کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
یکشنبه, 27 مرداد 1398   Sunday 18 August 2019
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 29 خرداد 1398

صفحه خبر: فرهنگی

نمایش میدان نبرد، پیکر زن یک پیسکودرام عمیق و تاثیرگذار مدرن متکی بر ساختار مونولوگ و یک تصویری تلخ،‌ کوبنده و فراموش نشدنی از جنگ است. الهام یوسفی تلاش می‌کند تا با اجرای این اثر مفاهیم مورنظرش (دغدغه‌ جنگ، وطن، خانه، حسرت، فقدان، مرگ و تولد) را به مخاطب منتقل کند. میدان نبرد، پیکر زن برگرفته از متن نمایش نامه پیکر زن همچون میدان نبرد اثر ماتئی ویسنی‌یک اثری ضد جنگ، ضد خشونت است و روایتگر اتفاقی در جنگ بوسنی درباره
آزار رساندن به دو زن به نام‌ها‌ی کیت و دورا است.
این دو زن که هر یک از فرهنگ و زبان مختلفی هستند، به دیالوگ با یکدیگر در طول نمایشنامه می‌پردازند و در نهایت از خود دردی مشترک را به نمایش می‌گذارند. الهام یوسفی کارگردان جوان تئاتر نمایش‌ها‌یی نظیر زنجیر، تاریخ سازان کربلا، سه هزار و ششصد ثانیه مردن و خانه را روی صحنه اجرا کرده است. پیکر زن همچون میدان نبرد در جنگ بوسنی تاکنون اجراهای زیادی در کشورهای مختلف از جمله ایران داشته است و در دهه هشتاد این نمایش برای اولین بار با کارگردانی نظم‌جو با بازی فریبا کامران اجرا شده است. ایران تئاتر با الهام یوسفی درباره اجرای نمایشش گفت وگویی انجام داده که ماحصل آن را
در ادامه می‌خوانید.

در آثارتان نظیر سه هزار و ششصد ثانیه مردن و همین نمایش میدان نبرد، پیکر زن یکسری موتیف یکسان مثل ساختار مونولوگ و پرداختن به دغدغه‌ها‌ی زنان دیده می‌شود؛ آیا به ارائه این فضاها در آثارتان علاقه دارید؟
بله، این تم‌ها، جزو تم‌های مورد علاقه ام هستند. معتقدم در تئاتر ما خیلی درست و کامل به مونولوگ پرداخته نشده است.

به چه دلیل چنین اتفاقی رخ داده است؟
استفاده از مونولوگ در ساختار اجرایی یک نمایش و ارائه درستش واقعا کار سختی است. ساختار مونولوگی که دراماتیک باشد کمتر در نمایش‌ها‌ی ایرانی دیده می‌شود؛ به همین دلیل سریع از مونولوگ عبور می‌کنیم. در ایران نمایش‌نامه‌نویسانی نظیر نغمه ثمینی و محمد رضایی راد به خوبی در این ساختار آثار درخشانی خلق کرده‌اند.

در کارهایتان هم خیلی تحت تاثیر سبک کاری نغمه ثمینی هستید؟
ایشان از دوستان خوب و صمیمی من هستند. به‌هرحال شباهت‌هایی در نوع تفکر و آثار نوشتاری بین ما وجود دارد. در اجرای نمایش خانه که براساس نوشته نغمه ثمینی در کانادا روی صحنه بردم اولین همکاری مشترکمان شکل گرفت.
در این اثر دغدغه زیستی مشترکمان در باب مهاجرت به خوبی با یکدیگر تلفیق شده بود.

زنان هم در اغلب نمایش‌ها‌ی شما شخصیت محوری هستند. چقدر به حضور موثر زنان در شکل گیری درام آثارتان اعتقاد دارید؟
در مورد انتخاب این نمایش نامه ویسنی‌یک مهم‌ترین دلیل متفاوت بودن این اثر در میان سایر آثارش بود و جنبه زنانه نمایش نامه برایم در درجه دوم اهمیت قرار داشت. ویسنی یک در مصاحبه‌هایش بارها عنوان کرده که این اثر و خرس‌های پاندایش جزو کارهای خاص او هستند و در نمایش نامه پیکر زن همچون میدان نبرد به مسئله فراگیری مثل جنگ و تجاوز پرداخته است. معتقدم جنگ الزاما به تهاجم یک کشور علیه کشور دیگر خلاصه نمی‌شود و به صورت روزانه بارها به صورت‌ها‌ی مختلف در جامعه اتفاق می‌افتد و بحث آزار جنسی هم بحث صرفا زنانه‌ای نیست. طبق آمارها در آفریقای جنوبی هر یک دقیقه یک بار به کودکی تجاوز صورت می‌گیرد، در آمریکا آمار در هر سه دقیقه یک بار است.

این رشد بی‌سابقه ماحصل چه عواملی است؟
بیشتر به واسطه فضاهای مجازی و تکنولوژی‌ای است که آدم‌ها بمباران اطلاعاتی می‌شوند و هیچ فیلتر و نظاراتی روی برخی از این اطلاعات که برخی از آن‌ها مبلغ خشونت و تجاوز است، نمی‌شود.
هر آدمی به راحتی می‌تواند نظرات مخرب و ویرانگرش را در قالب حرف و یا ساختن یک فیلم با دیگران به اشتراک بگذارد. انگاری پشت همه این مسائل مخرب یک برنامه‌ریزی یا فکر وجود دارد.
در صعنت بازی‌های کامپیوتری بازی خشنی مثل بازی
تک تیرانداز جزو پرمخاطب‌ترین بازی‌های رایانه‌ای است. دنیای ما با این برآیند به سمت خشونت افسار گسیخته و غیر قابل مهاری پیش می‌رود.

در اوایل دهه هشتاد تینوش نظم جو از این نمایش نامه ویسنی یک اقتباسی انجام داد. چقدر در اجرایتان به این اثر رویکرد داشتید؟
ترجمه تینوش نظم جو از این نمایش‌نامه را دوست دارم و مدت‌ها روی آن مطالعه و بررسی انجام دادم. در اجرایم با توجه به اشرافی که به زبان فرانسوی دارم رویکرد بیشتری به متن اصلی اثر بود. من با خالق اثر مکاتبه‌ای داشتم تا از ایشان اجازه بگیرم و عنوان کردم که برداشت آزادی از نمایش نامه شان داریم و جنس اجرا و پایان نمایش ما خیلی با متن اصلی متفاوت است.

واکنش ویسنی یک در قبال کار شما چگونه بود؟
خیلی خونسردانه برخورد کرد و گفت اگر توانستید نسخه‌ای از اجرای نمایش را برایم بفرستید.

در اجرای شما حرکت در صحنه جایگاه خاصی دارد؛ چقدر عنصر حرکت در انتقال مفاهیم مورد نظرتان به مخاطب به شما
کمک کرد؟
صحنه‌ای در متن اصلی نمایش نامه وجود دارد که در اجراهایی که از متن دیده ام حذف شده است. این صحنه درباره دو شخصیت زن نمایش است که تبدیل به دو مرد می‌شود و با هم مشغول میخوارگی و خوشی هستند و در حین مستی درباره فلسفه امای مرد به الکنی حرف می‌زنند. من در اثرم از این بخش با مشاوره حرکتی خانم ابوطالبی استفاده کردم.

در کارهایتان از ویدئو آرت استفاده گسترده‌ای انجام می‌دهید؛ ویدئو آرت چقدر با فضای اجرایی این نمایش همخوانی داشت؟
اغلب آثارم مولتی مدیا است و از آوردن سینما و تصویر در تئاتر استقبال می‌کنم. علی یار راستی هم به شدت در این حوزه خوش فکر و خلاق است و ما در نمایش از المان تکرار در بحث ویدیو آرت استفاده کردیم و شاید تماشاگر تمرکز چندانی در صحنه به آن نداشته باشد، اما در بک گراند انگاری یک اتفاق در این بحث رخ می‌دهد. آنقدر گفتار متن این اثر سنگین است که آدم‌ها را دچار احساسات می‌کند و من در بازی گرفتن از بازیگران و سایر المان‌های اجرایی اثر اصلا به دنبال تحت تاثیر قرار دادن تماشاگر نبودم و دوست داشتم تماشاگر احساس کند که دو شخصیت نمایش بازیگر هستند و قصه را از زبان این دو نفر می‌شنوند و می‌بینند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام