کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 15 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
یکشنبه, 01 مهر 1397   Sunday 23 September 2018
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 21 شهریور 1397

صفحه خبر: صفحه یک

در روند تداوم مدیریت همواره دو ابزار تشویق ومجازات، از اصلی‌ترین امکانات اصلاح و تسریع حرکت‌های اجرایی وعمومی می‌باشد. در مورد تشویق؛ ارکان آن، انواع و ضرورت‌های آن، زیان‌های تشویق نامتعارف و همچنین عدم رعایت اندازه و زمان این ضابطه و اعمال تشویق بی جا باید حتما به این نکته توجه ویژه کرد که کارآیی ومدت زمان تاثیر تشویق وپاداش کوتاه بوده
و تشویق شونده توقع وانتظار پاداش بعدی را خواهد داشت. یعنی تبدیل شدن تشویق به یک حق محتمل‌ترین واکنش فرد
خواهد بود. همواره ملاحظه شده که در اعطای تشویق واجرای آن در عوض ایجاد فضای رقابت و تلاش بیشتر در سایرین؛ همهمه حق کشی وتبعیض، محیط را آکنده از بد بینی و حسادت خواهد نمود. به موازات کاربری ابزار تشویق، مدیریت تنبیه نیز به عنوان ابزار اصلی دیگر مورد توجه وعمل مدیران قرار می‌گیرد. غرض از نوشتن این مطالب بیان وکالبد شکافی و آسیب شناسی رفتاری تنبیه در شرایط حاضر است. اولین نکته در قدرت تنبیه، سرعت عمل در اجرای آن است؛ چرا که بعداز سپری شدن زمان کافی برای تنبیه، جامعه، موضوع و حجم تخلف را به فراموشی خواهد سپرد.
بنابراین سرعت عمل در اجرای تنبیه یکی از ضرورت‌های بنیادی در تحقق روح پیشگیری در فلسفه تنبیه است. اما باید دقت داشت که عدالت وصداقت نباید قربانی سرعت در تنبیه شود. از سوی دیگر طولانی شدن زمان بین تخلف و مجازات موجب کمرنگ شدن تنبیه در بدنه افکار عمومی خواهد شد. دومین اصل اساسی؛ نسبت مجازات با تخلف و بزه است. درهمین اختلاس‌های براندازانه، زندان مجازات مناسبی با بعضی از این رفتارهای غیراخلاقی و ضد ملی نیست. اگر یک قاچاقچی مواد مخدر به جرم افساد نسل‌ها و ایذای اجتماعی اعدام می‌شود، یک اختلاسگر هم باید به جرم تخریب سرمایه‌های اجتماعی و تضعیف اعتماد عمومی اعدام شود. ممکن است بعضی استدلال نمایند که اگر اعدام قاچاقچیان و تولیدکنندگان مواد مخدر مشکل گشا بود امروز نباید ۶۵ درصد از زندانیان در ارتباط مستقیم با این بلای قرن بودند و اینهمه معتاد در جامعه حضور نداشت. درپاسخ به این عزیزان باید عرض کنم ناقص وناتمام بودن چرخه درمان و فقدان برنامه‌های جامعه‌پذیری و خانواده‌پذیری و بیکاری و فقر درمانی در دوران پسا درمان از اصلی‌ترین دلایل عدم ریشه کنی مواد مخدر درکشور است. در مورد اختلاسگران از آنجا که آنها یاغیان بر ملت ونظام هستند جرائمی به مراتب سنگین‌تر وگناه آلوده‌تر از قاچاقچیان دارند و هرکس درهر شکل از آنها حمایت نماید به آرمان‌ها وارزش‌های فرهنگی و دینی ملی ما خیانت کرده است. یکی از این افراد را به خاطر مسایل شغلی می‌شناسم که به ابر بدهکار مشهور شده است چرا که وی با اسناد جعلی و با همدستی یکی دونفر از مدیران یک شرکت، میلیون‌ها تن محصول را گرفته و فروخته و زندگی فوق رویایی برای خود در داخل وخارج ساخته است. حالا اگر وی و یا امثالهم باچند سال زندان که آنهم برایشان هتل شش ستاره می‌باشد مجازات شوند، دردی از دردها دوا نخواهد شد.همه می‌دانیم که مجازات سنگین این افراد که زالوهای اقتصادی وزامبی‌های ملی هستند، حداقل آبی بر آتش جگر تهی‌دستان ومادران وپدران داغدار و انسان‌های دلشکسته از تبعیض‌ها و نابرابری‌ها خواهند ریخت.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام