کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
جمعه, 01 شهریور 1398   Friday 23 August 2019
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 30 خرداد 1398

صفحه خبر: اجتماعی

آفتاب یزد- گروه اجتماعی: شاید این سوال برای شما هم پیش آمده باشد که با وجود پل‌های هوایی بی شمار که با امکاناتی چون پله برقی در سطح شهر احداث شده‌اند، چرا همچنان خیلی‌ها ترجیح می‌دهند که از وسط خیابان‌ها و از بین ماشین‌ها راهی برای عبور پیدا کنند و از این پل‌های هوایی استفاده نمی‌کنند؟ کافی است تنها یک دفعه از یکی از پل‌های هوایی گذر کرده باشید آن وقت خیلی راحت متوجه معتادین و متکدیانی که روی پل‌های هوایی جا خوش کرده‌اند، می‌شوید! هوا که رو به تاریکی می‌رود بعضا زورگیران و آزارگران هم به این معتادان و متکدیان اضافه می‌شوند آن وقت پلی که برای آسایش و آرامش شهروندان ساخته شده است تبدیل می‌شود به تونل وحشتی که کمتر کسی جرات عبور از آن را دارد! در این بین زنان به عنوان قشر آسیب پذیر که معمولا در سطح شهر با انواع خشونت‌ها رو به رو می‌شوند بهترین طعمه برای آزارگرانی هستند که پل هوایی را به عنوان پناهگاه خود انتخاب کرده‌اند. پل هوایی‌هایی که این روزها با بنرهای رنگارنگ شهرداری محصور شده‌اند در واقع اماکنی هستند که انواع و اقسام آسیب‌های اجتماعی در آن جولان می‌دهد و سوالی که مطرح می‌شود این است که چه نهادی وظیفه حفظ امنیت در این پل‌های هوایی را برعهده دارد؟!

>چالشی به نام پل‌های هوایی
پل‌های هوایی این روزها به چالشی بزرگ برای شهرهای کشور تبدیل شده است،‌ در حالی که فلسفه وجودی این پل‌ها حفظ امنیت جانی عابران پیاده است، ‌اما مسئله امنیت این پل‌ها خود معضلی است که نمی‌توان به سادگی از کنار آن گذشت، اکثر رانندگان از اینکه عابران پیاده از این پل‌ها استفاده نمی‌کنند، شکایت دارند اما این در حالی است که باید پای حرف و درددل عابرانی که هیچ تمایلی به استفاده از پل هوایی ندارند، هم نشست. نصب تابلوهای تبلیغاتی روی این پل‌ها و محصور کردن آنها نیز خود مزید بر علت شده چراکه باعث می‌شود فضایی که قرار بود برای عبور عابران پیاده امن باشد و خطر تصادفات را کاهش دهد، به محیطی ناامن تبدیل شود! سال 90 بود که پل هوایی مامنی شد برای وقوع یک قتل؛ در یکی از پل‌های هوایی شهر تهران، پسر دانشجویی همکلاسی خود را تنها به این دلیل که به خواستگاری‌اش جواب رد داده بود با کارد سلاخی کرد و البته در آن مکان خلوت هیچ‌کس نبود که به داد دختر دانشجو برسد و تنها همراه او هم که دختر دیگری از همان دانشگاه بود، از ضربات چاقوی پسر جوان بی‌نصیب نماند.
رو به روی ساختمان بورس یکی از مکان‌هایی است که با اینکه پل هوایی بزرگی در آنجا احداث شده اما هر روز افراد زیادی به جای عبور از پل هوایی از عرض خیابان عبور می‌گذرند! جایی که ماشین‌ها با سرعت از روی پل حافظ به خیابان سرازیر می‌شوند و هر لحظه امکان تصادف وجود دارد اما عابران خطر تصادف را به جان می‌خرند! یا نگاه کوتاهی به پل هوایی دلیل این موضوع را می‌توان فهمید چرا که پل هوایی مقابل ساختمان بورس محل تجمع افراد معتاد است و بوی زننده‌ای در آنجا می‌آید و البته کمتر کسی در استفاده از این پل احساس امنیت می‌کند.
وضعیت پل‌های هوایی که در بزرگراه‌های شهر ساخته شده‌اند، به مراتب بدتر است، چرا که این اماکن جایی امن برای جیب‌برها، زورگیرها و البته کسانی که قصد آزار و اذیت زنان و دختران تنها را دارند، است.

>این پل‌ها به بستری گرم برای انواع و اقسام خلاف‌ها و آسیب‌های اجتماعی تبدیل شده است
شادان کریمی، جامعه‌شناس و پژوهشگر اجتماعی در گفت‌‌و‌گو با آفتاب یزد در این باره می‌گوید: «آزار خیابانی چیز جدیدی نیست و سالهاست که زن‌ها در فرهنگ ما با آن درگیر هستند! این آزارها از آزارهای کلامی شروع می‌شود و حتی در برخی از موارد به دست درازی هم ختم می‌شود. این آزارها امروزه تنها شامل زنان نمی‌شود و حتی کودکان را هم دربرمی‌گیرد و بارها دیده شده که تعرض‌های مختلفی به کودکان صورت گرفته است! در واقع آزار‌های خیابانی به جنسیتی صورت می‌گیرد که ضعف دفاعی داشته باشد و در جامعه آن را ضعیف بدانند، در این حالت است که به آن‌ها تعدی می‌شود، این اتفاق در اماکن شلوغ به وفور رخ می‌دهد و یکی از دلایلی هم که سبب شده تا در وسایل حمل و نقل عمومی مثل مترو و اتوبوس قسمت خانم‌ها را جدا کنند همین موضوع است! با این وجود اما آزار و اذیت در پل‌های عابر پیاده موضوعی است که چند سالی از بروز آن می‌گذرد و با اینکه فعالین حقوق زن و جامعه شناسان بارها و بارها نسبت به آن انتقاد کرده‌اند اما باز هم تاکنون اتفاقی در این باره رخ نداده است! و روز به روز به تعداد بنر‌های روی این پل‌ها افزوده می‌شود!»
او افزود: «در رابطه با مسئله نا امنی در پل‌های هوایی باید گفت که این مسئله تنها امنیت زنان را تحت الشعاع قرار نمی‌دهد بلکه امنیت خیلی از شهروندان جامعه را تحت تاثیر قرار داده، دلیل آن هم این است که در پل‌های عابر پیاده، مخصوصا در بخش‌های مرکزی و جنوب شهر خیلی از پل‌ها پله برقی ندارند یا پله برقی‌های آن‌ها خراب است و کار نمی‌کند، بنابر این رفت و آمد کمتری در آن‌ها صورت می‌گیرد از طرف دیگر بنرهای تبلیغاتی که در دو طرف این پل‌ها نصب شده و به نوعی فضای داخل آن‌ها را محصور کرده و سبب شده تا دید کافی به این پل‌های عابر پیاده وجود نداشته باشد! این موضوع باعث شده تا معتادان و بزهکاران این مکان‌ها را جای امنی برای زندگی بدانند و در واقع در این پل‌ها زندگی کنند! مواد مصرف می‌کنند و حتی در برخی از موارد شنیده شده که با سرنگ آلوده سعی داشتند تا عابران را بترسانند یا زخمی کنند! عابری که پل هوایی را انتخاب کرده در خیلی از مواقع وقتی با این افراد رو به رو می‌شود راهش را کج می‌کند و برمی‌گردد اما کسانی هم که راه را ادامه می‌دهند با انواع و اقسام آسیب مواجه می‌شوند که این آسیب‌ها از دست درازی به کودکان و زنان شروع می‌شود و گاهی تا زور گیری و دزدی هم ادامه پیدا می‌کند!»
این پژوهشگر اجتماعی توضیح داد:«چند سال پیش در اخبار مربوط به حوادث آمده بود که یک شخص دختر مورد علاقه‌اش را که از او جواب منفی شنیده بود روی یکی از همین پل‌های عابر پیاده به ضرب چاقو کشته و دختر هر چقدر که فریاد زده بود صدایش به جایی نرسید چون صدایش در ازدحام اتوبان گم شده بود! کم نیستند زنانی و کودکانی که در این پل‌های هوایی مورد تعرض قرار گرفته‌اند و به آن‌ها دست درازی شده است؛ مردان بی‌شماری هم روی پل‌های عابر پیاده خفت شده‌اند و دار و ندارشان دزدیده شده است! آن‌ها هم در انحصار بنر‌های پل‌های عابر پیاده پنهان مانده‌اند و صدایشان در ازدحام ماشین‌هایی که با سرعت از اتوبان‌ها گذر می‌کنند گم شده است! این پل‌ها امروزه به بستری گرم برای انواع و اقسام خلاف‌ها و آسیب‌های اجتماعی تبدیل شده و هیچ نظارتی بر آن‌ها صورت نمی‌گیرد! پل‌هایی که دارای پله برقی هستند، چون معمولا این پله‌ها خرابند باعث شده تا جمعیت کمتری از پل‌های عابر پیاده استفاده کنند و همین، خلوتی این امکان را برای بزهکاران ایجاد می‌کند تا هر کاری که دلشان می‌خواهد روی این پل‌ها بین زمین و آسمان انجام بدهند و کسی هم کاری با آن‌ها نداشته باشد! این افراد تا چند سال پیش که به پل‌های هوایی رو نیاورده بودند از توالت‌های عمومی و دستشویی‌های پارک‌ها استفاده می‌کردند اما این روز‌ها به این دلیل که توالت‌های عمومی دارای نگهبان هستند به پل‌های عابر پیاده کوچ کرده اند! البته پیش از اینکه بنر‌ها به حالت امروز پل‌های هوایی را محصور کند شاهد چنین اتفاقاتی در پل‌های هوایی بودیم اما خیلی کم و به ندرت رخ می‌داد؛ امروز و به یمن وجود بنر‌های تبلیغاتی به وفور شاهد چنین اتفاقاتی در پل‌های عابر پیاده هستیم!»
کریمی افزود: «سازمان فرهنگی و هنری شهرداری وظیفه دارد تا بیلبوردهای سطح شهر را اجاره بدهد و از این طریق در آمد زایی می‌کند. یکی از اماکنی که به عنوان بیلبورد اجاره داده می‌شود همین پل‌های عابر پیاده است که عموما شاهدیم انواع و اقسام تبلیغات روی آن‌ها انجام می‌شود! این بیلبوردها در واقع باید در کنار اتوبان‌ها قرار می‌گرفت نه اینکه روی پل‌های عابر پیاده به این شکل و شیوه که پل عابر را محصور کند! سازمان فرهنگی و هنری شهرداری با اجاره دادن این پل‌های عابر پیاده مکانی را برای رشد بزه ایجاد می‌کند که بستر ساز آسیب‌های فراوانی در جامعه خواهد بود!»

>چه کسی مسئول است؟!
چند سال پیش که تهران تا این حد از تابلوهای تبلیغاتی اشباع نشده بود، چنین جرائمی هنوز متولد نشده بودند، اما با روند رو به رشد تبلیغات شهری، وقتی پل‌های عابر پیاده تبدیل شدند به مکانی برای درآمدزایی شهرداری و البته کسانی که نیاز به فضایی برای تبلیغ محصولات خود داشتند، آن وقت شکل کاربردی پل‌های هوایی نیز تغییر یافت و مکانی که قرار بود برای عابران پیاده امن باشد به فضای ناامن امروز تبدیل شد تا جایی که عابران گذشتن از عرض خیابان را حتی به قیمت تصادف کردن به عبور از این پل‌های آهنی که میان زمین و آسمان هستند ترجیح می‌دهند. به نظر می‌رسد ابتدایی ترین راهکار برای حل این موضوع ممنوعیت محصور کردن پل‌ها با انواع و اقسام تابلوهای تبلیغاتی باشد، اما این کافی نیست چراکه در ساعات شب و با تاریک شدن هوا پل‌های هوایی باز هم به مکان امنی برای انواع آسیب‌های اجتماعی تبدیل می‌شوند که امنیت را از شهروندان می‌گیرد! اما این اقدام برای قدم اول بهبود فضای شهری امری ضروری به نظر می‌رسد! هر چند که این موضوع بار مسئولیت مسئولین شهری را در جهت حفظ امنیت پل‌های هوایی که این روزها رها شده‌اند کم نمی‌کند! سوالی که مطرح است این است که چه کسی و چگونه باید امنیت این مکان‌هایی که میان زمین و آسمان قرار گرفته‌اند را برعهده بگیرد؟ از طرفی مسئولان شهرداری معتقدند که وظیفه آنها احداث پل‌های هوایی برای حفظ جان عابران پیاده است و وظیفه‌ای برای حفظ امنیت این پل‌ها ندارند و نیروهای پلیس و انتظامی باید به این وضعیت رسیدگی کنند و چاره‌ای در این ‌باره بیندیشند. از طرف دیگر این امکان برای نیروی انتظامی وجود ندارد تا یک مامور تمام‌وقت برای حفاظت از همه پل‌های عابر پیاده سطح شهر استخدام کند تا امنیت این نواحی را تامین کند! سوالی بی جوابی که در چند سال اخیر بار‌ها و بارها پرسیده شده اما جوابی برای آن نیست این است که وظیفه حفظ امنیت در پل‌های هوایی بر عهده کدام نهاد است؟


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام