کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
چهارشنبه, 05 تیر 1398   Wednesday 26 June 2019
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 20 اسفند 1397

صفحه خبر: اجتماعی

اسفند بوی عید دارد. جنب و جوش‌ها‌ در روزهای پایانی سال چهره شهر را تغییر می‌دهد و با ذوق نو شدن، مراکز خرید رونق می‌گیرند. اما امسال که مشکلات اقتصادی بیشتر است، مغازه‌ها‌ خلوت‌ترو اطراف دستفروشان شلوغ‌تراست. به گزارش ایرنا، کیسه‌ها‌ی خرید در دست عابران ملاکی برای رونق بازار است و تعداد افرادی که پرسه زنان بازار را شلوغ می‌کنند، به نظر بیشتر می‌آید هرچند افرادی که قصد خرید دارند هم کم نیستند. پیاده رو‌ها‌ شلوغ است اما نگاه بیشتر عابران به سمت دستفروشان است و بازار آنها بیش از مغازه داران رونق دارد. دستفروشی جزو مشاغل کاذب محسوب می‌شود اما عده‌ای در شرایط نامساعد اقتصادی مجبور هستند برای گذران زندگی از کف خیابان با فروش اجناس محدود، رزق حلال به دست آورند. برای گروهی از دستفروشان این شغل دائمی و برای عده‌ای فصلی و کوتاه مدت است اما هر چه باشد می‌تواند مرهم موقتی برای گذران زندگی شود. میدان ولیعصر یکی از مراکز خرید است که در روزهای پایانی سال رونق بیشتری می‌گیرد. چند سالی است که دستفروشان از میدان ولیعصر تا چهارراه زرتشت بساط می‌کنند. هرچند در روزهای دیگر سال هم دستفروشان در این محدوده هستند اما اکنون تعداد آنان زیادتر است و البته امسال نسبت به سال‌ها‌ی دیگر هم بیشتر شده‌اند. همه چیز می‌فروشند. از لباس زنانه و مردانه تا اسباب بازی، ملحفه و رومیزی، کیف و کفش، ظروف آشپزخانه و وسایل تزئینی. عده‌ای بساط گسترده‌ای دارند، عده‌ای دیگر بساط‌ها‌ی کوچک. برخی ترجیح می‌دهند اجناس را روی دوش خود در ساک‌ها‌ی دستی حمل کنند و در میان مردم راه بروند. برخی دیگر صندوق عقب ماشین خود را مغازه کرده‌اند. فردی با یک گاز پیک نیک و قابلمه بزرگ سوپ جو نشسته است و داد می‌زند که اگر از خرید خسته شده اید یک پیاله سوپ داغ بخرید که فقط سه هزار تومان است.

> هفته‌ای 150 هزار تومان
برای بساط در ولیعصر
امیر، جوانی است که همراه با دوست خود، عروسک و زیورآلات می‌فروشد. می‌گوید: از اواخر بهمن اینجا بساط کرده ایم. اول درآمد زیادی نداشتیم اما هر چه به شب عید نزدیک می‌شویم، فروش بهتر می‌شود. او می‌گوید: برای بساط کردن، هفته‌ای 150 هزار تومان می‌دهیم. این هزینه فقط برای ایستادن ما در اینجا است. علی در پاسخ به اینکه معیار تعیین قیمــت چیـست، می‌گـــوید: ملاک مشخصی ندارد و این پولی است که ما به کارکنان شهرداری می‌دهیم تا بساطمان را جمع نکنند. از او می‌پرسم، آیا این افراد سمت مشخصی دارند یا با لباس فرم می‌آیند، می‌گوید: نه؛ لباس شخصی هستند و همه دستفروشان آنها را می‌شناسند. یک نفر از دستفروش‌ها‌ به نمایندگی از بقیه می‌آید و پول‌ها‌ را جمع می‌کند و به آنها می‌دهد. اگر پول ندهید چه می‌شود، پاسخ می‌دهد: بساطمان را می‌گیرند و می‌برند. او با اصرار می‌گوید: اینها را از قول من نگویید من بابت پولی که می‌دهم، راضی هستم چون می‌خواهم کاسبی کنم. شب عید است و بیکار شدم؛ قبلا در یک تولیدی لباس خیاطی می‌کردم و الان هم که کار نیست، مجبورم دستفروشی کنم.

> کسبه ناراضی از دستفروشان
مسعود مغازه داری که روبروی مغازه خود بساط کرده است، لباس مردانه می‌فروشد. می‌گوید: نگاه مردم سمت دستفروش‌ها‌ است و برای اینکه دستفروشان جلوی مغازه ام بساط نکنند، رخت آویزهای لباس را از مغازه بیرون آورده‌ام. دستفروش‌ها‌ چهره خیابان را زشت می‌کنند، آنها دید مغازه‌ها‌ را کور کرده‌اند و توجه مردم را به خود جلب می‌کنند و کسبه هم از این وضعیت ناراضی هستند اما کسی حریف آنها نمی‌شود. چون اجناس آنها ارزان‌تراست، مردم هم استقبال می‌کنند. مریم، سرپرست خانوار سه نفره خود است. او میوه خشک می‌فروشد. می‌گوید: دو فرزند دارم. آبرودار هستم و برای اینکه دستم جلوی کسی دراز نشود در خانه میوه خشک می‌کنم و می‌فروشم. مشتری‌ها‌ی ثابت دارم و کسانی که از من خرید می‌کنند، مشتری دائم می‌شوند چون هم جنس خوب دست مردم می‌دهم و هم قیمت مناسب است. معمولا بعد از ظهرها که شلوغ‌تراست می‌آیم و تا ساعت 9 شب هم اینجا هستم و بعد با مترو به خانه بر می‌گردم.

> عید برای بچه‌ها‌ است
غلام مرد میانسالی است که گلدان‌ها‌ی کوچک می‌فروشد؛ می‌گوید: شغلم دستفروشی است. چند سال است که حوالی میدان ولیعصر بساط دارم اما امسال وضعیت بازار با وجود این همه شلوغی خیلی خراب است. عید برای بچه‌ها‌ است که چیزی از هزینه‌ها‌ و اوضاع اقتصادی نمی‌فهمند اما برای من که دغدغه بیماری سرطان همسرم، بچه‌ها‌ی دانشجو و اجاره خانه دارم، عید نمی‌شود. شاهین جوان دیگری است که ظروف فیروزه‌ای سفره هفت سین می‌فروشد. او از ایلام آمده است و از فروش خود راضی است. دانشجوی حسابداری هستم؛ سه سال است که از اواخر بهمن برای کار به تهران می‌آیم. روزها دستفروشی می‌کنم و شب‌ها‌ فقط برای خوابیدن به خانه یکی از اقوام در شهریار می‌روم. این یک ماه آخر سال کاسبی در تهران خوب است و می‌توانم خرج دانشگاه و عید را دربیاورم.

> زیر و رو کردن اجناس بدون خرید
مهرداد، کلاس چهارم ابتدایی است و بعد از ظهرها برای کمک به پدرش با مترو از محله خانی آباد می‌آید. پدرش کیف زنانه می‌فروشد. مهرداد می‌گوید: هر روزی که بیایم آخر شب پدرم 10هزار تومان به من می‌دهد. پدر مهرداد با لبخند می‌گوید: پسرم باید مرد شود او می‌خواهد بعدا خرج خانواده بدهد. باید کاسبی را یاد بگیرد و بتواند با مردم ارتباط برقرار کند. او از بازار کساد شب عید می‌گوید و می‌افزاید: امسال مشتری نسبت به سال قبل کمتر شده چون مردم با این گرانی‌ها‌ نمی‌توانند خرید کنند. خیلی‌ها‌ می‌آیند و بعد از کلی زیر و رو کردن اجناس بدون اینکه خرید کنند، می‌روند.

> می‌خواهم جنس‌ها‌یم را به پول تبدیل کنم
مرتضی و همسرش بساط روسری و شال دارند. خانم‌ها‌ی زیادی جلوی بساطش حلقه زده‌اند. شال‌ها‌ را روی دستش ریخته و با صدایی رسا می‌گوید: حراج شد، حراج. قیمت شال‌ها‌ از 25هزار تومان تا 45هزار تومان است. اگر همین‌ها‌ را بخواهید از مغازه تهیه کنید، دو برابر است. دو روز دیگر چک دارم و فقط می‌خواهم اجناسم را به پول تبدیل کنم. نرگس زن میانسالی است که عروسک‌ها‌ی بافتنی می‌فروشد. او می‌گوید خودش و دخترش این عروسک‌ها‌ را درست می‌کنند. همسرش فوت کرده و مستمری که می‌گیرد، کفاف هزینه‌ها‌ی زندگی اش را نمی‌دهد. جوانی که سرش بسیار شلوغ است، برچسب محافظ گوشی موبایل نصب می‌کند. قیمت آن 10 هزار تومان است که در مقایسه با مغازه‌ها‌ هزینه ناچیزی است. مشتریان زیادی دورش حلقه‌ای زده‌اند. فرصت جواب دادن ندارد و با دقت و مهارت خاصی برچسب‌ها‌ را
تعویض می‌کند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام