کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
پنج شنبه, 02 آبان 1398   Thursday 24 October 2019
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 20 اردیبهشت 1394

صفحه خبر: سیاسی

سید افشین طباطبایی محقق- طبیعی است که خانواده نقش قابل ملاحظه‌ای در شکل‌گیری شخصیت و رفتار کودک دارد. محیط گرم و دوستانه خانواده که در آن پدر و مادر و اعضای دیگر خانواده، دارای روابط خوب و صمیمانه‌ای هستند، معمولا کودکانی سالم، با شخصیتی مثبت و فعال بار می‌آیند که بازتاب عشق و علاقه خانوادگی را به‌صورت کار و کمک به دیگران نشان می‌دهند.
برعکس، خانواده از هم پاشیده و زندگی در محیط‌های آلوده و منحرف‌، عدم مراقبت و توجه والدین به تعلیم و تربیت صحیح و ایمان فرزندانشان، اساس کمرویی‌ و زمینه‌ی انحرافات اخلاقی را در کودک پایه‌گذاری می‌نماید که این امر در نوجوانی با شدت
و حدت ظاهر می‌گردد.
مطالعات نشان داده اکثر معضلات رفتاری پسران ناشی از وجود عواملی چون: محرومیت از عواطف مادرانه، عزت‌نفس پایین، عدم نظارت والدین بر رفتار آنان در دوران کودکی، ناهماهنگی خانوادگی، رفتار ضد اجتماعی پدر و... است.
خانواده اولین محیطی است که کودک رفتار اجتماعی را در آن یاد می‌گیرد. کودک در سنین پایین و قبل از رفتن به مدرسه، هیچ‌گونه امکان مقایسه بین محیط خانواده با جاهای دیگر را ندارد و صرفا از خانواده الگوبرداری می‌کند(روابط پدر و مادر با یکدیگر با او و با دیگران).
کودکی که روش حل مشکلات را بدون استفاده از زور و خشونت یاد نگرفته باشد؛ در مدرسه و خارج از محیط خانه هنگام رویارویی با هر مشکلی، رفتاری نامناسب و خشن از خود بروز خواهد داد. به مرور این کودک، تنها در معاشرت با کودکانی شبیه خود احساس راحتی خواهد کرد.
بیشتر خانواده ها صرفا از امکانات کمابیش کافی برخوردارند ولی متاسفانه اطلاعات لازم و صلاحیت پدری و مادری را ندارند. بسیاری از فرزندان از نظر اخلاقی، تربیتی و ایمانی پدر و مادر ندارند، بلکه فقط تولیدکننده فیزیولوژیکی دارند، چون هیچکدام از آن دو نفر (زن و مرد یا پدر و مادر) واقعا نمی دانند معنای تربیت اصولی فرزند چیست.
حضور و وجود والدین در نهاد خانواده به صورتی یکسان مورد نیاز فرزندان می باشد و وجود و عدم آنها در انتقال هنجارها یا
کجروی های فرزندان نقشی بسزا بازی می کنند.
اگر اعضای خانواده و والدین قادر به ایجاد محیطی امن برای فرزندان نباشند، شاید کسانی در خارج از محیط خانه بتوانند امنیت کودکان را تامین کنند. یعنی در صورت عدم تفاهم والدین یا عدم امکان تغییر ماهیت رابطه حاکم بر آنها و تداوم جو تشنج و خشونت، نفوذ افرادی تاثیرگذار و مثبت بر محیط خانواده
می تواند کمک بزرگی محسوب شود.
پدیده شوم خشونت در خانواده پیامدهای غیرقابل جبرانی بر کودکان دارد و بر رشد آنها در هر برهه سنی که باشند تاثیری مخرب و منفی می گذارد. برهمین اساس هرچه سن کودک کمتر باشد این اثر عمیق تر خواهد بود.
یکی از راههای حفاظت از کودک، بهبود رابطه والدین، برقراری توازن و ترمیم رابطه زن و مرد است. حل مشکلات فی مابین، رساندن زن و شوهر به یک تفاهم پایدار و درک متقابل از رابطه دوسویه می باشد.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام