کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
یکشنبه, 04 اسفند 1398   Sunday 23 February 2020
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 03 بهمن 1398

صفحه خبر: سیاسی

مرتضی مصطفوی‪-‬ یکی از ویژگی‌های شهید سردار سلیمانی که کمتر مورد توجه افکار عمومی است، "تخصص محوری" می باشد. این سردار بزرگ علی رغم تمامی قدرت سیاسی، اجتماعی و ملی خود هیچگاه از حدود خود عدول نکرد و صرفا به وظیفه خود که تامین امنیت ملی بود، مبادرت نمود. وی هیچگاه از حیطه مسئولیت خود
خارج نشد و تمام تلاشش حرکت در چارچوب محوله بود. شهید سردار سلیمانی یک سرباز نظامی و فردی امنیتی بود و لذا هیچگاه
وی در شرکتی دیده نشد که عضو هیئت مدیره باشد.
چنین روحیه ای کمتر در کشور وجود دارد. متاسفانه به دلایل مختلف شخصی، حزبی، کاری و ... موارد بسیاری وجود دارد که افراد
حقیقی و حقوقی در بخش‌هایی فعالیت
می کنند که ارتباط به وظایف ایشان ندارد.
در غالب کشورهای توسعه یافته، دولت‌ها مدیریت کلان اقتصاد را برعهده دارند و در شرکت داری دخالت نمی کنند. به همین علت است که در این کشور، کمترین حد از شرکت‌های دولتی مشاهده می شود؛ موضوعی که در اقتصاد ایران روند معکوس آن وجود دارد. برعکس شهید سردار سلیمانی که دقیقا در جای خودش بود، در تمامی ارکان اداره کشور شاهد عینیت یک جمله معنادار هستیم: "اینکه هیچ کس سرجای خودش نیست". این جمله در بخش‌های مختلف مصداق دارد از دولت (دولت‌ها) گرفته تا شرکت‌های صنعتی. دولت‌ها در اقتصاد ایران به جای توسعه زیرساخت‌ها، تامین کالاهای عمومی، بیشتر توان شان در بنگاهداری و اداره شرکت‌های دولتی است که غالبا زیان ده می باشند. این شرکت‌ها نه تنها برای اقتصاد ملی منافع زیادی به همراه نداشته بلکه تحمیل هزینه اداره آنان، هر ساله در بودجه کشور رخ نمایی می کند.
مهم ترین پیامد این واقعیت که"دولت در جای خودش نیست" بروز ناکارآمدی در بخش‌های مختلف است. غافلگیری و عدم مدیریت درست بحران‌ها به دلیل عدم تامین زیرساخت‌ها، منابع مالی و .... توسط دولت‌‌ها اصلی ترین شاهدی است که نشان می دهد دولت بایستی تغییر رویه دهد. دولت به جای بنگاه داری در شرکت‌های مختلف که بیشتر به منظور تامین منافع سیاسی است و نه اقتصادی، بایستی با نشستن در جای خود موجب استفاده بهینه از منابع مالی، نیروی انسانی و امکانات ملی شود. با نشستن دولت در میز مدیریتی و تنظیم گری، ظرفیت‌های بسیاری برای اقتصاد مردمی حاصل می شود. کاهش حضور بنگاهداری دولت در صنایع مختلف، ظرفیت‌های بخش خصوصی را فعال خواهد کرد که یکی از اهداف اصلی اقتصاد مقاومتی است.
به طور مثال در صنعت خودرو، دولت‌ها سال‌ها تلاش نمودند تا این صنعت را در اختیار خود نگه دارند. زیان انباشته هزار میلیاردی شرکت‌های خودروسازی، عدم استفاده بهینه از نیروهای متخصص در رشد تحقیق و توسعه، کیفیت محصولات، ضربه پذیری صنعت در مقابله تکانه‌های خارجی و .... نشان داده که نشستن دولت بر مسند اداره خودروسازی،
بجا نبوده است. به بیان دیگر دولت در صنعت خودرو در جای خودش ننشسته است.
دولت بایستی ریل گذار مسیر توسعه صنعت خودرو باشد تا بخش خصوصی عالم به موضوع، ماشین صنعت را در جاده توسعه به حرکت درآورد.
مگر نه این است که «هر کسی را بهر کاری ساخته‌اند» دولت‌ها بیش از آنکه منافع ملی و اقتصادی مدنظرشان باشد، تمام دغدغه‌شان توزیع درآمدهای نفتی تحت عنوان بودجه، رای‌آوری در مراحل بعدی انتخابات، مهره چینی در بخش‌های مختلف اقتصاد، صنعت و ... است. آیا چنین ذهن مشغولی می تواند به تولید خودرو رقابتی و با کیفیت بیندیشد؟ آن هم در خودروسازی که در حدود 200شرکت زیرمجموعه متنوع دارد.
متاسفانه اینکه دولت سر جای خودش نیست نه تنها دامن گیر خود دولت شده، بلکه به دلیل مداخله گری بی مورد در بنگاه‌داری، گریبان شرکت‌های خودروسازی را نیز گرفته است. در شرکت‌های زیرمجموعه به وفور می‌توان مواردی یافت که افراد در جای خودشان قرار ندارند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام