کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
پنج شنبه, 27 تیر 1398   Thursday 18 July 2019
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 25 آذر 1395

صفحه خبر: صفحه یک

بی‌حکمت نیست او را شیخ دیپلمات می‌نامند. او کارکشته سیاست خارجی است. سالها حضور در سمت دبیر شورای عالی امنیت ملی کشور و ریاست تیم مذاکره‌کننده در دولت
اصلاحات از او رجلی ساخته که فوت و فن
دیپلماتیک را می‌داند. از همین روحسن
روحانی در هر نقطه‌ای دچار ضعف یا نقص باشد در سیاست‌خارجی تقریبا بی‌عیب و تام و تمام است.وی بسان یک جوان 20 ساله ابتکار دارد و مانند یک مرد مسن پخته عمل می‌کند. هرگز اسیر غوغاسالارهای داخلی نمی‌شود و در عین حال مرعوب خارجی‌ها نیست.
شاید این چند سطر را مداحی بدانید و فاقد ارزش، اما نامه‌نگاری اخیر وی به علی اکبر صالحی و محمدجواد ظریف اوج درایت شیخ دیپلمات را نمایش داد. به راستی این نامه یک تیر بود و چند نشان. هدف نخست آن هشدار به آمریکا بود مبنی بر اینکه اگر از برجام تخلف کنید باید آماده غنی‌سازی 50 درصدی در ایران باشید. هدف دیگر دلواپسان داخلی بودند تا کمی زبان به کام بگیرند و درایت و تدبیر دولت را در برابر غرب تماشا کنند.هدف بعدی برجامیان بودند تا نگران نقض توافق هسته‌ای از سوی دولت نباشند چرا که از مفاد برجام تخطی نشده است. نشان به آن نشان که کاخ سفید نیز ساعاتی پس از نامه حسن روحانی اعلام نمود که پیشران هسته‌ای در تناقض و ضدیت با توافق هسته‌ای نیست. اما هدف دیگر مردم عادی بودند تا ملاحظه نمایند دولت روحانی در عرصه دیپلماسی تک بعدی نیست و لبخند ظریف روی دیگری نیز دارد.
اما ریشه این درایت شیخ دیپلمات در کجاست؟ باید بازگشت به مذاکرات هسته‌ای در دولت اصلاحات و تلاش‌های
تیم مذاکره‌کننده حسن روحانی برای عادی ساختن
پرونده هسته‌ای کشورمان. درآن مقطع
زمانی تمام هم و غم دولتمردان آن بود که پرونده هسته‌ای صرفا یک موضوع فنی باقی بماند و بعد سیاسی و امنیتی به خود نگرفته و در نهایت مبادا پرونده وارد شورای امنیت سازمان ملل شود. در آن برهه ، غربی‌ها فرصت حضور دیپلماتی چون حسن روحانی
را قدر ندانستند و با پیروی از مطامع
جنگ طلبی چون بوش به توافق سعدآباد پایبندی
نشان ندادند. از سوی دیگر، اتخاذ برخی تصمیمات ناپخته پرونده هسته‌ای کشور را پیچیده‌تر کرد و سرانجام با تغییر دولت به طور کل تمام تاکتیک‌ها و استراتژی‌ها دچار تحول شد. رئیس‌جمهور جدید رسماً اعلام نمود که سیاست خارجی دولتش تهاجمی است و می‌خواهد اقداماتی را در دستور کار خود
قرار دهد تا آمریکا، ایران را در منطقه به رسمیت
بشناسد. آنان در واقع در باد سخنان مشهور کاندولیزا رایس وزیر خارجه وقت ایالات متحده بودند. او گفته بود آمریکا 27 سال در مورد ایران سیاست‌های اشتباه اتخاذ کرده
و پیشنهاداتی را برای تغییر رویکردها در کاخ سفید مطرح نموده است. همین سخن برخی را در دولت قبل به این نتیجه رسانده بود که می‌شود با سیاست خارجی خاص تحت عنوان «تهاجمی» آمریکا را متقاعد کرد که از رویکردهای خود دست بردارد و مثل چین با ایران نیز کنار بیاید.
اما حدوداً پس از گذشت 6 سال همگی حتی خود احمدی‌نژاد متوجه شدند این تفکرات از بن غلط بوده و دیپلماسی برگزیده و بهترین روش برای رسیدن به منافع است. چه بسا اگر همان زمان در سال 1384 به توصیه‌های حسن روحانی و تیم همراهش وقعی می‌نهادند و آنان را خائن به مملکت و کشور نمی‌خواندند این همه هزینه برای 8 سال دولت مهرورزی نمی‌دادیم.
رئیس‌جمهور فعلی و دبیر شورای عالی امنیت ملی وقت وقتی مرداد سال 84 به دفتر احمدی‌‌نژاد رئیس جمهور منتخب رفت به او گفته بود: «در صورت آغاز به کار مرکز تبدیل اورانیوم اصفهان پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع داده خواهد شد چون غرب بخش اعظم بودجه آژانس را می‌پردازد و تصمیمات آن را تحت کنترل دارد.»در پاسخ به این گفته فنی حسن روحانی، رئیس‌جمهور وقت از وی می‌خواهد به البرادعی زنگ بزند و بگوید ایران تمام مخارج آژانس را می‌پردازد. حسن روحانی از گفته احمدی‌نژاد متعجب می‌شود و تمرد می‌کند و نهایت پس از یک مجادله کلامی رئیس‌جمهور فعلی کشورمان استعفای خود را می‌نویسد و می‌رود!
آن روزها و آن تحولات باعث گشته حسن روحانی بیش از پیش در امور دیپلماتیک تدبیر به خرج دهد و شرایط را مدیریت نماید.او می‌داند چگونه نه سیخ بسوزد و نه کباب. این درست که آمریکا خبط کرده اما این دلیل نمی‌شود زیرمیز برجام بزنیم. همین چند روز پیش قرارداد بوئینگ به امضا رسیده و چند روز دیگر قرارداد ایرباس نهایی می‌گردد. از سوی دیگر، مگر پیروزی بزرگ نفتی‌ها در اوپک در سایه برجام نبود؟ ضمن آنکه به فرض چند بانک مطرح اروپایی و غربی همچنان از ترس ایالات متحده با ایران کار نمی‌کنند اما مگر با بانک‌های دیگر نمی‌توان کار کردیم؟ از سوی دیگر، مایی که معتقد تمام دنیا آمریکا نیست چرا فکر می‌کنیم اگر آمریکا برجام را برهم بزند یعنی دنیا آن را برهم زده است؟اگر مدعی هستیم که دیگر ایالات متحده ابرقدرت نیست و دوران یکه‌تازی‌اش به پایان رسیده پس بایستی جایگاه اروپایی‌ها را نیز غنیمت شمرده و از آن سود ببریم.
مع‌الوصف بهتر است به شیخ دیپلمات اعتماد کرد. نباید گذاشت مرداد 84 تکرار شود. ناپختگی تصمیمات آن دوران سال‌ها مردم و کشور را در مسیر ناهموار و خطرناکی قرار داد. برجام با هوشیاری بایستی ادامه پیدا کند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام