کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
جمعه, 01 شهریور 1398   Friday 23 August 2019
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 29 خرداد 1398

صفحه خبر: گزارش

آفتاب یزد- گروه اجتماعی: بازی های ویدئویی جاذبه بسیاری برای همه به ویژه کودکان و نوجوانان دارد، بیشتر بازی‌های رایانه‌ای نیازمند تصمیم‌گیری و واکنش سریع کاربر هستند؛ دانشمندان عصب‌شناس دانشگاه روچستر نیویورک به این نتیجه رسیدند که انجام بازی‌های رایانه‌ای سبب تمرین مغز برای تصمیم‌گیری سریع می‌شود، بازی‌هایی نظیر شبیه‌سازی موقعیت‌هایی که باید در آن به سرعت تصمیم گرفت کاربر را عادت می‌دهد تا به سرعت اطلاعات محیطی را بررسی و بلافاصله به آنها واکنش دهد. برخی معتقدند این بازی ها سبب افزایش خشونت می‌شوند و برخی می‌گویند محاسن این بازیها و ورزش فکری آنقدر زیاد است که نباید به این موضوع صحه گذاشت . اما واقعیت بازی های ویدئویی چیست؟ محاسن و معایب این بازیها چیست؟ محدودیت سنی دارند؟چه نهادهایی بر این امر نظارت دارند؟ آیا گیم صنعتی مهم و تاثیر گذار بر اقتصاد هست ؟برای پاسخ به این سوالها به سراغ کسری کریمی طار کارشناس بازی های ویدئویی و داور چند دوره جشنواره بازی رفتیم که دستی در
داستان نویسی بازی دارد و در رادیو و تلویزیون
به عنوان کارشناس بازی و در مطبوعات به شاخصه منتقد بازی‌های ویدئویی او را می‌شناسیم.
گفت وگوی آفتاب یزد با این منتقد بازی که این روزها به عنوان کارشناس بازی در برنامه سلام صبح بخیر مشغول به کار است را در ادامه می خوانید.

آیا میتوان گیم یا بازی را یک صنعت نامید؟
بله صد در صد می‌توان گیم را یک صنعت نامید، چرا که بر اساس آخرین گزارش ها درآمد سالیانه صنعت گیم در جهان نزدیک به 150 میلیارد دلار است!
بنابر این اگر گیم را نتوان صنعت نامید چه چیزی را می توان صنعت نامید؟ اگر بازی را در دسته سرگرمی قرار بدهیم آن وقت متوجه خواهیم شد که در آمد گیم حتی از صنعت سینما هم بیشتر است. اما اینکه بگوئیم گیم در ایران هم صنعت است یا خیر، موضوع دیگری است که برای پرداختن به آن باید ابعاد مختلفی را در نظر گرفت و نیاز به بحث کارشناسی دارد.

منتقدین بازی در کشور ما چه کارهایی انجام می‌دهند؟
اسم منتقدین در صنعت گیم بر گرفته از همان منتقدینی است که در صنعت سینما داریم اما این منتقدین در بازی تفاوت هایی با منتقدین سینما دارند، یکی از این فرق ها این است که چون شروع کار نقد نوشتن برای بازی در کشور ما با نوشتن نقد بازی های خارجی بوده بسیاری از منتقدان سواد انگلیسی قابل قبولی دارند. البته هنوز هم صنعت بازی خارجی خیلی بزرگتر است، از طرفی بازی های بزرگ ایرانی هم تعدادشان محدود است. در نتیجه چون نقد بازی از اوایل دهه 80 به صورت رسمی از بازی های خارجی شروع شده، شخصی که نقد را می نویسد باید تقریبا به زبان انگلیسی مسلط باشد، همین موضوع سبب می شود که شخص علاوه بر
نقد نوشتن پیش نمایش آن را هم بنویسد. البته در سایت های خارجی پیش نمایش بازی ها وجود دارد چرا که خبرنگاران خارجی بازی را انجام
داده اند و پیشنهادات‌شان را نوشته‌اند، بنابر این از همان ابتدا ترجمه این پیش نمایش ها هم بخشی از کار منتقد بازی محسوب می شده. علاوه بر این نوشتن خبر و ترجمه خبرهای خارجی هم از جمله کارهای منتقدان بازی داخلی است.

کسانی که بازی می‌کنند چطور پول
درمی آورند؟
بستگی به شخص دارد، بازی یک سرگرمی است مثل این است که بگوییم کسی که فیلم می‌بیند چطور پول در می آورد؟ خب هزار مدل ممکن است که بتواند پول در بیاورد و هزار تا شغل داشته باشد! اما ما چیزی داریم به نام ورزش های الکترونیک یا ESports، از معروف‌ترین عناوین ورزش‌های الکترونیک هم در کشور fifa و pes است که بازی های فوتبالی معروفند، این بازی ها را از آن جهت نام
می برم که اکثرا مخاطب های عام آن را می‌شناسند البته بازی های مشهور دیگری هم هستند که جزو ورزش‌های الکترونیک محسوب می‌شوند.یک سری افراد آن ها را بازی می کنند و در تورنمنت ها پول درمی‌آورند دقیقا مثل کسانی که در یک تورنمنت
فوتبال یا بسکتبال مسابقه می دهند و پول در
می آورند. این تورنمنت ها هم به صورت تیمی برگزار می شود و هم صورت فردی، تورنمنت های تیمی معمولا یک گروه به همراه مربی تیم به این مسابقات می رود و در مسابقات فردی هم خود شرکت کننده به صورت فردی شر کت می کند. یکسری افراد دیگری هم هستند که اصطلاحا به آن ها «استریم» گفته می شود، آن ها به صورت زنده از بازی کردن خودشان فیلم می‌گیرند، در سایت هایی مثل توئیچ فعالند و ویدئو هایشان را در یوتیوب و آپارات می گذارند و حتی خود آپارات بخشی را به این افراد اختصاص داده است؛ این افراد مستقیما از مردم پول می گیرند یعنی دوستداران بازی ویدئو های آن ها را می‌بینند و اگر از آن ها خوششان آمد پولی به آن شخص اهدا می کنند. مدل دیگری که از آن پول در می آورند به صورت منتقدین و نویسندگان است. منتقدین هم می توانند با نقد بازی ها در رسانه های مختلف کسب درآمد می کنند. علاوه بر اینها بازی سازان هم پول در می آورند ، بازی ساز ها از همه این موارد مهم تر هستند چرا که محصولشان را ارائه می دهند،
می فروشند و پول در می آورند.

آیا در کشور ما امیدی به آینده گیم و بازی هست؟ آینده صنعت بازی را چطور ارزیابی می‌کنید؟
اگر امید را این طور معنی کنیم که ما اینجا بنشینیم و منتظر باشیم تا بازی های خوب بیاید، خب بله امید هست چون همیشه بازی های خوب می آیند اما اینکه صنعت منظور، امید به صنعت داخلی گیم است که باید بگویم در حال حاضر نسبت به گذشته صنعت گیم در کشور ما خیلی بهتر شده است. اگر بگوییم صنعت گیم در کشور ما در بهترین حالت 18 سال عمر دارد که ندارد و خیلی کمتر از این است، در حال حاضر صنعت گیم خیلی بهتر از چند سال پیش است برای مثال شاهدیم که این روزها بازی های موبایلی پول در می آورند و خیلی از شرکت های اینترنتی و سخت افزاری هم به صورت اسپانسر ، سرمایه گذار یا حتی شتاب دهنده در توسعه این بازی ها دخیل می شوند. به همین دلیل هم می توان گفت اوضاع خیلی بهتر از قبل است ولی باز هم نمی توان گفت اوضاع این صنعت در کشور ما مناسب است چرا که در آمد حاصل از آن باید خیلی بیشتر از این موارد باشد. چیزی که هست این است که گیم تا کنون در کشور ما توانسته خودش را به عنوان یک صنعت نصفه و نیمه نشان بدهد، اما آینده اصلا مشخص نیست، فعلا به دلیل تحریم ها خیلی از بازی های ایرانی را اجازه نمی‌دهند در مارکت های خارجی قرار بگیرد و برای مثال عناوین ایرانی را از «اپ استور » پاک می کنند! پیش از این بازی های موبایلی را سازنده با ترفند های خاصی می توانست در این مارکت ها قرار دهد اما
در حال حاضر نمی تواند! بازی های بزرگتر را هم که سازنده مجبور است با ناشران خارجی کار کند و خیلی از مواقع هم ناشران خارجی برای اینکه بازی را تحریم نکنند نمی گوید که این بازی ایرانی است! این طوری به نفع دو نفر هم هست هم طرف ایرانی
بازی اش را منتشر می کند و هم طرف خارجی ممانعت می‌کند از اینکه جلوی عرضه بازی اش را در کشورهای اروپایی و آمریکایی بگیرند! اگر
فروشگاه های بزرگ بازی های ایرانی را تحریم نکنند
اوضاع صنعت بازی در کشور ما خیلی بهتر از این خواهد شد، الان هم نمی‌توان گفت خیلی بد است اما
می توانست خیلی بهتر از این باشد.

سیستم اقتصادی گیم و درآمد آن به چه صورت است؟
بزرگترین بخش این است که سازندگان بازی را می‌سازند و مشتری هم آن را می‌خرد. یکسری تورنمنت ها هم هستند که برای شرکت های سازنده در آمد زا هستند. در صنعت گیم دو محصول وجود دارد که یکی از آن ها پریمیوم است و محصول دیگری فریمیوم است. پریمیوم یعنی اینکه بازی را می‌خرند و بابت آن پول پرداخت می کنند، بازی های فرمیوم هم مثل اکثر بازی های موبایلی است که شما بازی را به صورت رایگان دریافت می کنید، سازنده با استفاده از یکسری ترفند سعی می کند پول در بیاورد.
بازی های فریمیوم برای اینکه بتوانند در آمد داشته
باشند باید تعداد زیادی کاربر داشته باشند چون از ا
صد درصد افرادی که بازی های فریمیوم را بازی می‌کنند 95 در صد آن ها پولی هزینه نمی کنند و تنها 5 یا 6 در صد افرادی هستند که پول پرداخت می کنند، یعنی یک بازی اگر یک میلیون کاربر داشته باشد تنها 5 درصد آن ها حاضرند برای ادامه بازی پول پرداخت کنند اینجاست که هر چه تعداد کاربران بیشتر باشد پول بیشتری دریافت می کنند.

چه نهادهایی روی صنعت گیم نظارت دارند و وظیفه آنها چیست؟
گیم یک صنعت جهانی دارد و یک صنعت داخلی، در صنعت جهانی گیم نهاد خاصی نظارت نمی کند به جز نهاد های رده بندی سنی که مشخص می کنند هر بازی برای چه سنی باید مورد استفاده قرار بگیرد، البته این سازمان‌ها در کل دنیا یکی نیست، در ژاپن یک سازمان برای این کار وجود دارد، در کل اروپا یک سازمان و در آمریکا نیز یک سازمان دیگر برای رده بندی سنی بازی ها وجود دارد. در کشور خودمان هم سیستم رده بندی بازی ها وجود دارد. در کشورهای خارجی این طور نیست که یک نهاد دولتی بر این بازی ها نظارت داشته باشد،نهایت نظارت دولتی این است که به استودیو های بازی سازی مالیات هایی تعلق بگیرد! بودجه ای هم به آن ها اختصاص داده نمی شود. در کشور ما ولی بنیاد ملی بازی های یارانه ای وجود دارد و وظیفه آن نظارت بر بازی های یارانه ای است دقیقا کاری که وزارت ارشاد با سینما انجام می دهد. غیر از کشور ما در چند کشور دیگر هم چیزی شبیه به بنیاد وجود دارد اما کارایی بنیاد ملی بازی های یارانه ای در کشور ما را ندارند. برای مثال در کشور ما بنیاد برای یک بازی ساز وام می گیرد، این وام را در همه جای دنیا بازی ساز ها می توانند دریافت کنند اما وامی نیست که بنیادی خاص و مربوط به بازی های یارانه ای در اختیار آن ها قرار دهد. برای مثال در اروپا اتحادیه اروپا بخش های مختلفی دارد که یک بخش آن مربوط به بازی و سرگرمی است و شرکت های اروپایی اسم مشخصات و پروژه خود را معرفی می کنند و بخش سرگرمی اتحادیه اروپا وامی را در اختیار آن ها قرار می دهد. در کشور های دیگر هم به صورت های مختلف این اتفاق می افتد اما در کشور ما بنیاد نقش یک رابط را بازی می کند و مثلا اگر یک بازی ساز بخواهد وام بگیرد بنیاد باید در جریان آن قرار داشته باشد و بازی ساز یا باید از بنیاد این وام را بگیرد یا اینکه بنیاد بر نحوه گرفتن آن وام نظارت داشته باشد و آن را تائید کند. یعنی تائیدیه بنیاد برای گرفتن یکسری مجوزها و وام بازی سازی الزامی است.
به نظر شما به عنوان یک گیمر، بازی کردن مخصوصا بازی های خشن چه تاثیری روی نسل جوان و نوجوان خواهد داشت؟ آیا سبب افزایش خشونت در این نسل نمی‌شود؟
بازی خشن بزرگترین کلیشه این صنعت است، این چیزی است که همه براشان سوال است اما به نظر من واقعا اصلا مهم نیست. مثل این است که از یک منتقد سینما بپرسید فیلم خشن چه تاثیری بر مخاطب دارد؟ خب تاثیر می تواند داشته باشد ولی خب با چه پارامتر هایی؟! حتی فیلم هم که میخواهیم ببینیم اگر
ترسناک و خشن باشد روی آن زده شده بالای هجده سال ببینند، بازی هم به همین شکل است. بله
بازی های خشن داریم اما درجه بندی سنی دارند و باید طبق آن رده بندی سنی از آن استفاده کرد. بازی ساز نمی تواند پاسخگوی این باشد که بچه 5 ساله بازی بالای 18 سال انجام می دهد و خشن می شود! یک تست روانشناسی در گذشته وجود داشت که
بچه ها را تقسیم می کردند و در دو اتاق قرار می دادند در یک اتاق فیلم مربوط به کودک می گذاشتند و در اتاق دیگر فیلم بروسلی پخش می کردند و بچه هایی که فیلم بروسلی دیده بودند پرخاشگر می شدند! این موضوع عجیبی نیست، محتوای خشن بچه را خشن می کند و تا حد امکان برای بازی ها باید از رده بندی سنی آن ها استفاده کرد. این موضوع لزوما مربوط به بازی نیست و در همه موارد گرافیکی صدق می کند.

به طور کلی بازی کردن چه تاثیر مثبت یا منفی روی رفتار اجتماعی جوانان و نوجوانان دارد؟
تحقیقات زیادی در رابطه با تاثیرات گیم و بازی شده اما هیچ یک از آن ها تائید نشده است. البته این موضوع تائید شده که زیاد بازی کردن و اعتیاد به بازی یکی از اختلال های رفتاری است و این موضوع توسط کمیسیون جهانی بهداشت ثبت شده است. در رابطه با تاثیرات منفی بازی کردن می توان گفت زیاد بازی کردن مثل فعالیت های دیگری اگر خارج از اندازه و زیاد صورت بگیرد می‌تواند تاثیر منفی داشته باشد، زیاد بازی کردن ذهن را خسته می کند، برای چشم خوب نیست و به آن آسیب می‌زند، درباره تاثیرات مثبت آن هم می توان گفت بازی های معمایی یک ژانر در بازی است که به شدت ذهن را باز می‌کند، در انگلستان متدی باب شده که به بیمار های آلزایمری یا افراد مسن بازی می دهند تا انجام بدهند، برای اینکه به نوعی فعالیت مغزی محسوب می شود و مثل ورزش مغز است اما باید درست از آن استفاده شود. تاثیر مثبت دیگر آن هم این است که برخلاف چیزی که همه فکر می کنند بازی های خشن برای رده بندی سنی مخصوص به خودش در خیلی از مواقع می تواند باعث کاهش استرس بشود. البته این موضوع نتیجه یک تحقیق است و ثبت نشده است. پی نمی توان صد در صد آن را تائید کرد اما در این تحقیق گفته شده افرادی که بازی خشن بازی می کنند این بازی باعث می شود خشونتشان تخلیه شده و استرس آن ها کاهش یابد. البته مثبت و منفی تاثیر بازی های با عوامل متعددی بستگی دارد.

آیا در دنیا بازی هایی وجود دارد که علاوه بر سرگرمی مصارف دیگری هم داشته باشد؟
بله مثلا خیلی بازی ها هستند که برای برخی بیماری ها
مثل آلزایمر طراحی شده اند چون ذهن را هوشیار تر و قدرتمند تر می کنند، در موضوعات اجتماعی و سیاسی هم تم هایی وجود دارد اما خیلی سعی نمی شود که از این تم ها استفاده شود، دلیل آن هم کاملا اقتصادی است که به فرهنگ هم مربوط می شود. شما بازی می سازید که در بازی از یکسری کشور ها سیاه‌نمایی می کنید یا شعار سیاسی علیه آن ها می کنید یا مثلا برخی کشور ها را قهرمان می کنید، تاثیر منفی که دارد این است که متوجه
می شوید در منطقه بازی شما طرفداری پیدا
نمی کند و یا اینکه بازی ممنوع می شود! بازی مثل سینمای هالیوود نیست که بگوییم فروش داخلی خیلی مهمتر از فروش خارجی است! در صنعت بازی آنقدر مشتری زیاد است و بازارش گسترده است که ممکن است یک کشور باعث شود بازی با طرفداران بیشتری رو به رو شود! اگر بازی ها تم سیاسی داشته باشند آنقدر مخاطب پیدا نمی کنند چون طرف می خواهد بازی کند! البته بازی سیاسی وجود دارد اما کم است و نسبت به سینما که در آن حرف های سیاسی زده می شود خیلی کم است، بازی سیاسی خیلی طرفدار ندارد مگر در یکسری
موارد خاص!
کدام بازی ها به اجتماعی بودن افراد جامعه کمک می کنند؟
بازی وظیفه ای ندارد به اجتماعی بودن افراد کمک کند. مثل این است که از یک منتقد سینما بپرسیم کدام فیلم بر اجتماعی بودن مخاطب تاثیرگذار است! واقعا نمی توان چیزی را گفت اما مواردی وجود دارد بازی در آن ها تاثیر دارد. برای مثال بیماری هایی هستند که بازی در آن ها تاثیر دارد چرا که ذهن بیمار را پرت می کند؛ برای مثال ممکن است برای بیماران سرطانی که درد زیادی را متحمل می شوند
بازی چیز خوبی باشد چون ذهن آن ها را پرت
می کند، برای افراد آلزایمری یا کسانی که میخواهند ذهنشان کمی تمرین داشته باشد بازی سرگرمی مناسبی است. البته یک بحث منفی هم وجود دارد که می گویند بازی کردن سبب می شود که فرد منزوی شود که البته این موضوع به فرد بازی کننده خیلی بستگی دارد و این موضوع را نمی توان به همه گیمر ها نسبت داد؛ شخصیت فرد در این موضوع
خیلی موثر است.

آیا کشورهایی هستند که صنعت بازی در اقتصاد آنها تاثیرگذار باشد؟
صد در صد کشور هایی هستند که صنعت بازی در اقتصاد آن ها تاثیر گذار است. بازی یکی از مهمترین صنعت های غیر نفتی دنیا است؛بر اساس آخرین آمار سال 2018 در آمد چین از صنعت بازی 37میلیارد دلار بوده است. این مبلغ به اندازه ای زیاد است که به راحتی می تواند در اقتصاد یک کشور تاثیر گذار باشد. در آمد آمریکا از این صنعت 30 میلیارد دلار بوده و در آمد ژاپن حدود 12 میلیارد دلار است! مسلما اگر این در آمد ها از یک کشور گرفته شود تاثیر بسزایی در اقتصاد آن خواهد داشت. نکته مهم این است که بزرگترین بازار گیم دنیا آسیای شرقی است یعنی آمریکا بزرگترین بازار گیم دنیا را در دست ندارد و آسیای شرقی مخصوصا کشور های چین، ژاپن و کره جنوبی در این صنعت پیشتاز هستند و سال به سال هم در آمد بازی آن ها افزایش پیدا می کند. در چین نزدیک به 200 میلیون گیمر وجود دارد و برای همین هم شرکت های چینی آن قدر بزرگ هستند که شرکت های آمریکایی را می‌خرند، آنقدر صنعت بازی در چین بزرگ است!

بازی چه تاثیری بر حس رقابت پذیری و توانایی تحمل شکست انسان ها دارد؟ به نظر تو این حس ها را در جهت مثبت افزایش می‌دهد یا در جهت منفی؟
برای پاسخ به این سوال باید از یک جامعه شناسی که با گیم آشنایی کامل دارد کمک گرفت. ولی به هر حال به دلیل حس برتری که در وجود همه آدم ها وجود دارد، همه بردن را دوست دارند و گیم دقیقا همانجایی است که تو می‌توانی تجربه بردن را بار ها و بارها داشته باشی.این بردن حس خوبی به آدم می دهد و در واقع اگر از هر چیزی حالتان بد باشد با همین حس بردن می توانید حس خوبی پیدا کنید. البته این یک موضوع شخصی است و شاید بعضی ها اینطور نباشند اما اصول این است که افراد بعد از هر برد حس خوبی
پیدا می کنند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام