کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
پنج شنبه, 02 اسفند 1397   Thursday 21 February 2019
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 09 اردیبهشت 1396

صفحه خبر: تحلیل

هرچند پرداختن به مشکلات نظام آموزش‌و‌‌پرورش و از همه مهمتر مشکلات اقتصادی معلمان و جایگاه متزلزل اجتماعی آنان جای بحث فراوان دارد و بسیاری از منتقدان و فعالان حوزه آموزش به آن پرداخته‌اند، اما در شرایط خاص کنونی این روزهای کشور به علل مختلفی از جمله افزایش آگاهی عمومی و حضور موثرتر فعالان عرصه رسانه‌ای حوزه آموزش‌و‌پرورش و تاثیر روزافزون شبکه‌های اجتماعی بر دیدگاه اکثریت معلمان، مستلزم دقت و توجه فراوان به معلمان و دغدغه‌های آنان است که متاسفانه در گفتار و کردار مردان ‌سیاسی کشور جایی ندارد. از همه مهمتر اینکه دغدغه‌ها و مسائل فرهنگیان به‌عنوان بزرگ‌ترین سرمایه ملی کشور نادیده گرفته شده و فقط در کوران رقابت‌های انتخاباتی آن هم برای مدت کوتاهی نیازها و مشکلات آنان در صدر بحث‌های حزبی و جناحی قرار می‌گیرد و هنگام تصمیم‌گیری‌های خرد و کلان در بر پاشنه قبلی خود می‌چرخد و آنان به حاشیه رانده می‌شوند تا شاید در میدانی دیگر بتوان بر خواسته‌های آنان پای نهاد و از نردبان قدرت بالا رفت. بدیهی‌ است عدم توجه به مشکلات عدیده حوزه آموزش خصوصا مشکلات معیشتی معلمان می‌تواند در درازمدت خطرات بی‌شماری را متوجه نظام آموزش و به‌تبع آن کشور کند. این مسئله از آن روی مهم است که رویکرد نادرست دولتمردان و سیاستگذاران کلان در خصوص معلمان که از قضا جمعیت قابل‌توجهی را به خود اختصاص داده‌اند، می‌تواند بر نگاه معلمان به مقوله انتخابات و آینده سیاسی گروه‌ها و جناح‌های مختلف تاثیرگذار باشد و مشکل جدی‌تر زمانی رخ خواهد داد که نا‌امیدی از اصلاح امور و روزمرگی بر معلمان و به تبع آن بر نظام آموزشی مستولی شده و فرصت پیشرفت، خلاقیت و امکان رشد را از نسل جوان و آینده‌سازان این مرز‌و‌بوم خواهد گرفت. اگرچه درباره عملکرد دولت روحانی در بعضی از حوزه‌ها سیاه‌نمایی شده است و رقبای دولت در تلاش برای فتح پاستور به بزرگنمایی بعضی از مشکلات روی آورده‌اند، اما باید پذیرفت که حدنصاب عملکردی دولت وی نسبت به فرهنگیان متوسط است. این روزها انتقاد فرهنگیان از روحانی و مردان ‌تصمیم‌سازش شدیدتر شده است. به اعتقاد فرهنگیان، اگرچه تغییر وزیر آموزش‌و‌پرورش یک ضرورت بود، اما مهمتر تغییر نگرش دولت نسبت به فرهنگیان و مشکلات ساختاری آموزش‌و‌پرورش است. برای برون‌رفت از مشکلات کنونی آموزش‌و‌پرورش باید نگاه هزینه‌ای سیاست‌گذاران کلان و خصوصاً دولتمردان به مقوله آموزش‌و‌پرورش تغییر کند. بی‌شک بدون تغییر نگرش به سیستم آموزش‌و‌پرورش نمی‌توان انتظار تغییرات بنیادی و ساختاری در این حوزه داشت. آنان معتقدند اگر دولت به‌جای برکناری وزیر، انرژی خود را صرف اصلاح ساختار ناکارآمد نظام آموزش‌و‌پرورش می‌کرد، آنگاه وضعیت تغییر می‌یافت. بسیاری از فرهنگیان از عدم توجه و اهتمام دولت‌ به مشکلاتشان آزرده خاطرند، چراکه در باور آنان آموزش‌و‌پرورش به‌عنوان زیربنایی‌ترین نهاد توسعه‌ای کشور به‌صورت یک اولویت و ضرورت جدی از سوی دولت‌ در نظر گرفته نمی‌شود. روحانی در ماه‌های پایانی ریاست‌جمهوری قرار دارد و با اینکه برای دور آینده نیازمند رای فرهنگیان است به‌بخش زیادی از وعده‌های خود عمل نکرده است. با توجه به عملکرد ضعیف دولت در قبال فرهنگیان و مشکلاتشان به‌وضوح می‌توان فهمید که افکارعمومی معلمان همراه دولت اعتدال نیست. شوربختانه روحانی و دولتمردانش که در سایه حمایت معلمان به پاستور راه یافتند به‌سرعت گفتمان حق بودن خواسته‌های معلمان را فراموش کردند و سهم خود را در ایجاد شرایط نامطلوب به‌وجود آمده برای آموزش‌و‌پرورش نادیده می‌گیرند. اما آنچه در این شرایط برای دولت‌ روحانی حیاتی ا‌ست یادآوری این موضوع است که « بزرگ‌ترین پشتوانه اجتماعی خود را مرهون حضور پررنگ و تاثیرگذار معلمان در انتخابات‌ 92 است.» و می‌تواند این حضور تکرار شود اگر دولتمردان اعتدال از استفاده ابزاری از سرمایه ملی‌ و‌ انسانی معلمان در عمل پرهیز کنند و مطالبات آنان را دستمایه وعده‌های انتخاباتی قرار ندهند. نخبگان جریان اعتدال و مردان تصمیم‌ساز روحانی باید دلایل شکست‌های رقیبان خود در انتخابات‌های اخیر را به جد سرلوحه تصمیمات آتی خود قرار دهند و با تجربه‌گرفتن از انتخابات 92 و واکاوی دلیل واقعی پیروزی خود، با توجه به اقتضائات سیاسی و اجتماعی جامعه بزرگ معلمان نسبت به بازنگری در گفتمان و استراتژی‌های خود اقدام کنند و تصمیم منطقی و عاقلانه را جایگزین زدوبندهای سیاسی و مصلحت‌اندیشی کنند، چراکه در انتخابات آتی ریاست‌جمهوری، نیاز به حمایت جامعه کثیر فرهنگیان دارند و با شرایط فعلی کمی دور از ذهن است که دست حمایتی در این جمع دیده شود.
برای قضاوت درست باید منتظر ماند و دید؛ با توجه به کارنامه ضعیف و غیرقابل قبول وزیر آموزش‌و‌پرورش، کم‌توجهی دولت اعتدال به فرهنگیان و مشکلاتشان و عدم تحقق مطالبات آنان، آیا بار دیگر فرهنگیان این قشر فرهیخته و آگاه به روحانی اعتماد خواهند کرد و با حمایت خود سکان هدایت دولت دوازدهم را به وی خواهند سپرد؟


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام