کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
پنج شنبه, 30 آبان 1398   Thursday 21 November 2019
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 19 آبان 1398

صفحه خبر: صفحه آخر

عنوان مستند عکاس زن ساکن امریکا از تحولات و جنبش‌های اعتراض آمیز در هنگ کنگ
سینا معتمد راد: «لورن کراسرز» عکاس متولد
هنگ کنگ که اکنون در نیویورک ساکن است برای مستند کردن اعتراضات اخیر در کشورش که تحت عنوان «لایحه استرداد 2019» مطرح است عازم هنگ کنگ می‌شود. این لایحه که اولین بار توسط «جان لی» وزیر امنیت هنگ‌کنگ در فوریه 2019 مطرح شد، اگر تصویب شود به مقامات محلی این اجازه را می‌دهد تا افراد تحت تعقیب را به مناطقی که هنگ کنگ با آنها توافقنامه استرداد ندارد از جمله سرزمین اصلی چین و تایوان استرداد کند. اما این تظاهرات بیش از هرچه به یک جنبش گسترده‌تر برای طرفداران دموکراسی تبدیل شد که «لورن کراسرز» در این گزارش درباره سفرش به هنگ کنگ و وقایع حاکم بر آنجا از زبان خودش می‌گوید.
> هنگ کنگ، کشوری که از من یک خبرنگار ساخت
لورن در اظهاراتش می‌گوید: طی ماه‌ها، تحولات جنبش اعتراض آمیز در هنگ کنگ را با دقت از طریق اخبار و رسانه‌ها دنبال و مطالعه می‌کردم تا اینکه در سپتامبر سال جاری تصمیم گرفتم به هنگ کنگ برگردم. کشوری که در آن متولد و بزرگ شدم و در آنجا بود که به طور جدی حرفه روزنامه‌نگاری را آغاز نمودم و در واقع بیشتر زمان زندگی‌ام را در هنگ کنگ گذراندم تا هرجای دیگر. بنابرین با توجه به شرایط کنونی که درآنجا حاکم بود این را یک ضرورت بدیهی با خود می‌پنداشتم که برای ثبت و خلق تصاویری با رویکرد متفاوت می‌بایست در آنجا حضور یابم.
> برپایی استودیوی عکاسی خیابانی و سیار
چنین شد که تصمیم رفتن به هنگ کنگ را گرفتم. برای سفر به هنگ کنگ و با توجه با آشوب‌های خیابانی که آنجا حاکم بود تدابیری را می‌بایست قبل رفتن می‌اندیشیدم. بنابراین می‌دانستم برای روایت داستان افرادی که در این جنبش معترض حضور دارند نیاز به یک استودیوی عکاسی ساده و سیار خواهم داشت. هدف من خلق تصاویر پرتره در فضای اعتراض‌های خیابانی بود که کار ساده‌ای به نظر نمی‌آمد. بالطبع در چنین شرایطی نیاز به حداقل امکانات بود. یعنی یک پرده مشکی مات و خنثی برای استفاده از پس زمینه، نور موجود و قابل دسترس و سوژه معترض که در وسط کادر قرار می‌گرفت. بنابراین قبل رفتن می‌بایست تمام پیش‌بینی‌ها از قبیل شناسایی مسیرهای راهپیمایی در روزهای تظاهرات انجام می‌شد و من هرچند آشنایی قابل توجهی از کشورم و مسیر راهپیمایی که معترضین آن را طی می‌کردند داشتم، اما از نظر منطقی تا حدودی نگرانی جهت شکست در این موضوع را با خود احساس می‌کردم. به طور اتفاقی نهایتا با شخصی آشنا شدم که به طور موثر پیشنهاد شگفت انگیزی را به من داد. آن شخص به من پیشنهاد کرد تمام تلاشش را می‌کند که در یکی از روزهای راهپیمایی در ماه سپتامبر تصاویری را از مسیرها و خیابان‌های منتهی به تظاهرات معترضین تهیه و در اختیار من بگذارد. بعد از اینکه از این بابت نیز آسوده خاطر شدم تصمیم به بسته‌بندی وسایل سفر و فراهم کردن آنها گرفتم. چندین متر پرده عکاسی و پایه‌های نگه‌دارنده را با قیمت ارزان تهیه نمودم و با خود به هنگ کنگ آوردم. یک شب قبل از شروع پروژه عکاسی در روز تظاهرات، من به یک فستیوال در شهر رفتم و متوجه شدم افراد بیشماری در اجتماعات چهره خود را
می‌پوشانند و این موضوع نیز از جهت مسائل امنیتی نیز من را بر آن داشت تا کمی خاطرجمع باشم که دلیلی برای شناسایی شدن افراد در عکس‌ها وجود نخواهد داشت. روز راهپیمایی فرا رسید و شروع تظاهرات با چند
درگیری و پرتاب گاز اشک‌آور از جانب پلیس به سوی معترضان همراه بود. مدتی بعد پلیس عقب نشینی کرد و من از این فرصت برای جستن به داخل یک خیابان امن جهت برپا کردن ملزومات عکاسی استفاده کردم. خیابانی که در عین حال به مسیر‌های راهپیمایی بسیار نزدیک نیز بود. خوشبختانه موفق شدم از 20 معترض که در تظاهرات شرکت کرده بودند عکاسی کنم. من ازمعترضین دعوت می‌کردم که برای تهیه عکس به پای استودیوی سیار من بیایند و آنها نیز می‌پذیرفتند؛ اما در عین حال
افراد زیادی هم پیشنهاد من را رد کردند وحاضر نشدند از جریان و مسیر تظاهرات متوقف یا از دوستانشان جدا شوند. با این وجود من از افرادی که پیشنهاد من را قبول می‌کردند می‌خواستم پشت به پرده عکاسی یا به جهت‌های چپ و راست قرار گیرند و چگونه ژست گرفتن را به خودشان واگذار می‌کردم.
> کشته شدن جوان 8 1ساله و خبرنگاری که
یک چشم خود را از دست داد
تقریبا یک هفته بعد از پایان گزارش مستند عکاسی من، «کری لام» مدیر اجرایی راهپیمایی‌ها اعلام کرد استفاده از ماسک و صورت پوش در تظاهرات‌های خیابانی ممنوع است که این موضوع به نوبه خود باعث شد این پروژه ارزش بیشتری پیدا کند. با وجود اینکه گزارش مستند من در تظاهرات به پایان رسیده بود در حالی که هنوز در شهر پرسه می‌زدم، ریسک حمل وسایل مستقر شده نظیر پرده و میله‌های آن را با خود نکردم چرا که احتمال عوض شدن وضعیت و در خطر قرارگرفتن موقعیت من با وجود نحوه فعالیتم به عنوان یک عکاس وجود داشت؛ بنابراین آنها را رها کردم و آمدم. در طی آن زمانی که در هنگ کنگ بودم خبرنگار اندونزیایی را دیدم که یک چشم خود
را در اثر اصابت گلوله پلاستیکی از دست داد و جوان 18 ساله‌ای را مشاهده کردم که توسط حمله و شلیک گلوله پلیس به قفسه سینه‌اش کشته شد. بازگشت به کشورم هنگ کنگ با وجود اتفاقاتی که نظاره گر آن بودم اینبار برایم فراتر از واقعیت و در بعضی مواقع بسیار طاقت‌فرسا و عذاب‌آور بود اما اکنون تنها می‌بایست امیدوار باشم تا دیگر هرگز کسی مجروح یا
کشته نشود.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام