کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
پنج شنبه, 29 فروردین 1398   Thursday 18 April 2019
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 30 مهر 1397

صفحه خبر: صفحه آخر

به دلایلی منطقی یا فاقد فلسفه‌ای خاص، دست‌کم در جامعه ما حساسیت هایی بر جامعه پزشکی و بعضی اعمال و گفته های ایشان وجود دارد وچه بسا دو چندان است.جایی هم که کنشی نیست ناگهان واکنشی از جانب برخی از ایشان رخ می دهد که خود بحث برانگیز می‌شود. نه حمله به سریال طنز"در حاشیه" پایان آن بازخوردها بوده و نه حواشی فوت مرحوم عباس کیارستمی آخرین موج حساسیت‌ها به شمار می‌رود. به گمانم این دو نمونه از بین بسیاری برای یادآوری کفایت کند.
روابط بیمار و پزشک به مفهوم شبه‌مدرن آن شاید به زمان ناصرالدین شاه برگردد. از
دانش آموختگان طبابت که تعدادشان بیش از نیاز شده بود درخواست می شود به سلامت
مردم خارج از محدوده دربار نیز رسیدگی کنند و نظر به اینکه درآمد ایشان از دربار تامین می شد دیگر مبلغی برای "ویزیت" از عموم نمی گرفتند. مردم هم برای ادای دین خود از محصولات کشاورزی و هر آنچه در توان داشتند تحفه‌ای پیشکش می‌کردند. به جهت آشنایی با داستان فارغ التحصیلان آن زمان پیشنهاد می کنم جلد اول از مجموعه سه جلدی " تاریخ موسسات تمدنی جدید در ایران" یادگار دکتر محجوبی اردکانی خوانده شود.در مواردی این رسم اجتماعی به قرن بیست و یکم هم کشیده شده. تحفه ها طبق عادت مالوف بر جای خود هستند و البته ویزیت هم پرداخت می شود!
غرض از این نوشته کوتاه مرور واژه "متطبّب" و نسبتش با طبیب است که بر خلاف قدما، گویی امروزه نیاز چندانی به استفاده از آن احساس نمی‌شود. در کتاب وزین "فیلسوف ری" که جناب دکتر مهدی محقق به زندگی و آثار محمدبن زکریای رازی می پردازد آورده شده: "کلمه متطبب و طبیب هرچند متقارب المعنی اند ولی از طبیب معنی بیشتری اراده می شود. ابن رضوان در یکی از رساله های خود که به ابن بطلان نوشته است از قول جالینوس نقل کرده که گفته:طبیب باید فیلسوف کامل باشد و کسی که به این درجه نرسد او را متطبب باید خواند نه طبیب". و جالب که ابونصر فارابی آنجا که به قیاس‌های ممکنه می‌پردازد می‌آورد: "سخن درباره این موضوع چنان نیست که جالینوس متطبب پنداشته است..." در این میان می بینیم حکیم بزرگی چون ابن سینا هم در پشت نسخه ای از" فرق الطب" که در اختیار داشته خود را متطبب می خواند. به نظر می رسد گاه به جهت خضوع و گاه در تحقیر دیگری از این کلمه استفاده می شده.در واقع انتظار بوده طبیب علاوه بر تخصص لازمه‌اش نگاهی ژرف‌تر و فراگیرتر به محیط داشته باشد.
این معنی از منابع دیگر نیزدریافت می شود. در حدیثی از رسول اکرم نقل است:"من تطبب و لم یعلم منه طب قبل ذلک فهو ضامن - هرکس بدون علم به کار طبابت بپردازد ضامن است" و نیز شعری از ابن‌عربی که در رثای چشم کور شده خود و درمانده از هرجا می گوید: لقد طفت شرقی البلاد و غربها فاعیا علی الطب و المتطبب.
منزلت طبیب و حکیم به آن مفهوم اصیل فراتر از صرف عمل درمان جسم است.آن حلم و آرامشی بیش از دوا برای بیمار درمان است.هنوز باور بر آن است جامعه ما بیش از متطبب مزین به اطباست.چرا باید نگران جایگاهی شد که در نهایت شغلیست همچون دیگر شغل‌ها. پس چه جایی برای موضع‌گیری‌های هیجانی می ماند؟ چرا آشفتگی؟!


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام