کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
یکشنبه, 27 مرداد 1398   Sunday 18 August 2019
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 17 آذر 1395

صفحه خبر: صفحه یک

خشونت در جوامع انسانی به اشکال متنوع و پیچیده ای خودنمایی می‌کند. همیشه این پرسش مطرح است که خشونت در انسان، ریشه در ذات بشر دارد و یا محصولی اجتماعی است؟
با توجه به پژوهش های بعمل آمده، عوامل ژنتیکی و ارثی، از متغیرهایی است که بخشی از خشونت ورزی انسان را تبیین می کند همانطوریکه ژن، تاثیر انکارناپذیری در خشونت انسان دارد بلکه محیط اجتماعی و تجربه زیستی افراد نیز می‌تواندتوجیه گر خشونت‌های انسانی باشد. اگر بپذیریم که مبنای ژنتیکی بستری برای مستعد کردن خشونت ورزی است، عوامل محیطی را می‌توان بعنوان تعیین کننده این استعداد قلمداد کرد در واقع محیط و ساختارهای اجتماعی می‌تواند رفتارهای خشونت آمیز را تعلیق و یا تشدید کند. از نظر فروید خشونت یکی از ابزارهای غریزی برای بقاء و تولید مثل می باشد و زمانیکه تمایلات انسان سرکوب می شود انسان دست به خشونت می‌زند.
به عبارتی یکی از ابزارها برای کمک برای بقاء انسان خشم است و این زمینه بیولوژیکی در انسانها نهفته بوده ودر صورت لزوم متبلور
می‌شود زیرا در غیر اینصورت از صحنه زندگی حذف می‌شد. محتوای ژنتیکی انسان این قابلیت را به او می دهد از خشونت بعنوان ابزاری برای حل مسئله و یا کنترل دیگران استفاده کند.
ژنتیک واقعیت مهمی است که استعداد خشونت درانسان را بالا می‌برد اما نکته در خور توجه اینکه عوامل محیطی و اجتماعی است که این استعداد نهفته را به منصه ظهور می رساند به عبارتی دیگر خشونت نوعی مکانیسم دفاعی است تا ما نیازهایمان را برآورده کنیم و اگر کمتر دچار ناکامی شویم کمتر دست به خشونت می زنیم در واقع انسان سنتزی از دیالکتیک عوامل ارثی، بیولوژیکی، جامعه پذیری ، فرهنگ و تربیت است.
همه موجودات تمایل به بقاء دارند و هر عاملی که مانع این بقاء گردد آن موجود واکنش نشان می دهد در گذشته، خشونت بخش جدایی ناپذیر بقاء بوده و بر این اساس انسان به شکل گروهی به شکار می‌رفت. گفتنی است که نیازهای فرد در موارد زیادی با جامعه در تضاد قرار می گیرد چون این نیازهای مختلف نمی تواند به هر شکلی که شخص تمایل دارد در جامعه متعین شود لذا انسان مدام بایستی تمایلات درونی‌اش را سرکوب کند و هر چه
گستره‌ی ناکامی‌های فردی و اجتماعی بیشتر شده و از امکان سازگار شدن متعارف فراتر رود
افراد مستعد خشونت خواهند شد. خشونت ابزاربالقوه‌ای است که در موقع لزوم انسان
می‌تواند آن را بکار گیرد اما سازو کار زندگی در دنیای مدرن، نوع اجتماعی شدن و آموزه‌های تربیتی این انتخاب را به افراد می‌دهد که این امکان را تعلیق و یا مدیریت کند. در واقع این ابزار بیولوژیکی می تواند در روند جامعه پذیری، تربیت و یا در محیط های مستعد اجتماعی، تعدیل و یا تعلیق گردد به عبارتی این ژن در بسترهای مساعد اجتماعی و محیطی، به مرور در نسل های آتی می تواند بی اثر گردد و این واقعیت بعنوان یک ویژگی اجتماعی محسوب می‌شود.
در شرایط کنونی نهادهایی با کارکردهای کنترل و
برآورده کردن نیازهای اجتماعی وجود دارند که بر ساختی
از وابستگی انسان به خشونت است که در شکل قراردادهای اجتماعی ما را از عوامل ناکامی محافظت
می کند یعنی در دنیای مدرن، اعمال خشونت
به دست قانون سپرده شده و در مفهوم سازی نوین،
بعنوان خشونت تلقی نمی شود.
لذا هر چه نظام اجتماعی در ایجاد نهادهایی که بر گرفته از نیازهای اساسی انسان است درست عمل کرده باشد خشونت‌های کمتری را شاهد خواهیم بود به عبارتی افزایش خشونت ورزی در جوامع مدرن، معلول کژکارکردی نهادهای تشدید‌کننده‌ای است که به شکل غیر متعارفی افراد را دچار ناکامی‌کرده و به خشونت ورزی افراد جامعه دامن می‌زنند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام