کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
چهارشنبه, 22 مرداد 1399   Wednesday 12 August 2020
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 06 خرداد 1399

صفحه خبر: اجتماعی

مهدی مطهرنیا‪-‬ خروج ایالات متحده از پیمان آسمان باز و دور جدید اختلافات میان روسیه و ایالات متحده بار دیگر این سوال را مطرح کرده که چرا علی رغم برخی تحلیل‌ها درباره اینکه ترامپ و پوتین به دنبال بهبود رابطه دو کشور هستند حدود چهار سال بعد از انتخاب ترامپ چنین امری میسر نشده است. در واقع روسای جمهور در آمریکا در خدمت پارادایم‌های امنیتی و دکترین‌های برخاسته از آن برای گسترش قدرت این کشور در زمان‌های گوناگون هستند. اکنون پارادایم آشوب بر دکترین‌های ایالات متحده و به تبع بر سیاست خارجی این کشور حاکم است و دکترین «بازیگر دیوانهِ» کسینجر با عملیاتی شدن آن از طرف ترامپ در واقع ادامه سیاست‌های اوباما و حتی بوش پسر است. علی رغم همه آنچه برخی تحلیلگران بیان می‌کنند اما باید تاکید کرد ترامپ استمرار اوباما و اوباما استمرار بوش
در سطح کلان سیاست‌های این کشور محسوب می‌شود. در آمریکا روسای جمهور در تکنیک‌ها و تاکتیک‌ها با یکدیگر اختلاف نظرهایی دارند اما پارادایم و دکترین‌های کلان درواقع در فرایند پیچیده دستگاه سیاسی و امنیتی امریکا در دولت فدرال مشخص می‌شود و بدین ترتیب بوش پدر به دنبال تعریف و تاسیس هژمونی جدید آمریکایی بود، اوباما در راستای تحکیم آن گام برداشت و حالا ترامپ به دنبال تثبیت این هژمونی است. بنابراین اینکه گفته شود روسای جمهور در ایالات متحده براساس وابستگی به پایتخت کشورهای دیگر یا حمایت آنها برسر کار می‌آیند نگاه تقلیل گرایانه به عرصه سیاسی آمریکا است. در راستای تثبیت جایگاه هژمونی ایالات متحده یکی از سیاست‌هایی که درپیش گرفته شده بازتعریف سازمان‌ها و پیمان‌های بین المللی ذیل بازتعریف نقش واشنگتن در این توافق‌ها است. در دهه‌های گذشته بالاترین میزان کمک‌های مالی یا معنوی به سازمان‌های بین‌المللی از سازمان بهداشت جهانی گرفته تا پیمان «آسمان باز» از سوی ایالات متحده بوده است و اکنون که جهان درگیر اصطکاک و نوعی مبارزه شدید برای نظم آینده است، واشنگتن از اهرم‌های فشار خود در این سازمان‌های بین‌المللی برای بازتعریف جایگاه خود در نظم آینده استفاده می‌کند. آمریکا با بیرون کشیدن خود از چنین توافق‌هایی نوعی نگرانی را به سایر طرف‌ها تزریق می‌کند تا به واسطه آن برای بازسازی نظم نوین جهانی نقش خود را به افکار عمومی در سطح نخبگان کشورهای قدرتمند نشان دهد و از این طریق جایگاه واشنگتن را برای تصمیم‌گیری‌های جهانی در نظم آینده تثبیت کند. در همین راستا با وجود ترامپ یا هر رئیس جمهور دیگری در کاخ سفید، سیاست‌های امروز با تکنیک‌های مختلفی دنبال می‌شد. آنچه اکنون مشاهده می‌کنیم پدیده جدیدی نیست بلکه ناشی از مشخص شدن لایه‌های زیرینی است
که در تحلیل‌های سال 2016 مغفول مانده است. نگارنده همان زمان نیز با رد برخی تحلیل‌ها معتقد بود که در تحلیل فرآیندهای سیاسی باید آینده پدیده‌های رخ داده را مورد توجه قرار داد و از گذشته و فشار حال برای تصویر‌سازی متناسب با واقعیت در آینده بهره جست نه آنکه در وضعیت حال گرفتار شد. به طور کلی اگر قرار بود سیاست‌های آمریکا با بافت‌های زمانی چهار یا هشت ساله هر رئیس جمهور تغییر کند امروز این کشور 231 سال بعد از آنکه جرج واشنگتن را به عنوان اولین رئیس جمهور خود شناخت در جایگاه فعلی جهانی قرار نداشت!


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام