کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
سه شنبه, 29 مرداد 1398   Tuesday 20 August 2019
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 29 شهریور 1394

صفحه خبر: اجتماعی

[بردیا عبدلی] -مدت هاست که این مسئله به شدت ذهن من را به خود مشغول کرده که عامل اصلی این حجم عظیم تحصیلکرده های بیکار در ایران چه می تواند باشد؟ چه چیزی باعث شده که این آمارهای عجیب و غریب از تحصیلکرده های بیکار توسط سازمان ها و مراکز مختلف دولتی و غیردولتی ارائه شود؟
عموما این دسته از افراد که با مدرک دانشگاهی بیکار مانده اند و یا به شغل های کاذب اشتغال دارند عامل این وضع را دولت و سیاست های غلط مسئولان می دانند.البته برای اکثر به یک عادت تبدیل شده که همواره در هر مسئله ای انگشت اتهام را به سوی دولت نشانه بگیریم. غافل از اینکه شاید ذره‌ای هم خودمان در پدید آمدن مشکلات نقش داشته ایم. برخی نیز با چند درجه تخفیف سوی دولت نشانه بگیریم غافل از اینکه شاید ذره‌ای هم خودمان در پدید آمدن این مشکلات نقش داشته ایم. برخی نیز با چند درجه تخفیف به ارگان اصلی دولت، پارتی بازی ها ، رابطه بازی ها ، تحریم ها و...را با عث به وجود آمدن این وضع می دانند. در اینجا بنده قصد دفاع از دولت را ندارم زیرا باور دارم همان اندازه که ما مقصر هستیم دولت نیز تقصیر داشته و دارد. این یادداشت از معضلات بخشی از جامعه بوده و نگارنده قصد تعمیم آن به کل جامعه ایران را ندارد.
امروزه معضل اصلی بیکاری در ایران از نگاه نگارنده رواج فرهنگ
مدرک گرایی است . با یک نگاه به صفحات نیازمندی می بینیم که تقاضای نیروی متخصص در اکثر رشته‌ها وجود دارد . ولی افسوس که بسیاری از افرادی که مدرک دانشگاهی دارند با توجه به مدرکشان تخصصی ندارند. ما شاهدیم که مدارک دانشگاهی اعتبار علمی گذشته را نداشته و توان آن را به زور پول و رابطه به دست آورده جوانان به منظور کسب فرصت ها شغلی بهتر و یا اگر ساده تر بخواهم بگویم به خاطر راحت طلبی و فرار از سختی های کار ، به دانشگاه ها هجوم برده و به دنبال آن، عده‌ای هم طی سال های گذشته فرصت را غنیمت شمرده و دانشگاه را از یک مرکز علمی به مرکز تجاری تبدیل کرده اند. مجوز این دسته مراکز تجاری هم از سوی مراجع ذیربط تحت عنوان مرکز دانشگاه علمی- کاربردی ، موسسه غیرانتفاعی ، آزاد و... پشت هم صادر شد.دانشگاه هایی که هدف از تاسیس آنها در ابتدا گسترش سطح علمی جامعه بوده ولی امروزه به مراکزی برای کسب درآمد مالکان آن تبدیل شده . این مراکز سیاست های کلی خود را در راستای جذب دانشجو و کسب درآمد تدوین کرده و حاصل آن وضع کنونی است. دانشجوها بدون فراگیری مهارت در رشته تحصیلی خود از دانشگاه
فارغ التحصیل شده و پس از آن انتظار دارد در بهترین شرایط ممکن مشغول به
کار شود. زیرا که تصور می کند مدرک تحصیلی اش بیانگر سطح توانایی فنی و علمی اش است.در حالی که به هیچ وجه چنین نیست. دانشجویی که در کل دوره تحصیل مجموعا به پنج منبع برای تحقیقات خود مراجعه نکرده و تنها به موتور جست و جوی گوگل اکتفا کرده چگونه می تواند ادعا کند که کارشناس است؟دلیل به وجود آمدن بازار فروش تحقیق و پایان
نامه در ایران چیست؟در ایران چند دانشجو با اینگونه تحقیقات و
پایان نامه ها مدارک عالی دانشگاهی گرفته اند؟ چرا باید افراد با مدرک دکترا بیکار بمانند؟ در تمام دنیا دارای مدرک دکترا از نظر علمی و فنی در سطحی متفاوت و بسیار فراتر از سایر افراد جامعه قرار دارند. سوال اینجاست که آیا برخی دکترهای بیکار ایران به اندازه مدرکشان بار علمی دارند؟ اصلا چه کسانی این مدرک ها را تایید می کنند؟دستگاه های نظارتی تا چه اندازه بر اینگونه دانشگاه ها نظارت دارند؟
مدرک گرایی یکی از ابعاد بیکاری در ایران است که روز به روز در حال گسترش است . عامل دیگری که مدرک گرایی همزاده آن است تنبلی و بی انگیزگی نسل جوان ماست. متاسفانه در برخی زمینه ها نسل جوان کنونی هیچ شباهتی با جوانان پرشور زمان انقلاب و جنگ ندارند.افسردگی و اعتیاد به شکل وحشتناکی در میان جوانان ما رو به گسترش است.
دغدغه های روزمره برخی از جوانان امروز رنگ و بوی بی اخلاقی و فساد به خود گرفته که ورود و بحث در مورد آن مفصل است که در حوصله این مطلب نمی گنجد. بسیاری از نسل امروزی ها از کار و سختی کشیدن فراری شده و می خواهند همه چیز را مفت و بی زحمت به دست آورند. عنوان «جیب بابا» دیگر موجب شرمساری کسی نمی شود و در حال تبدیل شدن به مایه فخر بسیاری شده است. اگر با این دست فرهنگ ها که زاده نه غرب است و نه شرق باید مقابله شود آینده بسیار ناامید کننده تر از آنچه خواهد بود که تصور می شود.وظیفه اصلی مقابله با این فرهنگ ها بر دوش دستگاه های دولتی‌ است که در خلق این وضع بی تقصیر نبوده اند و ابتدا نیز این مطلب ذکر شد که دولت به اندازه ملت در خلق وضع مقصر است. حل معضلات فوق الذکر که به خاطر سیاست های فرهنگی - آموزشی غلط دولت ها و بی توجهی خانواده ها پدید آمده اند نه تنها مسئله بیکاری را
تا حدودی رفع می کند بلکه چاره بسیاری دیگر از مشکلات جوانان و خانواده ها نیز می باشد. البته نباید فراموش کنیم که معضلات فرهنگی ظرف یکی، دو سال حل نشده و نیاز به یک عزم ملی پایدار دارد.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام