کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 15 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
جمعه, 25 آبان 1397   Friday 16 November 2018
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 15 آبان 1397

صفحه خبر: فرهنگی

پری ملکی (خواننده موسیقی ایرانی) ۱۵ آبان، ۶۷ساله می‌شود و همین بهانه‌ای است برای دیدار ایلنا با او در خانه‌اش در یوسف‌آباد. دیداری که به گفتگو در مورد قصه پُر غصه وضعیت خوانندگان زن هم رسید و واکنش صریح سرپرست گروه موسیقی خنیا را در پی داشت که سالیان سال است کنسرت ویژه بانوان برگزار نمی‌کند و با توجه به شرایط موجود از تک‌خوانی صرف‌نظر کرده و به همخوانی می‌پردازد. او می‌گوید «دلم نمی‌خواهد تنها برای زنان بخوانم، دوست دارم کنسرتم شنیده و دیده شود و از جریان موسیقی جدی جدا نباشد.» این خواننده با همراهی گروه موسیقی خنیا در تازه‌ترین کنسرتش، ۲۰ و ۲۱ آذر به یاد یکی از تاثیرگذارترین ترانه‌سرایان دهه سی در تالار وحدت روی صحنه می‌رود. آنچه در ادامه می‌خوانید ماحصل این گفتگوست.

شما ازجمله زنانی بوده‌اید که در طول این سال‌ها و علی‌رغم تمام مشکلات به مسیرتان ادامه داده‌اید. در این مسیر نقش قانون و عرف را چگونه می‌بینید و عکس‌العمل خوانندگان زن و مرد به آنها را چطور ارزیابی می‌کنید؟
ببینید، ما می‌بایست به قانون و عرف جامعه احترام بگذاریم، حتی اگر با بخش‌هایی از آن موافق نباشیم. اما می‌توانیم راهی پیدا کنیم که نه به قانون و مسائل شرعی و عرفی لطمه بخورد و نه به کاری که ما می‌خواهیم انجام دهیم. ما نباید فراموش کنیم که به هر حال می‌شود حرکت کرد و می‌شود کار کرد به شرطی که خودمان بخواهیم. قطعاً در شرایط فعلی عملکرد خوانندگان مرد بر سرنوشت خوانندگان زن بسیار موثر است. در طول تمام این سال‌ها، آقایان، هیچ کدام، کمترین حمایتی از خانم‌های خواننده نکرده‌اند، جز افراد معدودی مثل حسین علیزاده. در حالی که می‌توانستند بکنند. تصور کنید که اگر خوانندگان مطرح آقا، خانم‌ها را به عنوان همخوان کنار خود می‌نشاندند، رَنگ این اتفاق عوض می‌شد و می‌توانست تغییر کند ولی نکردند چون آقایان تحمل اینکه صدای آن خانم همخوان توجه مخاطب را جلب کند، ندارند! بنابراین هیچ واکنشی از سمت خوانندگان مرد نسبت به وضعیت خوانندگان زن نمی‌بینیم و این واقعیتی تلخ است. به هر حال، وجه قانونی که مشخص است و تکلیف آقایان هم مشخص، می‌رسیم به نقش خود خوانندگان زن. من به شخصه سالیان سال است که کنسرت ویژه بانوان برگزار نمی‌کنم، یعنی انتخاب کرده‌ام که با توجه به شرایط موجود از تک‌خوانی صرف‌نظر و در کنار دو یا سه صدای دیگر همخوانی کنم. چون دلم نمی‌خواهد تنها برای زنان بخوانم، دوست دارم کنسرتم شنیده و دیده شود و از جریان موسیقی جدی جدا نباشد. ولی خیلی از خوانندگان خانم دوست دارند صدایشان تکی به گوش برسد و وقتی قرار است صدای شما تک باشد، ساعت دو یا نهایتاً سه ظهر را به اجرایتان اختصاص می‌دهند، اجازه هرگونه عکاسی و فیلمبرداری از شما گرفته می‌شود و هیچ گونه نقدی در مورد آن اجرا در هیچ کدام از رسانه‌ها نمی‌بینید و... گویی کاری را انجام داده‌اید و تمام، فقط برای این که انجامش داده باشید بی اینکه اثری از آن بماند. بنابراین به نظر من این خود خانم‌ها هستند که در این وضعیت ایفای نقش می‌کنند. من همواره به خوانندگان زن گفته‌ام، تکی نخوانید، برنامه‌تان را به شکل عمومی برگزار کنید. هیچ اشکالی ندارد که کنار یک آقا یا چند خانم دیگر بخوانید. باور کنید هر صدایی رَنگ خود را دارد و به طور مستقل شنیده می‌شود.
می‌دانیم که بانوان همیشه از اجرا در ساعت دو و سه بعدازظهر شکایت داشته‌اند یا از اینکه تنها می‌توانند در فرهنگسرای نیاوران و تالار وحدت روی صحنه بروند اما به قول شما می‌توان گفت خواننده زنی که ترجیح می‌دهد به جای همخوانی در کنسرتی با حضور تماشاگر زن و مرد، در اجرایی تک‌خوان باشد ناچار است این مشکلات را هم بپذیرد.
دقیقاً. من هرگز حاضر نیستم ساعت دو و سه بعدازظهر کنسرت بدهم و فکر می‌کنم این بدترین ساعت روز است و اجرا در آن ساعت را توهین به خودم می‌دانم. ترجیح می‌دهم اگر قرار است به این شکل کنسرت بدهم، اساساً روی صحنه نروم.

هیچ وقت به رفتن از ایران فکر کرده‌اید؟
نه! در این صورت آن تلاشی که کرده‌ام، زحمتی که اساتیدم برایم کشیده‌اند و آن‌‍‌چه فرهنگ ملی ما به من داده و من وامدارش هستم را در کجا استفاده کنم و به چه کسی منتقل کنم؟! صرف اینکه قرار است در مدت باقی مانده از عمرم صدایم از کانال‌های آن طرف پخش شود، ترغیبم نمی‌کند این‌ها را زیر پا بگذارم. چون معتقدم هر کسی در زندگی‌اش وظیفه‌ای دارد و وظیفه من هم این است که آن‌چه را می‌دانم به جوانان منتقل کنم. چرا باید بگذارم بروم و اگر رفتم آنجا چه کنم؟! گذشته‌ام را زیر پا بگذارم به صرف اینکه امروز صدایم شنیده شود؟! همین که سالیان سال است مشغول تدریسم و شاگردانم در نقاط مختلف دنیا از من و آنچه از من آموخته‌اند، یاد می‌کنند برایم کافی است.

فعالیت گروه خنیا در چه حال است و در ماه‌های پیش رو چه خواهید کرد؟
ما در آینده‌ای نزدیک، ۲۰ و ۲۱ آذر، در تالار وحدت روی صحنه می‌رویم، در برنامه‌ای ویژه که در آن همراه با اجرا، شاهد بزرگداشت یکی از ترانه‌سرایان تاثیرگذار دهه ۳۰ و رونمایی از کتابی در مورد همین ترانه‌سرا خواهید بود.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام