کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
چهارشنبه, 30 مهر 1399   Wednesday 21 October 2020
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 29 دی 1398

صفحه خبر: اجتماعی

ایرنا: بازنگری درونی با هدف شناسایی ضعف‌ها و کاستی‌ها و ارتقای قوت‌ها و بهره گیری از فرصت‌ها، پایداری و پویایی جریان‌های سیاسی را به دنبال دارد؛ انتظار می‌رود اصلاح‌طلبان نیز با کارنامه تجارب تلخ و شیرین خود در رقابت‌های سیاسی و ضرورت بازیابی انسجام درونی به آن توجه کنند.
اصلاح‌طلبان از روزهای تبلیغات انتخابات هفتم ریاست جمهوری تا به امروز وقایع بسیاری را تجربه کرده‌اند؛ اتفاقاتی که در جریان انتخابات88 پیش آمد، سوء برداشت‌ها و کنش‌هایی را نسبت به برخی شعارها، شخصیت‌ها و بعضی طیف‌های سیاسی اصلاح‌طلب از سوی جریان مقابل و دولت وقت شکل داد؛ رویکردی که نزدیک به یک دهه جامعه و به ویژه فضای فعالیت‌های سیاسی را در معرض عینک قضاوت‌ها قرار داد.
نزدیک به دو دهه پس از انقلاب اسلامی ایران، گروهی از نخبگان، با جهت گیری به سمت دموکراتیزاسیون نظام سیاسی حاکم، تلاش و تکاپوی‌های نظری و عملی خود را آغاز کردند. این نخبگان و اندیشه ی آنها به نام «اصلاح‌طلبان» و «اصلاحات» مشهور و سبب تحول مهمی در تاریخ سیاسی و اجتماعی جمهوری اسلامی شدند؛ اما تحقق اهداف آنها با چالش مواجه شد. ناکامی در اصلاحات و «گذار به دموکراسی»، نخبگانی را که به نحوی شگرف، قدرت سیاسی را بدست آورده بودند، از دایره ی آن خارج کرد.
از سال 76 تاکنون، فضای سیاسی کشور عرصه‌های مصاف دو جریان عمده سیاسی بوده است؛ در هنگامه تبلیغات انتخاباتی دور هفتم ریاست جمهوری، دو جریان اصلاح‌طلبی و اصولگرایی به صورت جدی درعرصه سیاسی کشور وارد شدند و با خط مشی‌ها، شعارها و مبانی فکری خاص خود، افکارعمومی جامعه را با خود همراه کردند؛ در این مصاف، جریان اصلاح‌طلبی با نقدها، تعریف‌ها، بازنمایی‌ها و روشنگری‌هایی را که با توجه به اقتضائات جامعه در مورد موضوعات و مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی داشت، افکارعمومی و آرا مردم را در مقایسه با دیگر جریان‌های سیاسی با خود موافق کرد.
با پیروزی نامزد جریان اصلاحات در هفتمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در سال 76 گشایش‌هایی در فضای سیاسی کشور ایجاد شد و متعاقبا در سایر حوزه‌های جامعه از فرهنگی تا اجتماعی و اقتصادی، تغییرات مثبت و مطلوبی شکل گرفت؛ همین امر بیش از روزهای نخستین دولت اصلاحات، اقبال عمومی را به این جریان و اندیشه‌های اصلاح‌طلبانه همراه کرد.
در آستانه انتخابات یازدهم ریاست جمهوری، اصلاح‌طلبان با حمایت از دکتر حسن روحانی در جلب آرای مردم بسیار موفق بودند، در سال 95 نیز با حمایت از لیست امید در انتخابات دور دهم مجلس شورای اسلامی در جلب مشارکت حداکثری مردم و راهیابی نمایندگان خود به مجلس موثر و تعیین‌کننده بودند، چنانکه در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم نیز با وجود شبهه‌هایی که درباره سهم خواهی اصلاح‌طلبان از دولت یازدهم و احتمال عدم حمایت این جریان از تداوم ریاست جمهوری دکتر روحانی، اصلاح‌طلبان در دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری نیز از او حمایت کردند.
به دلیل کاستی‌های و مشکلاتی که در کشور وجود داشت، همچنین برآورده نشدن برخی مطالبات و انتظارات اصلاح‌طلبان در دولت یازدهم، این دیدگاه در جامعه و میان برخی طیف‌های اصلاح‌طلب شکل گرفت که این جریان در انتخابات دوازدهم از روحانی حمایت نکند، به رغم این، اصلاح‌طلبان به سیاق چهار سال اول دولت روحانی و حمایت از برجام، دیپلماسیِ تعامل وعقلانیت سیاسی، از تداوم ریاست جمهوری دکتر روحانی حمایت کردند.
اصلاح‌طلبان در انتخابات 92 با انسجام بیشتر میان طیف‌های مختلف این جریان ظاهر شدند؛ اگر چه محدودیت‌هایی برای فعالان سیاسی و طیف‌ها و احزاب سیاسی اصلاح‌طلب طی این سال‌ها از سوی ساختار اعمال شد، اما جامعه به فضایی مطلوب برای تنفس سیاسی و فکری نیازمند بوده و همین امر استقبال جامعه و افکارعمومی را با این جریان به دنبال داشته است.
اما موضوعی که در سال‌های اخیر از سوی برخی شخصیت‌ها و طیف‌های اصلاح‌طلب به آن انتقاد شده است، اعلام وابستگی و برخی شخصیت‌ها و جریان‌ها به اصلاح‌طلبان است؛ این موضوع که به به زعم برخی اغلب با هدف بهره برداری سیاسی به ویژه در هنگامه انتخابات صورت گرفته، جامعه و گروه‌های مختلف مردم را با ابهامات و نوعی از سر درگمی بلاتکلیفی سیاسی روبرو کرده است؛ به طوری که در سال‌های اخیر برخی مردم، شخصیت‌ها و طیف‌های سیاسی این انتقاد را به اصلاح‌طلبان وارد کردند که در رویدادهای سیاسی مهم همچون انتخابات، از افراد و فهرست‌هایی حمایت کرده‌اند که با مشی اصلاح‌طلبانه فاصله زیادی داشته اند؛ موضوعی که در مواضع غیراصلاح‌طلبانه و دوگانه و مبهم برخی نمایندگان مجلس شورای اسلامی که در لیست مورد حمایت اصلاح‌طلبان قرار داشتند، نمود داشته است.
از طرفی دیدگاه‌های متفاوتی که میان شخصیت‌ها و برخی طیف‌های اصلاح‌طلب درباره شورای عالی سیاست گذاری درباره نقاط قوت و ضعف شورای عالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان مطرح شده، بر انسجام درونی آنان تاثیر‌گذار است؛ چنانکه عده‌ای بر این عقیده‌اند که این شورا با توجه به تاکیدی که بر رویکرد جبهه‌ای به ویژه در انتخابات دارد، احزاب اصلاح‌طلب و فعالیت‌های حزبی را به حاشیه می‌برد؛ ساختار، عملکرد و مواضع شفاف نسبت به مسائل کشور و تضادهایی که بعضا درباره رهبری کاریزماتیک اصلاح‌طلبان مطرح می‌شود، این مسائل علاوه بر این که در رشته پیوند اصلاح‌طلبان را تهدید به گسست می‌کند، بلکه ایجاد ناامیدی و سردرگمی، پایگاه مردمی آنان را تضعیف می‌کند.
به گفته بیشتر کارشناسان اصلاح‌طلب، بدنه اجتماعی اصلاح‌طلبان طی دو سه سال اخیر ریزش داشته است. اما این که آیا این ریزش به خاطر تصمیم اشتباه اصلاح‌طلبان در انتخابات سال‌های ۹۲ و ۹۴ و یا ۹۶ بوده، محل تامل است. تصور نمی‌شود در این حقیقت بتوان تردید کرد که بخش اعظم منتقدان امروز، در حمایت از اصلاح‌طلبان در انتخابات‌های سال‌های ۹۲ و ۹۴ و۹۶ شرکت کرده‌اند و اکنون که انتظارات و تصورات خود را برآورده نمی‌بینند در موضع و تصمیم اصلاح‌طلبان در قبال انتخابات‌های مذکور تردید می‌کنند. در واقع این تحلیل‌ها و قضاوت‌ها اگر هم درست باشند؛ تحلیل بر اساس نتایج است. وقتی اعتماد جامعه به کارآمدی در حل مشکلات و امید به آینده بهتر کاهش می‌یابد طبیعتاً اعتماد و امید به همه نیروهایی که معتقد به اصلاحات در چارچوب هستند، کاهش می‌یابد. به نظر می‌رسد علت ریزش بدنه اجتماعی اصلاح‌طلبان را باید در این واقعیت جستجو کرد
گاهی برخی به اشتباه جریان اصلاح‌طلبی را با روشنفکری اشتباه گرفتند که باید گفت باید میان یک جریان سیاسی و یک جریان روشنفکری فرق گذاشت. روشنفکر می‌تواند همواره به عنوان یک منتقد باقی بماند. اساساً فاصله گرفتن از قدرت به منظور نقد آن، یکی از مولفه‌های تعریف روشنفکری‌ست. از نظر روشنفکر حضور در عرصه رقابت سیاسی و کسب قدرت با تعریف و نقشی که روشنفکر برای خود تعریف می‌کند تعارض دارد اما یک کنشگر و فعال سیاسی دید متفاوتی دارد. یک کنشگر و جریان سیاسی می‌تواند و باید از افکار و اندیشه‌های روشنفکران استفاده کند اما نمی‌تواند و نباید در سطح آرمان‌ها باقی بماند، زیرا عرصه سیاست عرصه واقعیت‌ها و محدودیت‌هاست. اساساً حیات یک جریان سیاسی در حضور قدرتمند، موثر و جدی در عرصه رقابت سیاسی است. با این حال برخی اصلاح‌طلبان به عرصه سیاست نگاهی آرمانگرایانه و تنزه ‌طلبانه دارند. دست‌کم یکی از عوامل و علل این نگاه آرمانگرایانه، بدبینی به عرصه سیاست و قدرت در فرهنگ است. البته دو نقش روشنفکری و کنشگری سیاسی مزاحم و نافی یکدیگر نیستند. روشنفکر می‌تواند و باید به دور از قدرت باشد تا بهتر و آزادانه‌تر بتواند آن را نقد و ارزیابی کند. کنشگر سیاسی هم باید در عرصه رقابت و قدرت سیاسی حضور فعال داشته باشد و از نقدهای روشنفکر استفاده کند.
بنا بر این به نظر می‌رسد به قول محسن آرمین، تصمیم اصلاح‌طلبان به حضور در سه انتخابات گذشته تصمیمی به‌هنگام و از نظر سیاسی درست بوده است. آن دو انتخابات فرصتی بود تا اصلاح‌طلبان پس از آن تهاجمات گسترده و به رغم تمام محدودیت‌ها و ناعادلانه بودن عرصه رقابت انتخاباتی با دو هدف وارد عرصه رقابت شوند: اول تثبیت حیات سیاسی و اثبات پشتوانه اجتماعی آن هم چنان موثر و تعیین‌کننده که با یک شعار «تکرار می‌کنم» پروژه رقیب را برهم بزند و دوم روی کار آمدن دولتی معتدل و ایجاد مجلسی معتدل که جریان راست افراطی در آن نقش تعیین‌کننده نداشته باشد، آن اهداف تامین شد و با حضور اصلاح‌طلبان در انتخابات ۹۲ دولتی معتدل روی کار آمد و فضای سیاسی کشور گشایش بیشتری پیدا کرد. احزاب و تشکل‌های سیاسی و مدنی و دانشجویی منتقد آزادی عمل بیشتری پیدا کردند، برخی پس از یک دوره محرومیت فعالیت خود را آغاز کردند، فضای فرهنگی بازتر شد و در عرصه سیاست خارجی توافقنامه برجام به امضا رسید و امیدها به آینده‌ای روشن بیشتر شد و با حضور در انتخابات ۹۴مجلسی شکل گرفت که در آن افراطیون اقلیت بودند و اکثریت آن را اصول‌گرایان معتدل، مستقلین و معدودی اصلاح‌طلب تشکیل می‌دادند.
با نزدیک شدن به انتخابات یازدهم مجلس شورای اسلامی و تکاپوی جریان‌های سیاسی برای حضور در رقابت‌های انتخاباتی، نیاز به انسجام و بازسازی درونی در جریان‌ها، طیف‌ها و گروه‌هایی سیاسی ضروری به نظر می‌رسد و انتظار می‌رود اصلاح‌طلبان به مثابه دیگر جریان‌ها، سیاسی با شناسایی ضعف‌ها و تهدیدهای بیرونی و درونی، جایگاه خود را نسبت به گذشته ارتقا داده و با برنامه‌ریزی ساختاری برای آینده و بازیابی جایگاه خود در ساختار مدیریتی کشور تلاش کنند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام