود و اینکه باید بتوانیم در مورد یک سری از شاخصه­‌های اصلی مثل الکترود، کاهش مصرف داشته باشیم. راندمان تولید را بالا ببریم، زمان‌ها ی توقف را کاهش دهیم.
* مثل اینکه الکترود خیلی برای مجموعه شما هزینه بر است؟
«به هر حال سال­ 97 خیلی قیمتش بالاتر از اینها بود و خدا را شکر الان قیمتش پایین آمده ولی نبودش مرگ آنی است. من این را مدام تکرار می‌­­کنم.»
* یعنی الکترود یک کالای استراتژیک است برای این مجموعه؟
«بله یک ماده مصرفی کاملاً استراتژیک است».
به جای صنایع پایین دستی موازی کاری شد!
حرف‌هایی است که با تمام جسارت باید با احتیاط زده شود بالاخره بحث بر سر تولید است و رعایت موازین اخلاقی اجتماعی که در این زمینه چایچی یزدی اخلاق مدارانه به همین مقدار بسنده می‌کند که:«برخی اوقات با شرایط مغایری در سطح ملی رو‌به‌رو می‌شویم مثلاً در بحث ایجاد «شهرک فولاد» برنامه‌ریزی اولیه این بود که اینجا صنایع پایین‌­دستی ایجاد شود یعنی قطعات بسازند نه اینکه موازی­‌کاری کنند آن هم با تجهیزات و فرآیندهای گذشته، در یک برهه از زمان تا دودهای سیاه فضای منطقه را پر می‌کرد مردم منطقه متهم ردیف اول را فولاد آلیاژی می‌دانستند در حالی که هیچ سهمی در آلودگی محیط زیست نداشتیم و هزینه هم می‌کنیم اما همجواری با برخی از شرکت‌ها که مسائل محیط‌زیستی را رعایت نمی‌کردند برای ما دردسر ساز
شده بود.»
اینها را مهندس علیرضا چایچی یزدی نمی‌گوید بلکه حاصل بررسی‌ها ی میدانی آفتاب یزد است: «بدسلیقگی شد. نمی‌­گوییم تعمدی در کار بوده ولی باید بررسی می­‌کردند. اینکه موازی­‌کاری نشود، کارخانه­‌ها و صنایعی که اینجا می‌­آیند، حداقل صنایع پاکی باشند. چوبش را قانون مدارها می‌خورند.»
18 میلیارد و 10 میلیارد دیگر!
پیشتر توضیح داده شده بود که سالانه«18میلیارد تومان» برای مباحث محیط زیستی هزینه می‌شود اما نگهداری از 400 هکتار زمین که بخشی از آن ـ 50 هکتار آن ـ تحت پوشش فضای سبز است و بخشی دیگر در تصرف بیابان نمی‌تواند بدون هزینه باشد. در این زمینه مدیرعامل«فولاد آلیاژی ایران» می‌گوید:«10 میلیارد هزینه ی آن 400 هکتار است. آبیاری قطره­ای، هرس کردن، بیابان زدایی....
در حوزه مسئولیت‌ها ی اجتماعی نیز خوشبختانه برخی فعالیت‌های مناسبی انجام شده به گونه‌ای که مبالغ تخصیص یافته برای این موارد در سال 98 در قیاس با سال 96 سه برابر شده است.»
وقتی می‌پرسیم:« در چه حوزه‌­هایی هزینه می‌کنید؟ بهداشت و درمان یا...؟» می‌گوید:«در خیلی از حوزه‌­های مختلف؛ ما سال گذشته کمک خوبی به درمانگاه «بهداری» اشکذر داشتیم. در حوزه‌­های
آموزشی، حوزه آموزش و پرورش شهرستان هر ساله از نخبگانشان تجلیل می­‌کنیم. در حوزه‌­های عمومی و کمک به دانش آموزان بی‌بضاعت، مردم مستمند و موارد اینچنینی ورود می‌­کنیم. در حوزه‌­های ورزشی اعم از همایش‌ها ی پیاده روی و دوچرخه‌سواری و سایر موارد ورود می‌­کنیم و به‌طورکلی در حوزه مسئولیت اجتماعی فعال­تر از قبل هستیم.»
در میانه ی این کش و قوس که برای مسئولیت‌های اجتماعی چه برنامه‌هایی دارید؟ پاسخ درخوری
می‌شنویم:« به جای بالابردن رضایتمندی در اندیشه‌ی کاستن از نارضایتی‌ها هستیم!» در نگاه نخست می‌توان به این نتیجه رسید که ثمره طبیعی بالابردن«رضایتمندی» پایین آوردن«نارضایتی» است اما هوشمندانه اگر بنگریم خواهیم دید بین این دو مقوله فاصله بسیار است زیرا بالابردن رضایتمندی می‌تواند صوری و نمایشی باشد اما کاستن از نارضایتی‌ها قطعاً باید واقعی و ملموس رخ دهد زیرا تبدیل نارضایتی به رضایتمندی از مقوله‌های خاص مدیریتی است که از عهده هرکسی برنخواهد آمد.
علیرضا چایچی یزدی می‌گوید:«تلاش می‌کنیم در بحث مسئولیت اجتماعی ورودی کاربردی و سازنده داشته باشیم و تلاش خواهیم کرد پروژه‌هایی را قبول کنیم که عام المنفعه و صد در صد مطابق نیازهای اجتماعی این منطقه باشد.»
قدر آب را می‌دانیم و نگهبان آن هستیم!
در مواجهه با واحدهای بزرگ تولیدی به ویژه واحدهای تولید فولاد، جدای از مسائل «زیست‌محیطی» که چالشی مهم و تاثیرگذار است دو مسئله باقی می‌ماند؛ یکی اشتغالزایی که به نظر رسانه می‌تواند فرعِ یک ماجرای بزرگتر باشد و دیگری «آب» آن هم در شهر کویری«یزد» که آب حکم «جان» دارد و معادل«زندگی» و «ادامه حیات» است.
چایچی یزدی ادامه می‌دهد:« کار قشنگی که داریم انجام می­‌دهیم تا مصرف آب انتقالی را کم کنیم، انتقال پساب است. پساب بهداشتی یزد که از 20کیلومتری منطقه عبور می‌کند و می‌تواند بخش مهمی از مصرف آبِ ما را شامل شود یعنی به ازای هرلیتر پساب مورد استفاده، دیگر مصارف جانبی ما از آب را خواهد کاست!»
مدیرعامل«فولاد آلیاژی ایران» مدعی است:«استفاده از پساب‌های بهداشتی، مهم ترین پروژه ی آبیِ این مجموعه برای سال 1399 است.»
«رضایتمندی» نیروی انسانی:
نیروی عظیم تولید اگرچه در «نیروی کار» ـ اعم از متخصص و عادی ـ خلاصه نمی‌شود اما چرخی است که اگر از حرکت بایستد بالاخره کاستی‌هایی را ایجاد خواهد کرد پس«رضایتمندی» می‌تواند مهم باشد:«ما رضایتمندی پرسنل را اندازه‌­گیری می‌­کنیم که خوشبختانه عدد رضایتمندی همکاران طی این دو سال به صورت کاملاً جهشی با رشد همراه
بوده است.
علیرضاچایچی یزدی ادامه می‌دهد:«می‌­­توانم به جرات بگویم که ما در 1500 نفر نیرویی که داریم شاید کمتر زمانی به 60 درصدِ رضایتمندی رسیده بود و الان این عدد خیلی فراتر رفته و همه می‌خواهند کمک کنند و خودشان را جزئی از این پازل می‌­دانند برای حل و فصل مشکل.»
بر اساس آمارهای ارائه شده:« حدود 70 نفر پرسنل خانم داریم ضمناً از کل نیروی انسانی شرکت بالغ بر20 درصد از نیروهای مان لیسانس و بالاتر هستند. سه چهارم نیروها، صف هستند یک چهارم ستاد.»
چند ویژگی منحصر بفرد
«از لحاظ تجهیزات، امکانات تست و تابگیری، کوره‌های عملیات حرارتی مستقر در کارخانه عملیات حرارتی، تکمیل کاری در کشور نادر می‌باشد همچنین امکانات مستقر در آزمایشگاه مرکزی شرکت در نوع خود بی‌نظیر است. از لحاظ دانش فنی، دستورالعمل‌ها ی اجرایی شرکت فولاد آلیاژی ایران در جایگاه نخست کشور قرار گرفته، جایی است که تکنولوژی، دانش فنی تبلور ارزش افزوده دارد.» از لحاظ نیروی متخصص مهندس چایچی یزدی با تعصب و تاکیدی خاص، این سه مورد را از ویژگی‌های منحصر بفردی می‌داند که صرفاً در مجموعه ی«فولادآلیاژی ایران می‌توان مشاهده کرد.
ارتباط کاربردی با دانشگاه
« برخی از پروژه‌­های در زمینه کیفیت و فناوری، انرژی و تاسیسات را با دانشگاه صنعتی اصفهان و دانشگاه یزد در حال پیشبرد می‌باشیم. سالیانه حتماً چند پروژه این تیپی را با دانشگاه‌­ها داریم و جلو می‌­بریم و خوشحال هم هستیم که اینها بیایند و به ما کمک کنند و صنعت ما را از منظر علمی تجهیزتر کنند در هر صورت ـ درست یا غلط ـ ارتباط قدرتمندی بین صنعت و دانشگاه‌ها وجود نداشته ولی نسبت به گذشته بهتر شده و این خوب است.»
- چشم­‌اندازتان چیست؟ اصلاً خودتان برنامه دارید که وارد بحث­های آکادمیک شوید یا نه؟
«ما دنبال این هستیم که اینجا یک مجموعه بزرگِ آموزشی ایجاد کنیم که علاوه بر رفع و رجوع نیازهای داخلی خودمان به سایر صنایع چه فولادی و چه غیر فولادی کمک کنیم و بتوانیم یک سری فعالیت­های سازنده‌­تری را هم با حوزه‌­های دانشگاهی انجام دهیم. این جزو کارهایی است که می‌­­خواهیم انجام دهیم.»
اوقات فراغت؛ از آموزش تا تفریحات سالم
مجموعه‌ای بزرگ با بیشتر از 2000 نفر پرسنل نمی‌تواند و نباید از مباحث آموزشی ـ تفریحی که در فایل اوقاع فراغت تعریف می‌شود دچار غفلت شود در این زمینه بر اساس گفته‌ها ی مهندس چایچی؛ علاوه بر یک سری آموزش­های ضمن خدمت که از ابتدا نیز بوده و حالا جدی تر و کاربردی تر دنبال می‌شود، به گونه‌ای که پرسنل همواره در معرض آموزش و حرکت در مسیر رشد و تعالی باشند. در موارد دیگر نظیر برنامه‌های ورزشی برای همکاران نیز پیشرو هستیم به گونه‌ای که با بیش از 60باشگاه ورزشی در کل استان قرارداد بستیم اعم از استخر و دیگر مکان­های ورزشی مثل ورزش­های سالنی که پرسنل بروند و استفاده کنند. همچنین با بیش از پنجاه رستوران نیز قرارداد داریم در کنار آن برنامه سفر به مشهد و شمال کشور را با در اختیار گرفتن مکان‌های مناسب فعال کرده‌ایم تا همکاران و خانواده‌های شان بتوانند از آن در زمان مرخصی استفاده نمایند.»
یکی مثل خودشان!
چایچی یزدی می‌گوید:«نیروهایی که این روزها در مجموعه ی «فولادآلیاژی ایران» گرد هم آمده اند از بهترین‌ها هستند؛ شاید دو ـ سه سال پیش کمتر کسی تولید حدود 50هزارتن در ماه فولاد سازی را باور داشت ولی توسط همکاران دلاور فولاد آلیاژی ایران ممکن شد چون حس می‌کنند یکی مثل خودشان پشت این میز نشسته و هوای مجموعه را دارد با آرامش بیشتری کار می‌کنند، عِرق دارند اصلا بحث کارگر و کارفرما نیست، بر اساس احترام متقابل است این‌ها ظرافت‌هایی دارد که در جریان تولید و افزایش راندمان کاری می‌توان به صورت ملموس بدان توجه نشان داد.»
چایچی در مبحث مدیریت‌های کلان از دغدغه‌های ریز و درشتی که دارد نیز سخن به میان می‌آورد:«یکی از دغدغه­‌های من این است که چرا
مردم ـ متمول ـ استان یزد به صنایع پایین دستی فولاد آلیاژی ورود نکردند.‌ای کاش می­‌آمدند و در همین مجموعه و در صنایع پایین دستی که بسیار به صرفه و اقتصادی است ورود می‌­کردند. ما همین­جا فولاد را به آنها می‌­دادیم و ارزش افزوده را همین­جا ایجاد می‌­­کردند؛ برای استان و خودشان نه اینکه برود جایی دیگر و بهره اش به این استان نرسد! می‌توان از محصولات فولادآلیاژی قطعه‌سازی کرد و دو الی چند برابر قیمت فروخت و ارزش افزوده ایجاد کرد و اشتغال زایی را نیز افزایش داد.»
برخی اطلاعات آماری و چند موضوع مهم دیگر
گفت و شنودی که در قالب مصاحبه ـ گزارش تدوین شده بود به پایان می‌رسد باقی می‌ماند برخی اطلاعات آماری و بعضی ناگفته‌ها که که به صورت نوشتاری ارائه می‌شود، نکته ی قابل تامل اما استفاده از عبارت«همکاران ما» به جای«پرسنل» است که حتی اگر بر حسب عادت باشد نیز عادت پسندیده‌ای است: در سال ۱۳۹۸ «همکاران ما» موفق شدند بالغ بر ۴۸۷ هزار تن مذاب فولادسازی را تولید نمایند که در قیاس با عملکرد سال ۹۷ با افزایش حدود ۴۰ هزار تومانی همراه شد این در حالی است که تولید فولاد‌ها ی تجاری ساختمانی عملاً به صفر رسیده است.
ـ در کارخانه نورد سنگین رقمی بالغ بر ۱۸۷ هزار تن تولید در سال 98 به ثبت رسید و علاوه بر رشد بالای ۵۰۰۰ تنِ کمی، در قیاس با سال قبل، تولید «مقاطع سنگین فولادی متوسط آلیاژ» نیز افزایش یافت و تعدادی از «ابعاد سنگین فولادهای پرآلیاژ» نیز تولید شد.
ـ در کارخانه نورد سبک میزان تولید در سال 98 به بالای ۲۱۴ هزار تن رسید که علاوه بر بهبود قابل توجه در نوع و تنوع ابعادی و اَشکالی، بیش از ۱۳هزار تن رشد تناژی را نسبت به سال۹۷ تجربه کرد.
ـ در واحد عملیات حرارتی و تکمیل کاری، میزان بسته بندی محصولات به بالای ۱۶۲ هزار تن رسید که در مقایسه با حالت مشابه بالغ بر ۲۰ هزار تن رشد حاصل شد.
ـ از لحاظ ارزش فروش محصولات، این شرکت موفق شد که در سال ۹۸، رقمی بالغ بر ۲۸ هزار میلیارد ریال فروش را به ثبت برساند که بالغ بر ۵۳ درصد رشد درآمدی را در قیاس با سال ۹۷ به همراه داشت.
ـ طی سال ۹۸ رکوردها و افتخارات قابل توجهی توسط «همکاران ما» در شرکت فولادآلیاژی ایران رقم خورد که از آن جمله می‌توان به برخی از این موارد اشاره کرد:
/ثبت رکورد ماهیانه در تولید فولاد سازی با دستیابی به عدد ۴۸ هزار و ۷۹۱ تن مذاب در اردیبهشت ۹۸
/کسب رکورد روزانه در نورد سنگین با دستیابی به عدد ۱۷۳۴ محصول در تاریخ ۲۷ فروردین ۹۸
/کسب چند رکورد روزانه در نورد سبک و دستیابی نهایی به عدد 1130 تن محصول در تاریخ ۱۰ بهمن ۹۸
/کسب رکورد روزانه در تکمیل کاری و بسته‌بندی و دستیابی به عدد1055 تن محصول در تاریخ ۱۶ آبان ۹۸
/کسب رکوردماهیانه در فروش و حمل محصولات با دستیابی به عدد48482تن محصول در تاریخ اردیبهشت ۹۸
/کسب رکورد روزانه در فروش و حمل محصولات با دستیابی به عدد ۳۶۵۱ تن در تاریخ ۳ اردیبهشت ۹۸
/طراحی و تولید ۱۶ گرید جدید و همچنین ۸ سایز جدید طی سال ۹۸
/اخذ گواهینامه صلاحیت به عنوان شرکت دانش‌بنیان از معاونت علمی ریاست جمهوری در سال 98
/اخذ گواهینامه سیستم مدیریت کیفیت صنعت خودرو(IATF) به عنوان اولین شرکت فولادی کشور در سال 98
/برگزیده صنعت سبز کشور برای دومین سال متوالی
/قرار گرفتن در لیست ۱۰۰ شرکت برتر کشور برای اولین بار
/افزایش ظرفیت کوره پیش گرم نورد سبک از ۴۵ تن بر ساعت به ۵۲ تن بر ساعت به دست متخصصین حوزه نورد شرکت
/توسعه سیستم(SRM)در واحد خرید و لینک با تامین کنندگان به منظور سیستمی کردن ارتباط
/راه اندازی و بهره برداری از سیستم مدیریت غلتک‌ها ی نورد توسط همکاران فناوری اطلاعات
/ریومپ سیستم OWS (operator work station) نوردها توسط «همکاران ما» در فناوری اطلاعات
/بومی سازی سیستم دستگاه تست ادی کارنت دوار از طریق شرکت‌های دانش‌بنیان داخلی برای کنترل و بازرسی عیوب سطحی محصولات
/کاهش و بهینه سازی مصرف الکترود کوره و (LF) از طریق همکاران فولادسازی
و چند نکته حائز اهمیت
در سال ۹۹ که توسط مقام معظم رهبری مزین به سال جهش تولید شده است، شرکت«فولاد آلیاژی ایران» نیز برنامه‌های ویژه‌ای را برای رشدِ تولید و فروش چیدمان کرده به گونه‌ای که طی دو ماه اول سال 1399 علی رغم برخی محدودیت‌های ناشی از شیوع کرونا در کشور؛ میزان تولید مذاب فولادسازی این شرکت به عدد 36949 تن در فروردین ماه و عدد 43321 تن در اردیبهشت ماه رسید و گواه این خواهد بود که با توکل بر الطاف الهی و همت بالای «همکاران ما» بتوانیم به رشد قابل توجه کمی و کیفی در سال ۹۹ دست یابیم همچنین طی این دو ماه سه رکورد در زمینه‌ها ی ذیل در «شرکت فولاد آلیاژی ایران» حاصل شد:
ـ کسب رکورد جدید روزانه در تکمیل کاری و بسته‌بندی محصولات با دستیابی به عدد1113 تن در تاریخ ۲۲ فروردین ۹۹
ـ کسب رکورد جدید روزانه در فروش و حمل محصولات با دستیابی به عدد ۳۸۴۱ تن در تاریخ ۳۰ فروردین ۹۹
ـ کسب سه رکورد جدید ماهیانه در فروش و حمل محصولات با دستیابی به عدد 41014 تن در اردیبهشت ۱۳۹۹
نقش تعیین کننده ی هیئت مدیره و سهامداران
باحمایت‌های خوب سهامداران و اعضای محترم هیئت مدیره و با توجه به تلاش‌های خوب صورت گرفته در پروژه «یزد یک» در حال حاضر میزان پیشرفت فیزیکی این پروژه به حدود ۵۰درصد رسیده، وضعیت به گونه‌ای پیش می‌رود که فعالیت‌های «سیویل» تا پایان نیمه اول سال جاری، فعالیت‌های سازه و اسکلت فلزی تا قبل از پایان سال جاری به اتمام خواهد رسید ضمناً با توجه به تعاملات مناسب صورت گرفته بالغ بر ۳۰ درصد از تجهیزات ساخت خارج این پروژه تا پایان سال به کشور وارد خواهد شد و با همت همکاران پروژه، عملیات نصب تجهیزات از اواسط سال آینده رقم خواهد خورد.
تدابیر سختگیرانه و دقیق در قبال «کروناویروس»
«شرکت فولاد آلیاژی ایران» به عنوان یکی از شرکت‌های فعال و پیشرو در زمینه مقابله با شروع ویروس کرونا از همان ابتدای امر با تشکیل کمیته ویژه مقابله با ویروس کرونا تمام توان خود را در جهت ایجاد محیطی کاملا بهداشتی به کار گرفت و در این راستا و از طریق اطلاع‌رسانی روزانه‌ی توصیه‌های بهداشتی، تهیه به موقع ملزومات حفاظتی و پیشگیرانه نظیر دستکش انواع ماسک و مواد ضدعفونی کننده را در دستور کار خود قرار داد و به صورت کاملاً مستمر، نظارت‌های مناسب را در کنار معاینه‌های بالینی کنترل و تب‌سنجی غربالگری روزانه «همکاران» و رانندگان خودروهای سنگین به کار گرفت و مکان‌های ویژه نظیر رستوران‌ها و آبدارخانه‌ها را تحت کنترل گرفته و با ضد عفونی کردن دوره‌ای تمامی معابر، ساختمان‌های کارگاهی و اداری، سرویس‌های بهداشتی، رختکن‌ها، سرویس ایاب و ذهاب و سایر مکان‌ها و موقعیت‌ها، تلاش دوچندانی را در این خصوص به مرحله
اجرا گذاشت.
برگزاری برخی از جلسات ضروری به صورت ویدئوکنفرانس، کاهش ماموریت‌ها ، توزیع بهداشتی غذا بین «همکاران» در بسته بندی‌ها ی مناسب (به‌جای مراجعه به رستوران)، جایگزینی ظروف یکبار مصرف به جای ظروف استیل به خصوص در آبدارخانه‌ها و تعریف زمان مجاز ورود و خروج کارکنان به منظور جلوگیری از تراکم جمعیتی در هنگام کارت زدن از جمله اقدامات دیگر کنترلی محسوب می‌شود.
نتیجه ی این اقدامات و همراهی خوبِ «همکاران» در این شرایط باعث شد که برنامه‌ها و اهداف تولید در سال ۹۹ بدون مواجهه با مشکل خاصی در موعد مقرر آغاز و با اقتدار و پرتوان، ادامه یابد و ارقام تولید و فروش گواه این مهم می‌باشد.
نقش تعیین کننده ی «آهن اسفنجی» در بهبود کیفیت، افزایش راندمان و تولید پایدار
«شرکت فولاد آلیاژی ایران» به عنوان یکی از افتخارات نظام مقدس جمهوری اسلامی، نقش بسیار پررنگی را در تامین فولاد‌ها ی طویل آلیاژی، مورد نیاز صنایع تخصصی کشور، نظیر صنایع خودرو، ابزار سازی، ماشین آلات صنعتی، صنایع مفتولی، صنایع نفت و گاز و... ایفا می‌کند؛ لذا در جهت پاسخگویی مطلوب و شایسته به این صنایع معظم باید بتواند مواد اولیه اصلی خود را به نحو شایسته و مناسب تهیه کند.
مهمترین مواد اولیه «شرکت فولاد آلیاژی ایران»، آهن اسفنجی است که در نیمه دوم سال ۹۸ و بنا به دلایل مختلف، زنجیره بالادست فولاد با محدودیت‌هایی روبرو شد به گونه‌ای که تامین «گندله و اسفنجی» به شرکت‌های فولادی با تزلزل روبرو شد و علاوه بر کمبود حاصله، نرخ عرضه آهن اسفنجی با افزایش بی‌سابقه مواجه شد.
ایجاد ثبات و پایداری در تامین مواد اولیه برای شرکت‌ها ی ویژه‌ای نظیر «فولاد آلیاژی ایران» که نقش استراتژیک در تامین صنایع مهم پایین دستی بر عهده دارند، بسیار حائز اهمیت خواهد بود. به همین منظور امیدواریم که با برنامه‌ریزی‌های مناسب و تلاش‌های دائمیِ سازمان‌های مربوطه، شرایط عرضه اسفنجی به صورت پایدار و اقتصادی رقم بخورد.
صادرات جزو لاینفک کسب و کار تولیدکنندگان فولاد/«تصمیم سازان» با دقت بخوانند!
در ارتباط با مبحث تجارت خارجی باید گفت که در شرایط کنونی، صادرات فولاد و واردات مواد و قطعات غیر قابل تولید داخل هر دو الزام است. برای کشوری که میزان تولید فولاد در آن بالغ بر یک و نیم برابرِ تقاضای آن است، صادرات جزو لاینفک کسب و کار ما می‌باشد لذا باید زمینه‌ها را به گونه‌ای هموار کرد که تولیدکنندگان فولادی بتوانند در کنار توجه به بحث تامین نیازمندی داخل، صادرات را هم ارتقاء دهند.
این موضوع علاوه بر امکان افزایش تولید و حفظ اشتغال، به تولیدکننده در جهت دستیابی به ارز مورد انتظار واردات اقلام خارجیِ خط تولید، کمک خواهد کرد.
در این خصوص نیاز است تا با وضع قوانین تسهیلگر و حذف مقررات میرا و دست و پاگیر، امکان دقت نظر در امر صادرات را پویا کرد.
البته کاملاً شفاف است که در جهت شناسایی مصرف‌کنندگان نهایی و همچنین دریافت بازخوردهای کیفی مشتریان، باید خودِ تولید کنندگان اقدام به صادرات کنند و شرکت‌های واسطه‌ای را در این موارد کمرنگ نمایند.
در ارتباط با واردات، نیاز است تا با برنامه‌ریزی‌های مستمر که توسط تشکل‌های تخصصی نظیر «انجمن تولیدکنندگان فولاد» و با حمایت‌های سازمان‌های مرتبط با «وزارت صمت» علاوه بر تسهیل‌گری در امر واردات قطعات و موادی که در حال حاضر شرایط تامین داخلی را دارا نیستند در «میان مدت» نیز شرایط را برای کاهش مواد و قطعات خارجی در خط تولید فولاد سازان حاصل کنند.
موارد خوبی طی دو سال اخیر در امر بومی سازی و ساخت داخل برای برخی قطعات مورد نیاز صنعت معدن و فولاد به وجود آمده ولی هنوز به یک وحدت رویه و انسجام گروهی نرسیده و واحدها به صورت متفرق به این کار اقدام می‌نمایند و این موضوع هزینه‌ها ی ساخت را برای برخی از سازندگان، قابل تعدیل نخواهد داشت.
لذا استفاده از «بانک‌های اطلاعاتی مشترک» و همچنین تجربه‌ها ی موفق صورت گرفته، می‌تواند موارد بومی سازی را تسهیل و تسریع نماید.
دستیابی به اطلاعات و آمار واردات قطعات و مواد اولیه و سایر موارد می‌تواند در شناسایی جانبی، (علاوه بر اعلام شرکت‌ها ی فولاد ساز)؛ واردات و تلاش برای ارتقاء و افزایش «بومی سازی» کمک کند.
اگر بومی سازی را از بُعد دیگر آن یعنی «داخلی‌سازی» بخشی از فولادهای خاص مورد نیاز صنایع پایین دستی کشور نیز بنگریم، در اختیار داشتن آمار و اطلاعات متمرکز و به خصوص واردات مربوط به فصل ۷۲ و ۷۳ می‌تواند هم شرکت‌هایی نظیر «فولاد آلیاژی ایران» را در داخلی سازی قسمتی از نیاز فولادهای کشور یاری رسان باشد و هم شرایط سرمایه‌گذاری آتی و میان مدت را برای ورود به توسعه‌‌های اصولی در زمینه فولادی کمک کند تا به جای انجام طرح‌ها و پروژه‌ها ی مشابه، به سمت و سوی فعالیت‌هایی که به صورت محدود به آن پرداخته شده، حرکت کرد.
به همین دلیل شایسته است تا «انجمن تولیدکنندگان فولاد» و قسمت آمار گمرک کشور قابلیت دسترسی به این اطلاعات و آمار را که بالغ بر یک سال است از سایت گمرک قابل مشاهده نمی‌باشد، فراهم آورند و...
کلام آخر
چند سالی است که مرزبندی برنامه‌های توسعه‌ای معادن و فولادسازان در هم آمیخته و این دو به جای به هم پیوستن در زنجیره ی تامین فولاد، نقش رقبای کاملاً جدی را برای هم، در کل زنجیره ایفا می‌نمایند.
این سناریو شاید در کوتاه مدت، وضعیت مثبتی را به همراه داشته باشد لیکن شاید در دراز مدت باعث شود تا شرکت‌ها ی معدنی از استراتژی‌های ملی خود که توجه به اکتشافات جدید و استخراجات اقتصادی است، دور بمانند و فولاد سازان هم که باید به سمتِ توسعه محصول و توجه به صنایع پایین‌دست باشند انرژی خود را به سمت تامین مواد اولیه آهنی متمرکز ساخته و از اهداف استراتژیک خود در کشور فاصله بگیرند.
در پایان آرزوی سلامتی و سربلندی برای کلیه مردم ایران و دنیا به ویژه خانواده بزرگ فولادی کشور داریم و امیدواریم همه دست در دست هم با رعایت موازین بهداشتی در محیط‌ها ی کاری در سطح بنگاه‌ها ، شهرها و کل کشور با حفظ سلامتی همکاران، عوامل ارتقاء و رشد تولید و اشتغال را فراهم نماییم.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام