کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
دوشنبه, 27 آبان 1398   Monday 18 November 2019
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 22 خرداد 1398

صفحه خبر: سیاسی

آفتاب یزد: داستان از یک کلیپ تبلیغاتی یک دقیقه ای آغاز شد، کلیپی که در آن، «کریستیانو رونالدوی پرتغالی» در آن به گونه ای ظاهر شده است تا یونسکو برای ثبت جهانی بادگیرهای کشور امارات متحده عربی و یا مشخص تر؛ بادگیرهای کپی شده از روی بادگیرهای شهر جهانی یزد، در شهر فجیره ترغیب شود.
حرف بر سر این که کشور امارات برای این کلیپ یک دقیقه ای چه هزینه ای پرداخته است یا این که چرا باید رونالدو در کنار بادگیرهای بدلی ایفای نقش کند بخشی از واکنش کاربرانی است که از این مسئله به نوعی ابراز ناخرسندی کرده بودند و اما
واکنش ها به این کلیپ یک دقیقه ای به همین دو مسئله ختم نشد.

>دیگران مقصر هستند نه ما
ایسنا در گزارشی با عنوان: «مداخله کشورهای عربی سد راه ثبت جهانی بادگیرهای
یزد » می‌نویسد: ‌«بادگیرها، سازه‌های تاریخی
و منحصربه فرد شهر جهانی یزد هستند به طوری از گذشته نیز این دیار کهن به شهر بادگیرها معروف بوده است. این سازه‌های خشتی و زیبا که به عنوان یکی از گسترده‌ترین جاذبه‌های یزد به شمار می‌آید، همانطور که «جلال آل احمد» مورخ و ایران‌شناس برجسته نیز بدان اشاره می‌کند در وهله اول توجه هر رهگذری را به خود جلب می‌کند. بادگیرها که همواره بر پشت‌بام و بلندای خانه‌ها و بناهای دیگری مانند آب‌انبارها خودنمایی می‌کند، در واقع سیستم‌های منحصر به فرد سرمایشی و سازگار با اقلیم دیار تفتیده کویر مرکزی ایران و از ابداعات شگفت نیاکان این سرزمین به شمار می‌آمده است.
این بناهای مکعبی شکل و گلین که روزگاری با تغییر مسیر باد به داخل صحن و سرای خانه‌ها به مانند کولرهایی طبیعی عمل می‌کردند، امروزه در تقابل با پیشرفت تکنولوژی سیستم‌های سرمایشی، دیگر کارایی چندانی جز در نمای ظاهری ساختمان‌ها حتی در معماری نوین یزد ندارند. البته بسیاری از این سازه‌های خاص تاریخی در استان یزد به دلیل ویژگی‌های منحصر به فردشان در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده اما هنوز مجموعه این آثار به رغم تلاش‌های صورت گرفته موافقت یونسکو برای درج در آثار جهانی را جلب نکرده است.» هر خواننده نکته سنجی متوجه می‌شود نویسنده گزارش ایسنا یا اساسا آشنایی با بادگیر و کارائی‌های همچنان تاثیرگذار آن ندارد و یا نگاه نگارنده گزارش فوق به آثار تاریخی؛ نه کاربردی، زنده و پویا که نگاهی ویترینی و موزه‌ای است! از یکسو بادگیرها را منحصر به فرد معرفی می‌کند و از سویی دیگر آنها را رها شده و غیر کاربردی تصور می‌کند. چنین نویسنده‌ای قطعا یزدی نیست و یا یزد را آنچنان که باید نمی‌شناسد. طبیعتا با چنین دیدگاه‌هایی اصلا عجیب نیست اگر کشوری مثل امارات متحده عربی با صرف هزینه‌های چند میلیون دلاری تلاش کند حالا که برخی، بادگیرها را بی‌استفاده و دکوری می‌دانند در جهت مصادره و تثبیت آن به نام خود اقدام کند!

>مصاحبه کافی نیست عمل باید کرد
از جمله واکنش ها به این مسئله، واکنش سیدمصطفی فاطمی، مدیرکل میراث صنایع دستی و گردشگری استان یزد است. او در مصاحبه‌ای دلایلی عجیب را برای این مسئله عنوان می کند بی آن که به مبحث مدیریت در بدنه میراث فرهنگی کوچک‌ترین اشاره ای داشته باشد!
«سید مصطفی فاطمی» حرف آخر را همان اول می زند؛ و هزار دلیل و سند ارائه می دهد که ما مقصر نیستیم و این عرب ها هستند که نمی گذارند و سنگ اندازی می کنند:«۱۰ سال از تلاش برای ثبت جهانی بادگیرها با عنوان «ثبت فن‌آوری ساخت بادگیر» می‌گذرد ولی علی‌رغم ارسال پرونده مذکور به یونسکو، به دلیل مداخله و اعتراض نمایندگان کشورهای عربی به ویژه امارات متحده عربی تاکنون محقق نشده است.«این مدیر، بعدِ از انداختن توپ در زمین اماراتی ها این بار از دلایل واقعی مسئله پرده برداری می کند: «... به دلیل تعدد پرونده‌های در نوبت جمهوری اسلامی ایران
به یونسکو، این طرح با تعلل مواجه شده ولی در حین حال اداره کل میراث فرهنگی استان بارها برای همکاری جهت تکمیل و به جریان افتادن این پرونده اعلام آمادگی کرده است.»
فاطمی به بحث های تاریخی بادگیرها نیز
اشاره ای کرده می گوید:
«روند تکامل بادگیرها بر اساس مستندات موجود از یزد، کرمان و سمنان شروع و پس از آن به سمت شهرهای حاشیه خلیج فارس و هرمزگان و در نهایت به کشورهای عربی به ویژه کویت، عمان و سایر کشورهای عربی راه یافته است. گرمای شدید و موضوع بقا در این سرزمین، مردم مناطق کویری ایران را به سمت پیدایش چنین ابداعاتی سوق داده
به نحوی که بنا بر پژوهش‌های صورت گرفته در ابتدا اقدام به حذف یکی از دیوارهای ساختمان‌هایشان و ایجاد تالارها و طاق‌ها کردند و در ادامه به ویژه در عصر ایلخانی، این تالارها بلندتر شدند تا تهویه هوا را بهتر انجام دهند.
پس از آن که زیرزمین‌ها به عنوان دریچه‌هایی در تهویه هوا به کار گرفته شدند، بادگیرهای یک طرفه ابداع شد و سپس بادگیرهای چند ضلعی، دایره‌ای و سایر بادگیرها شکل گرفتند که تمامی انواع آن در یزد وجود دارد. بادگیر با عنوان «بادآفره» در اشعار رودکی که متعلق به قرن ششم هجری است نیز دیده می‌شود که بیانگر قدمت افزون‌تر این سازه‌ها در کشورمان است.»

>رونالدو در یزد، چرا که نه؟
امید حسیــن مـــرشدی،
ورزشی نویس و مجری شناخته
شده استان یزد در یادداشتی
که رونــوشتی از آن را در اختیار آفتاب یزد قرار داده، به
کلیپ یک دقیقه ای حضور کریستیانو رونالدو در
کنار «بادگیر»های به گفته ی او «فیک» دُبی، از زاویه ای دیگر نگاه کرده می نویسد:« به تازگی، کریستیانو رونالدو فوق ستاره فوتبال جهان، در صفحه شخصی خود از بادگیرها و نمای دُبی با عنوان دیار تاریخی شگفت انگیز یاد کرده، بادگیرهایی که زمان زیادی از ساخت آن
نمی گذرد و ادامه کپی برداری از شهرهایی نظیر دیار کهن، یزد جهانی است.
عرب های حوزه خلیج فارس، به ویژه در دبی، با پذیرفتن میزبانی رقابت های مهم بین المللی که شاید حتی خودشان شرکت کننده ندارند، برای معرفی خودشان در رقابت‌های ورزشی جام هایی با نماد بادگیر به ورزشکاران برتر و مدال آور اهدا می کنند. در این رقابت های ورزشی از شترسواری گرفته تا اتومبیل رانی
و حتی تنیس، با دلارهای نفتی از فوق
ستاره های ورزشی به عنوان معرف و مبلغ برای
میراث فرهنگی چند ده ساله ای که ساختند استفاده می کنند. یک تیر و چند نشان!
گردشگری ورزشی یکی از شیوه های مدرن گردشگری است که سالانه بین ۵ تا
۱۱ درصد از سفرهای توریستی جهان را به خود اختصاص داده و با اهداف مختلفی انجام
می شود. این شیوه از جهانگردی تلفیقی از صنعت گردشگری با بهره گیری از ابزار ورزش برای ارزآوری است. برای نمونه در کشور ما، ورزش یزد، دیار جهانی ثبت شده در یونسکو هنوز وابسته به مجموعه فرسوده شهیدپاک‌نژاد (کلوپ کوچه حنا) با بیش از نیم قرن قدمت است. برای رسیدن به موفقیت در این حیطه با نگاه حرفه ای و تفریحی ابزارها و زیر ساخت هایی نیاز است.
عرب ها از کاه، کوه ساخته اند و متاسفانه ما با این ظرفیت های خدادادی و تاریخی در این عرصه، خودمان را باور نداریم! در ادامه، راهکارهایی برای توسعه گردشگری ورزشی آورده شده، که نقش شهرداری ها، میراث فرهنگی ها در کنار اداره ورزش بسیار حائز اهمیت است. البته در این راه، نقش پررنگ و معجزه گونه رسانه ها را نباید نادیده گرفت. در نگاه اول، باید به سراغ رشته هایی رفت که بیش از دیگر ورزش ها
می توان برای رسیدن به موفقیت در صورت سرمایه گذاری به آن ها خوش بین بود.
ابتدا باید از چهره های آشنای ملی و معتبر ورزش و بعد
بین المللی، برای معرفی شهرهای تاریخی بهره برد. البته در ورزش هایی که در
عرصه بین المللی حرف‌های بسیاری برای گفتن دارند. احداث موزه ورزش، حاوی تصاویر، تمبر یادبود، دست
نوشته ها، مدال ها و یادگارهای ورزشکاران بین المللی نیز برای گردشگران داخلی و
خارجی جذابیت زیادی دارد. مثلا، یزدی ها، نماینده ایران در شهرهای ثبت شده در یونسکو، از منظر تفریحی، در بافت قدیم باید فضایی جذاب، نوستالژیک برای دوچرخه سواری، اسکواش، شمشیربازی، فوتبال ساحلی، ورزش پهلوانی و...پدید آورد تا امکان ورزش برای عموم فراهم باشد و در گام پایانی، در صورت آماده شدن
زیر ساخت ها، میزبان رقابت‌های مهم
بین المللی‌اند که ملی پوشان آن دیار در آن رشته ها صاحب عنوان هستند. گردشگری ورزشی مقوله مهمی است که مناطق تاریخی و باستانی جهان برای درآمدزایی از هیچ کوششی مضایقه نکردند و در ایران ما، این مهم مغفول مانده است و هنوز اندر خم یک کوچه ایم!

>میراث حیات خلوت سیاسی ها
مدیران میراث بی توجه به رسانه!؟
کمتر سایت، خبرگزاری، روزنامه و مجله را
می توان یافت که از سوء مدیریت ها در حوزه
میراث، گردشگری و صنایع دستی؛ سخن به میان نیاورده، مطلب یا مطالبی درج نکرده باشد و اما این داستان از این روی سری دراز دارد که رویکرد قوای مجریه و مقننه به میراث و گردشگری به گونه ای است که همچنان از حوزه یک سازمان آن هم سازمانی در ید قدرت رئیس دولت ها فراتر نرفته است.
با نگاهی به مدیریت بر این سازمان مهم و تاثیرگذار در حالی که همگان اذعان بر این مهم دارند که گردشگری پاک ترین،
سالم ترین، پر درآمدترین، کم آبخواه ترین و در عین حال تاثیرگذارترین صنعتی است که در شرایط تحریمی و بدِ اقتصادی می تواند
بخش های مهمی از نیازهای ارزی ما را تامین کند؛ به این واقعیت تلخ پی می بریم که اساساً نگاه های حاکم بر این سازمان نه تنها
میراثی و گردشگری نیست که بعضاً
ضد میراثی و ضد گردشگری است.
ظریفی در واکنش به برخی گزارش های میراثی روزنامه آفتاب یزد می گفت:«اساساً آسان ترین کار در روزنامه نگاری، نوشتن از معضلات و سوء مدیریت ها در حوزه میراث است زیرا به قدری بی توجهی در این حوزه دیده می شود که هرچه بنویسید مخاطب باور می کند!»
این سخن نکته سنجانه و متاسفانه درست از آن جایی نشات می گیرد که چون مدیریت در میراث بر پایه تغییرات سیاسی شکل
می گیرد پس لاجرم با هر تغییر و تلاطم سیاسی نیز دچار تزلزل و دگرگونی هایی گاه عجیب و غریب می شود و این دقیقاً نشان دهنده آن است که نگاه و فلسفه ای به نام پایداری در مباحث میراثی، معنا و مفهومی ندارد.

>مداخله کشورهای عربی
یا کارنابلدی مدیران میراث؟!
وقتی تمامی لابی‌های سیاسی به کار گرفته می شوند تا بخش هایی از بدهی هایی حزبی و انتخاباتی با تقسیم صندلی‌های مدیریتی در حوزه میراث پرداخت شود؛ وقتی با
یک اظهارنظر شاذ، عرب ها را مقصر
عدم نگاه یونسکو به یکی از مهم ترین
سازه های تاریخی ـ میراثی خود معرفی
می کنیم و وقتی هیچ برنامه و چشم اندازی
جز نگاه‌های صرفاً تجاری و مادی به مبحث میراث نداریم! چرا نباید نظاره‌گر ترکتازی
عرب ها در حوزه ثبت بادگیرها باشیم.
این روزها صفحات مجازی و خبرگزاری ها و نیز روزنامه ها، پر شده است از صحنه های عجیب و غریب پاسکاری! پاسکاری در معنای حرفه ای؛ مجلس دولت را مقصر قلمداد
می کند، دولت، دولتِ در سایه را، وزرا پرخوری مردم را، مدیران میانی تحریم ها را، میراث، عرب ها را و خلاصه هر کسی فلانی و بهمانی را و این یعنی؛ نه دیدگاه توسعه محور داریم و نه در عرصه مدیریت مسئولیت پذیری و
برنامه ریزی یادگرفته ایم.
حال یک بار دیگر به کلیپ یک دقیقه ای حضور رونالدو، کنار بادگیرهای فیک دبی یا فجیره نگاه کنیم، فارغ از آن که از کریستیانو رونالدو دعوت می کنیم هرگاه تمایل داشت با بادگیرهای واقعی و بی نظیر، عکس یادگاری بگیرد سفری به ایران و اقصی نقاط این سرزمین پهناور از جمله یزد، کاشان، کرمان و هرمزگان داشته باشد از مدیران ارشد میراث این سوال را مطرح می کنیم که عدم ثبت بادگیرها در ردیف مواریث جهانی یونسکو
زیر سر عرب ها است یا برخاسته از نگاه چهارساله به منظور حفظ صندلی به هر روش ممکن؟!
یک بار دیگر به کلیپ یک دقیقه ای حضور رونالدو، کنار بادگیرهای فیک دبی یا فجیره نگاه کنیم، و از خود بپرسیم آیا این آمادگی را در کشور خود ایجاد کرده ایم که پذیرای
فوق ستاره های جهانی برای تبلیغ داشته های مان باشیم.یکی از فعالان گردشگری که دلِ پری از نگاه های تجاری محور دولت به حوزه ی میراث داشت می گفت وقتی دولت به فعالان حوزه
میراث وام با بهره 18 درصد آن هم بدون
تنفس می دهد؛ چه حسی به شما دست
می دهد؟! آیا این گونه نمی اندیشید که دولت بین یک اثر تاریخی و سختی های نگاهداری از آن با یک کارخانه تولید پیچ و مهره هیچ تفاوتی قائل نشده است؟!
حالا شاید پاسخ دادن به این پرسش
آسان تر باشد که؛ کدامیک سد راه ثبت جهانی بادگیرهای ایران شده است؛ مداخله کشورهای عربی یا کارنابلدی و سیاست زدگی مدیران میراث؟!


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام