کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
یکشنبه, 28 شهریور 1400   Sunday 19 September 2021
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 11 آبان 1396

صفحه خبر: سیاسی

آفتاب یزد-گروه سیاسی: به تعبیری می‌توان گفت که عجایب و غرایب بهارستان از مجلس هفتم آغاز شد. مجالس هفتم و هشتم که یار و همراه سیاست‌های محمود احمدی نژاد شده بود و پس از آن مجلس نهمی روی کار آمد که صرفا تصویری معترض و دلواپس از آن به جا مانده است و بلواها و جنجال‌های آن روزهای خانه‌ملت را مردم هنوز فراموش نکرده‌اند. دهمین دوره مجلس شورای اسلامی اما از جهت دیگری مایه تعجب است. خط کشی‌ها و سوگیری‌های سیاسی هرگز در این دوره مشخص نبوده است. از بارزترین نمونه این مسئله که ورود برخی نمایندگان با پرچم اصلاحات و تحت لوای لیست امید به مجلس و پس از آن پشت پا زدن به فراکسیون امید است اگر صرف نظر شود، می‌توان به رابطه عجیب مجلس و دولت اشاره کرد. مجلسی که نه لزوما و به تمام اصلاح‌طلب است، نه دلواپسی‌های ادوار قبل خود را دارد؛ عده بسیاری سعی می‌کنند با شخصیت‌های به اصطلاح معتدل از جمله روحانی، لاریجانی و واعظی همسو باشند و در عین حال گاهی دولت را به تمامه مورد حمایت قرار می‌دهند و چند‌روز‌بعد کارت زرد‌ها و استیضاح‌ها از راه می‌رسند. در تازه‌ترین مورد، رحمانی فضلی که خود شخصیتی با تعریف این روزهای سیاست ایران، اعتدالگرا (اصولگرای معتدل) به حساب می‌آید، در خطر استیضاح قرار گرفته است.
اگرچه دولت نخست حسن روحانی بنا بر شرایط وقت کشور، خود امیدی تازه به حساب می‌آمد، با این حال دولت دوازدهم در شرایط کاملا متفاوت تشکیل شد که شرح و تفصیل آن به خوبی برای همه روشن است و از همین رو انتقادات حامیان اصلی نیز در جای خود برقرار است. گزینه‌های پیشنهادی حسن روحانی برای تشکیل دومین دولت خود بخش قابل توجهی از حامیان اصلی و رای دهندگان از بدنه مردمی را راضی نکرد. جالب‌تر آن که تقریبا وزرایی که بیشتر از همه گزینه‌ها مورد انتقاد بودند از مجلس رای بالایی دریافت کردند. حرف از لابی‌ها و رایزنی‌های گسترده به وقت خود مطرح شد که البته اثری که باید را نداشت. در تمام این ماجراها، رحمانی فضلی نامی پررنگ و سهمی قابل توجه داشت. رحمانی فضلی فردی است که در دولت یازدهم نیز به نظر می‌رسد به جای علی یونسی به مجلس وقت معرفی شد و بسیاری بر این باورند که معرفی نهایی او به خانه ملت، درنتیجه تعامل و دوستی مدیران ارشد بوده است.

عملکرد سینوسی گزینه تعاملی
وزیر کشور در تمام پنج سال گذشته عملکردی کاملا سینوسی داشته است. به موازات آن که از پس برگزاری انتخابات‌های سنگین سال‌های اخیر به خوبی برآمده است، در موارد متعددی نیز لغزش‌هایی آشکار داشته است. به طور روشن می‌توان او را وزیری دانست که علیرغم پست حساس و استراتژیک خود، هرگز علاقه‌ای به در معرض چالش قرار گرفتن نداشته است و شاید به همین خاطر بوده که همواره روند انتصابات مدیران میانی، استانداران و فرمانداران از سوی وزارت کشور با حواشی خاص خود
رو به رو بوده است. انتصاباتی اصولگرایانه و حتی احمدی نژادی که نتیجه خود را البته تا حدودی در انتخابات‌ها نشان داده است و برای مثال لغو برخی میتینگ‌های انتخاباتی اصلاح‌طلبان در همین زمینه رصد می‌شود. با این همه بیش از این‌ها عملکرد و جهت گیری‌های سیاسی رحمانی فضلی بود که در یک فرآیند چهارساله با نارضایتی مردم همراه بوده است و با نطق‌های آتشین رئیس جمهوری در ایام انتخابات مبنی بر اداره کشور
بنا بر خواست اکثریت، او یکی از کاندیداهای اصلی برای تغییر بود. تغییری که نه تنها رخ نداد، بلکه وزیر کشور با رای بالای اهالی بهارستان، حکم ابقای خود را در کابینه دریافت کرد.

وزیری که خوب کارت زرد می‌گیرد!
رحمانی فضلی که در دولت یازدهم نیز تجربه دریافت کارت زرد را از مجلس شورای اسلامی داشت، در دولت دوازدهم نیز اولین دریافت کارت زرد را به نام خود ثبت کرد. با این حال این کارت‌ها دلایل بسیار متفاوتی داشت که خود نشان دهنده ارتقای سطح عملکرد مجلس شورای اسلامی در چند سال گذشته است که البته منافی انتقادات موجود در خصوص خانه‌ملت نیست. رحمانی فضلی در دولت یازدهم به دلیل بی توجهی به موضوع ساپورت‌ها اخطار گرفت و این بار در جریان بررسی سوال تعدادی از نمایندگان درباره علت فقدان نظارت فرمانداران بر مصوبات و عملکرد شوراهای اسلامی شهر و روستا و عدم کارایی شوراهای حل اختلاف استان‌ها کارت زرد دریافت کرد. پس از آن که ربیعی نیز به تبع رحمانی فضلی کارت زرد گرفت برخی نماینده‌ها عنوان کردند این کارت‌های زرد اعطا شده، هشداری در قبال بی توجهی دولت به تعامل با مجلس بوده است. گو آن که این دو قربانی روحانی شده باشند.

روی لبه تیغ
حالا اما حواشی برای وزیر کشور تمامی ندارد. عبدالحمید خدری در گفتگو با ایلنا با اشاره به تهیه طرح استیضاح وزیر کشور در محورهای چهارده گانه اعلام کرد: «به دلیل مشکلات متعدد در حوزه وزارت کشور طرح استیضاح آقای رحمانی فضلی در ۱۴ محور تهیه و تنظیم شده و هم اکنون در حال جمع‌آوری امضاهای این طرح توسط نمایندگان هستیم.» وی در تشریح محورهای چهارد‌ه‌گانه این طرح استیضاح اعلام کرد: «شاید مهمترین محور استیضاح رحمانی فضلی و‌ آنچه نمایندگان را به این نتیجه رسانده که وزیر کشور را استیضاح کنند مشکلات مردم در بحث پدیده شاندیز باشد و هم اکنون ۱۳۴هزار نفر درگیر این مشکل هستند اما این طرح محورهای دیگری نیز در حوزه‌های مختلف دارد و نمایندگان به دلایل متعدد خواستار انجام این استیضاح هستند.» نماینده اصلاح‌طلب مردم بوشهر در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: «بدون بحث پدیده شاندیز به عنوان محور اصلی، مسائل دیگری از جمله عدم نظارت بر شهرداری‌ها از سوی وزارت کشور، بی‌توجهی این وزارتخانه به هزینه‌های سنگینی که در جریان مراسم اربعین به مردم تحمیل می‌شود و عملکرد ضعیف این وزارتخانه از جمله دیگر محورهای این استیضاح است.» عضو فراکسیون امید مجلس دهم یادآور شد: «نحوه انتصاب‌ استاندارها و عدم نظارت بر عملکرد استانداری‌ها، عدم ارائه لایحه جامع انتخابات به مجلس و همچنین عدم اجرای قانون احزاب از جمله دیگر محورهای این طرح استیضاح است.» خدری در پایان با تاکید بر اینکه روند امضای این طرح استیضاح همچنان ادامه دارد، یادآور شد: «در حال حاضر تعداد امضاهای استیضاح رحمانی فضلی از ۲۵ امضا گذشته و همچنان در حال افزایش است.»
با این حال همچنان این تناقض وجود دارد که چرا نمایندگان مجلس برخلاف آشکار بودن نارضایتی مردم و فعالین سیاسی از تداوم حضور گزینه‌هایی مانند رحمانی فضلی استقبال کردند و به آن‌ها رای اعتماد بسیار شگفت انگیز و بالایی ابراز کردند و حالا مدام در حال تهدیدها به زبان سیاسی هستنند. کارت زرد باشد یا استیضاح، در زبان علم سیاست تفاوتی برای وزرا ندارد و معنایی جز روی لبه تیغ راه رفتن متبادر نمی کند. از سوی دیگر چنین تناقضی در عملکرد مجلس شورای اسلامی می‌تواند ابهامات و سوال‌هایی را نیز به ذهن بیاورد که شاید دور از معنای «تعامل» که از سوی نمایندگان مطرح شد، نباشد. یا تعامل کلیدواژه‌ای برای امتیازات سیاسی است؟ به هرحال انتظار نمی رود که نمایندگانی که بسیاری از آن‌ها سوابق قبلی در چنین جایگاهی دارند توقع داشته باشند که یک وزیر بتواند ظرف مدت چندماه از آغاز فعالیتش مسائل را حل و فصل کند.

استیضاح؛ امتیازخواهی یا دغدغه مردم؟!
در همین رابطه سهیلا جلودار زاده نماینده اصلاح‌طلب مجلس شورای اسلامی در گفتگو با آفتاب یزد، ضمن انتقاد از برخی جریان سازی‌های پنهان در خانه ملت، با بیان این که «من خودم هم امروز از طریق یک پیامک این موضوع را متوجه شدم که چنین بحثی پیرامون وزیر کشور مطرح است» اظهار داشت: « این رویه بدی است که در مجلس وجود دارد. من به عنوان کسی که در مجلس پنجم و ششم و تا حدودی هم در مجلس هفتم کار کرده‌ام هنوز نمی دانم چطور در این مجلس باید کار کرد. به جهت این که رویه‌ای که در این مجلس میان عده‌ای که ابتدا اندک بودند اما حالا گسترده تر شده و عملکردشان به صورت رویه ثابت درآمده است (با وجود آن که هنوز عده کمی هستند) به این صورت است که یک روش‌های غیر اخلاقی اتخاذ می‌شود و البته گویا آقایان وزرا هم بعضا به این روش عادت کرده و با تسلیم شدن به این وضعیت آن را ترویج می‌کنند.» وی تصریح کرد: « عده‌ای که یک خواسته‌هایی دارند و یا می‌خواهند زورگیری‌هایی داشته باشند می‌آیند از آقایان وزرا سوال مطرح می‌کنند یا طرح استیضاح را به کمک هم طراحی می‌کنند و من نمی دانم واقعا ما می‌توانیم با این شرایط خاص مملکت و با این وضعیت معیشتی و مسائلی که برای مردم وجود دارد کاری انجام دهیم یا نه. یعنی تمام وقت مجلس _که البته و متاسفانه نمایندگان از اختیارات قانونی شان هم استفاده می‌کنند اما به صورت نا به جا_ گرفته می‌شود و مشکلات مردم باقی می‌ماند و فرصت دیگری باقی نمی‌گذارند. مثلا بعضی‌ها در یک ستاد مرکزی قرار می‌گذارند؛ البته بعضی از سوال‌ها منطقی است و برای کنترل رفتارهای وزارتخانه‌ها لازم است و همه هم مطرح می‌کنند اما گاهی این ماجراها بیرون از رویه مرسوم است.»
عضو فراکسیون امید در پاسخ به این سوال که آیا تلاش‌ها برای استیضاح وزیر کشور را نیز در همین راستا می‌داند یا خیر، عنوان کرد: « من مجموعه سوالات و تهدید‌هایی مانند استیضاح را همین طور می‌دانم. البته از دولت باید خواهش کنیم که متناسب با شرایط فعلی حرکت کند و برخی از وزارتخانه‌ها از شرایط رکود خارج شوند. ولی این که هر روز بخواهیم وزرا را به مجلس بیاوریم فرصت کار را از آن‌ها می‌گیرد. چون حتی سوالاتی که در کمیسیون مطرح می‌شود حداقل چند روز کار یک مجموعه‌ای را می‌گیرد و نمی توانیم توقع داشته باشیم که وزرا کار خود را درست انجام دهند. همین حالا وزیر تعاون،کار و رفاه اجتماعی باید یکی دو هفته‌ای را صرف پاسخ‌گویی برای موارد مطرح شده در جلسه روز گذشته کند. بالاخره عدم ثبات و مسائل دیگر به کارها لطمه می‌زند.» جلودارزاده در پایان خاطرنشان شد: « وقت گرفته می‌شود و یعنی می‌آیند وقت وزرا را می‌گیرند و سوال مطرح می‌کنند و بعد یا مثلا می‌گویند راضی شدیم و یا اتفاقات دیگر می‌افتد. اگر این مسائل راجع به وظایف قانونی وزارتخانه‌ها بود که چرا عقب هستند یا نه، خب تفاوت دارد؛ اما در این مورد من چون هنوز به طور روشن در جریان نیستم نمی توانم قضاوتی کنم ولی به صورت کلی این که بعضی از وزرایی که تازه‌کارشان را شروع کرده اند بخواهند مورد برخورد قرار گیرند، من صلاح نمی دانم.»
رحیمی: کارت زرد و استیضاح
رویکردی سازماندهی شده نیست
با این حال روز گذشته برخی از خبرگزاری‌ها از طرح‌های مشابهی برای وزرای کار و آموزش و پرورش نیز خبر دادند. علیرضا رحیمی نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در گفتگو با آفتاب یزد ضمن ابراز بی اطلاعی از این موارد،پاسخ به سوال در مورد جدی بودن مجلس برای استیضاح وزیر کشور را معطوف به امضا کنندگان این طرح دانست و اظهار داشت: « نقدها و انتقاداتی نسبت به مجموعه عملکرد وزارت کشور وجود دارد که در قالب سوال در کمیسیون‌های مختلف مطرح شده و اوج آن هم کارت زردی بود که به آقای رحمانی فضلی نشان داده شد. » عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس همچنین توضیح داد: «البته کارت زردی که به وزارت کشور داده شد بخشی از آن مربوط به خود آقای وزیر و بخشی هم مربوط به دولت بود در جهت اصلاح تعاملش با مجلس. به‌هر حال با توجه به‌موقعیتی که وزارت کشور دارد و مستقیما در حوزه انتخابیه نمایندگان اثرات و ثمرات فعالیت‌هایش دیده می‌شود یک ناراحتی‌ها و دلخوری‌هایی برای نمایندگان وجود دارد که بهتر است این‌ها در یک حرکت موثر از سوی وزیر کشور مرتفع شده و نسبت به نمایندگان دلجویی شود.»
عضو فراکسیون امید در پاسخ به این سوال که آیا باز هم بحث تعامل و رفتار دولت در قبال مجلس مطرح است و آیا نمایندگان واقعا انتظار داشتند در حدفاصل میان کارت زرد تا این جمع آوری استیضاح اتفاق خاصی در مجموعه تحت نظارت وزارت کشور رخ دهد، تصریح کرد: « کارت زرد و این استیضاح یک مجموعه واحد و سازماندهی شده نیستند و نباید به صورت یک بسته و پکیج به آن نگاه کرد. با توجه به این که وزیر کشور در دولت یازدهم و دوازدهم یکسان بود و هجده ماه است که مجلس دهم با همین وزیر سر و کار دارد بخش قابل توجهی از اعتراضات و ناراحتی‌ها مربوط به عملکرد هجده ماه اخیر آقای وزیر است و رای اعتمادی هم که به ایشان داده شد در جهت بازگشایی مسیر خدمت برای دولت از سوی مجلس ابراز شد و آن اتفاق برای تقویت دولت به صورت عام و کلی بود.» رحیمی در پایان افزود: « اگر وزرا هم سوال، استیضاح، تحقیق و تفحص و نظرات نمایندگان را با جدیت بیشتر مورد رسیدگی قرار دهند اصلا موضوع به فضای کلی مجلس کشیده نمی شود.»

مسئله حوزه انتخابیه
با این تفاسیر به نظر می‌رسد بسیاری از تصمیم‌گیری‌های این چنینی از سوی نمایندگان، از دل جلسات کمیسیون خارج می‌شود و همان طور که مورد انتقاد برخی از جمله جلودارزاده نیز قرار گرفته است، نه تنها در فضای عمومی مجلس مطرح نمی شود بلکه لزوما همه اعضای خانه ملت نیز از جزئیات آن مطلع نیستند. به همین خاطر جدای آن که شائبه‌ها در این مورد همچنان به قوت خود باقی است باید این سوال را مطرح کرد که آیا هنوز نیز امکان آن وجود دارد که دولتی که به تازگی تشکیل شده برای باز بودن مسیر خدمت از استیضاح وزرایش جان سالم به در ببرد و یا فرصتی که مجلس برای دولت تعیین کرده بود به پایان خود رسیده و روحانی و مجموعه هیئت دولت باید گام‌هایی اساسی تر و موثرتر در جهت حل مشکلات کشور بردارند. در این میان مشکلات برخی از نمایندگان و نظرات شخصی آن‌ها که از شرایط حوزه انتخابیه‌شان نشات می‌گیرد نیز به نظر موضوعیتی جداگانه دارد که باید دید
در صورت «تعامل» و حل مشکلات حوزه انتخابیه برخی اهالی بهارستان، آیا امضایی پس گرفته می‌شود یا خیر.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام