کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
سه شنبه, 28 خرداد 1398   Tuesday 18 June 2019
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 20 اسفند 1397

صفحه خبر: سیاسی

آفتاب یزد ـ رضا بردستانی: می‌گویند سه برابر بابک زنجانی اختلاس صورت گرفته است، می‌گویند صفرهای عدد اخیر اختلاس سرگیجه‌آور است! می‌گویند این اختلاس در تاریخ اختلاس‌ها، یکی از بی‌سابقه‌ترین‌ها است، می‌گویند باز هم یکی از متهمان به کانادا گریخته است و ...
این برای چندمین بار است که دور زدن تحریم‌ها در نهایت باعث پدیدار شدن پرونده‌هایی چاق و چله با رقم‌هایی چندصدمیلیاردتومانی و تحت عنوان اختلاس و سوء استفاده مالی شده است، پرونده‌هایی که به خودی خود باعث سردرگمی‌جامعه، سرخوردگی مردم و به وجود آورنده زمینه‌های
بی اعتماد به مسئولان شده است.
در همین رابطه با مهدی کرباسیان معاون سابق وزیر صمت و مدیرعامل ایمیدرو به بحث می‌نشینیم.

معضلی به نام پتروشیمی‌گیت در اصل برای دور زدن تحریم‌ها به وجود آمده اما از یک جایی به بعد، بخش مفسده آمیز ماجرا پررنگ تر می‌شود، آیا این فساد با این ابعاد قابل پیشگیری نبود؟ یا بود و کوتاهی‌ها این معضل را به یک پرونده با ابعادی به این بزرگی تبدیل کرد؟!
وقتی از تحریم صحبت می‌کنیم باید بدانیم تحریم یعنی چه؟ در معنایی بسیار ساده و مختصر؛ تحریم یعنی خارج شدن بحث‌های صادرات و واردات، گردش مالی و آیند و روند پول در چرخه اقتصادی، از مسیر اصلی.
کشوری که تحریم است لابد نمی‌تواند به آسانی از خارج از کشور کالا تهیه و به داخل کشور وارد کند، لابد نمی‌تواند ارز حاصل از فروش نفت و دیگر کالاها را از مسیر بانکی به گردش درآورد و لابد نمی‌تواند
آن گونه که دیگر کشور‌ها در بازارهای مالی، بانکی و پولی حضور دارند حضور داشته باشد.
کشوری که تحریم است دیگر نمی‌تواند ال.سی باز کند، نظارت عالیه بانک مرکزی روی گردش‌های مالی به شدت کاهش پیدا می‌کند. داد و ستدها به صورت نقدی و به وسیله دلال و صراف در کانال‌های غیررسمی‌امکان پذیر می‌شود و تقریبا نقش بانک‌ها از گردش مالی از اصلی ترین به فرعی ترین مبدل خواهد شد.
مشکل دیگر این که کشور تحریم شده دیگر نمی‌تواند با خریداران اصلی چه برای خرید و چه برای فروش وارد مذاکره شود پس کالا را نمی‌تواند به دست مصرف کننده اصلی برساند و برای خرید هم نمی‌تواند بی واسطه اقدام کند، پس در هر حال این دلال و واسطه است که نقش پررنگ تری برعهده خواهد گرفت.
در کنار این مسائل باید به یاد داشته باشیم که تحریم برای کشور ما مسئله تازه‌ای نیست، ما در دهه‌های شصت و هفتاد هم دچار تحریم‌های همه‌جانبه‌ای بوده‌ایم، البته تحریم‌ها در سال‌های اخیر جدی تر و سختگیرانه تر اعمال شده است.
پس کشوری ناآشنا به تحریم نیستیم اما متاسفانه شاهدیم برخی افرادی که وارد مسائل اینچنینی یا به عبارتی واضح‌تر دور زدن تحریم‌ها می‌شوند، افراد ناسالمی‌هستند که در کنار ضعف تصمیم گیران و نظارت‌های بالادستی، چنین مفسده‌هایی را به وجود می‌آورند.
به عنوان یک مدیر قدیمی‌می‌گویم کم نیستند صادر و واردکننده‌های شریفی که در اقلامی‌چون فولاد و دیگر موارد سال‌ها است فعالیت دارند و کوچک ترین مشکلی نیز به وجود نیامده اما مواردی چون پتروشیمی‌گیت را باید کامل تر بررسی کرد یعنی فقط متهمان همین چند نفری نیستند که در جایگاه متهم، پاسخگوی سوالات قاضی هستند بلکه دیگرانی هم باید برای پاسخگویی حاضر شوند یعنی باید کل مجموعه محاکمه شود نه چند چهره ی محدود چون مفسده ای با چنین حجم بزرگ اساساً از دایره شخص خارج است و ضعف نظارت‌ها و تصمیم گیری‌ها نیز دخالتی آشکار و موثر در به وجود آوردن‌ها دارد.
در پاسخ شما مسئله مهمی‌مستتر است و آن این که کشوری که دچار تحریم است، عملا عنان و اختیار مسائل مالی و بانکی خود را از دست رفته باید تلقی کند؟!
با این صراحت نه! معتقدم اگر کار را به دست افراد کاردان و کاربلد بدهیم، اگر دستورالعمل‌ها را درست و بنیانی تهیه کنیم، اگر نظارت‌ها را قوی تر کنیم قطعاً کمتر دچار چنین معضلاتی خواهیم شد، نمی‌گویم اصلاً نمی‌شویم اما در هر صورت کمتر خواهد شد. از طرف دیگر ما در تبیین برنامه‌ها هم باید دقت کنیم، دستورالعمل‌هایی که خود زمینه ساز فساد است راهی وزارتخانه‌ها و مراکز تصمیم‌گیری نکنیم.
بگذارید یک مثال بزنم. در همین شش ماهه نخست سال جاری، ارزهای 4200 تومانی خود به وجود آورنده
مفسده و سوء استفاده شد. این روزها خیلی‌ها
اذعان و اعتراف دارند که درست تصمیم نگرفتند. به نظر من آن تصمیم ناپخته و ناسنجیده‌ای بود که خیلی دیر متوجه شدند اشتباه بوده است و برخی حتی معتقدند تصمیم از بیخ و بن اشتباهی بود. همه دیدند ارزی که باید صرف کالاهای اساسی و تاثیرگذار بر معیشت مردم می‌شد صرف ورود کالاهایی شد که نیازی به آن‌ها نبود! پس مشاهده می‌کنید که همواره این واسطه‌ها و دلال‌ها نیستند که دچار مفسده می‌شوند اگرچه معتقدم زیاده خواهی‌ها این معضلات را به وجود می‌آورد. اما در بخش‌های کلان تصمیم‌گیری هم لابد هستند کسانی که یا چشمان خود را می‌بندند یا دچار غفلت و مسئولیت ناشناسی می‌شوند.
پس یک سری آدم‌های سوء استفاده کننده از چنین تصمیماتی نهایت بهره برداری را به عمل خواهند آورد پس بپذیریم یک مجموعه دخیل هستند نه فقط چند نفری که منافع و مضار ملی برایشان
بی اهمیت است.
کشوری که در تحریم است به طور طبیعی دچار مسائل بانکی خواهد شد پس بخشی از این معضلات طبیعی است آیا بهتر نیست وضع را از این که هست بدتر نکنیم!؟
کشوری که در حالت عادی قرار داشته باشد، همه فعل و انفعالات مالی و بانکی آن کشور عادی است اما وقتی بحث تحریم‌ها به میان می‌آید، عدم شفافیت‌ها به طور طبیعی پدیدار می‌شود و اما همانطور که در ابتدای گفت و گو اشاره کردم، ایران ناآشنا به تحریم نیست یعنی کشوری که می‌داند نمی‌تواند به طور عادی ال.سی باز کند، بانک مرکزی وقتی می‌داند نمی‌تواند روی گردش ارز حاصل از صادرات و واردات کنترل داشته باشد باید دقت مضاعف تری اعمال کند یعنی بپذیرد چون در این میان ممکن است برخی قصد سوء استفاده داشته باشند پس تصمیماتی که اتخاذ می‌کند دقیق تر باشد.
نکته بعدی بخش نظارت عالیه دولت است البته منظورم نظارت درون دولت است(بانک مرکزی، وزارت صنعت، معدن و تجارت و...) نه نظارت‌های بیرونی نظیر قوه قضائیه که باید تصمیماتی اتخاذ کند که زمینه ساز فساد و سوء استفاده نباشد نظیر همان تخصیص ارز 4200تومانی که خود زمینه ساز بسیاری از سوء استفاده شد و همچنان نیز گره آن باز نشده است.
پس همیشه هم نباید همه گناه را به گردن تحریم و برخی آدم‌های متاسفانه زیاده خواه و سوء استفاده کن انداخت بلکه این تصمیمات و تصمیم گیران هستند که اجازه می‌دهند چنین معضلاتی در این حجم به وجود آید.
پس بهتر است بگوییم تحریم باعث خواهد شد برخی آدم‌های سوء استفاده کن و زیاده خواه بیدار شوند و از منفذهای به وجود آمده به تعبیر خودشان حسن استفاده را ببرند و یک شبه ره صد ساله را بپیمایند آن هم بدون در نظر گرفتن مملکت، مردم و منافع ملی.
وقتی به نام سه کارتن خواب هزارمیلیارد تومان وام گرفته می‌شود یا آن ویلایی که با آن همه جنجال در لواسان خراب شد، آیا فقط آن فرد وام گیرنده و مالک آن ویلا مقصر است؟ دیگران چه؟ همیشه باید یک مسئله را با همه جوانب آن بررسی کرد. تصمیمات درست بگیریم، همه جوانب را دقیق بررسی کنیم، راه‌های سوءاستفاده را ببندیم، در بعد نظارت‌ها دقیق و جدی عمل کنیم آنگاه کار را بسپاریم دست آدم‌هایی که حداقل‌های سلامت اقتصادی را داشته باشند؛ حتماً دچار چنین مشکلاتی نخواهیم شد.

چنین پرونده‌هایی چون پتروشیمی‌گیت، قطعاً یک شبه به وجود نمی‌آید پس معلوم است برخی غفلت‌ها در بستر زمان حادث شده؟
قطعاً همین طور است. باز گردیم به بحث نظارت‌ها به خصوص در حوزه‌هایی چون نفت و پتروشیمی‌که گردش مالی بالایی دارند. وقتی محموله ای از کشور خارج شد و پول آن باز نگشت باید دقت‌ها بیشتر می‌شد پس لابد غفلت‌هایی بوده که این پرونده چنین ابعاد وسیعی پیدا کرده است.

بحث اصلی اما مجادله بین موافقان و مخالفان یا منتقدان اف.ای.تی.اف و پالرمو است در کنار رفتارهای اروپایی‌ها که خود جای بحثی طولانی تر دارد. نه به عنوان موافق یا مخالف، بلکه به عنوان یک کارشناس معتقدید به این مقوله چگونه باید نگریست؛ بدبینانه یا خوشبینانه؟
صادقانه بگویم چون تمامی‌ابعاد پرونده
اف.ای.تی.اف و پالرمو را مطالعه نکرده ام پس نظر صد در صد کارشناسی هم نمی‌توانم ارائه دهم اما معتقدم این موضوع به بررسی‌های دقیق و فنی حقوقی و اقتصادی نیازمند است.
نکته حائز اهمیت اما مسیری است که پالرمو و اف.ای.تی.اف پیموده که به نظر من مسیر خوبی است یعنی هم مجلس و هم مجمع تشخیص به خوبی روی آن بحث و بررسی‌های دقیق و فنی را انجام داده اند. در پرونده‌هایی که این چنین تنگاتنگ با منافع ملی ما طرف هستند حتماً باید در ابعاد تصمیم گیری دقت نظر کافی را به کار بست.
ما قطعنامه 598 را هم داشته ایم. امام راحل با جمع‌بندی گزارش‌ها و مجموعه بررسی‌ها پذیرفتند آتش بس اعلام شود و این یعنی حتما به کارشناسی‌ها توجه کافی مبذول داشته اند. در همین فقره هم موافقت‌ها و مخالفت‌های احساسی، سیاسی و جناحی نمی‌تواند جایی داشته باشد چون بحث فوق العاده دقیق و تاثیر گذار است اما حرف من چیز دیگری است. حالا که ساعت‌ها وقت گذاشته شده، حالا که دقیق ترین بررسی‌ها در مجمع تشخیص و مجلس شورای اسلامی‌و دیگر کمیسیون‌های دولت و مجلس صورت پذیرفته می‌ماند لحظه و وقت
تصمیم گیری.
این بدان معنا است که اگر پالرمو و اف.ای.تی.اف را مفید منافع و گره گشا می‌دانند پس دست دست نکنند و با یک تصمیم به موقع گزک به دست اروپایی‌ها ندهند و اگر می‌دانند باید بیشتر بررسی شود بازهم بررسی کنند اما در نهایت بسیاری از مسائل را باید در نظر گرفت؛ بحث منافع ملی، بحث تحریم‌ها، بحث سوء استفاده‌ها و بحث ارتباطات مالی که روز به روز سخت تر و سخت تر می‌شود. تصمیم درست اگرچه باید دقیق و حساب شده باشد اما
مهم ترین جزء مدیریت از نظر من که 40 سال در مبادی مهم تصمیم گیری بوده ام لحظه و زمان تصمیم گیری است یعنی در هنگامی‌که باید نه آن قدر دیر و دور که فرصت‌ها از دست برود و نه آنقدر عجولانه که خدای ناکرده دچار مشکلات اساسی شویم که البته در مورد اف ای تی اف بخش عجولانه دیگر کاربرد ندارد چون به حد کافی روی آن بحث شده و کارهای کارشناسی دقیق هم انجام پذیرفته.
آفتاب یزد: این مصاحبه به دلیل قطع ارتباط ناشی از تمام شدن شارژ باطری موبایل آقای کرباسیان ناتمام ماند و سوالات دیگری هم قرار بود پرسیده شود که مقدور نشد.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام