کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 12 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
چهارشنبه, 27 شهریور 1398   Wednesday 18 September 2019
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 26 اسفند 1393

صفحه خبر: سرمقاله‌ها

مسئله تعیین حقوق مطابق با آنچه در ایران در نظر گرفته می‌شود امر متداولی در جهان امروز نیست و دستمزد ارتباط مستقیمی با میزان کارایی دارد یعنی زمانی که بهره‌وری یک فرد یا یک کارخانه افزایش می‌یابد طبیعتا دستمزد هم می‌تواند افزایش پیدا کند.
برخلاف آنچه در ایران جریان دارد مدرک تحصیلی در سایر کشورها هیچ‌گونه ارتباطی با میزان دستمزد ندارد در حالی که در ایران دادن حقوق‌های بالاتر به افرادی که دارای مدرک تحصیلی بالاتری هستند باعث شده در رشته‌هایی که آنچنان موردنیاز کشور نیستند تراکم بسیاری به وجود بیاید.
متاسفانه آمار و ارقام گوناگون و در عین حال گمراه کننده‌ای مطرح می‌شود که به هنگام‌ترین آن را می‌توانیم در اظهارات مقامات وزارت کار ببینیم که بدون هیچ مبنا و مدرکی و بدون اینکه مصداقی را ذکر کنند صرفا برای خاموش کردن آتش نرخ بالای بیکاری در کشور اعلام می‌کنند که مثلا در 6 ماهه نخست سال آینده 400 هزار شغل جدید به وجود خواهد آمد ولی برای ما اقتصاددان‌ها که با این گونه مسائل آشنا هستیم حداقل در ایران باید یک رشد اقتصادی 10 درصدی داشته باشیم تا بتوانیم 400 هزار شغل جدید به طور مستقیم به وجود بیاوریم. حال منظور مقامات وزارت کار مشخص نیست که این 400 هزار شغل چگونه شغل‌هایی هستند! در مرکز آمار شغل‌های کاذبی مانند دستفروشی، مسافرکشی و امثال آن به عنوان یک شغل شناخته می‌شوند در صورتی که این گونه شغل‌ها در کشورهای دیگر به عنوان شغل شناخته نمی‌شوند. بنابراین دعوای فعلی که عملا مطرح است که ما برای نخستین بار دستمزد کارکنان را به میزان بالاتر از نرخ تورم افزایش داده‌ایم مسئله‌ای است که بیشتر مصرف سیاسی دارد تا جنبه واقعی.
اصولا افزایش قیمت پایه دستمزد ارتباط مستقیمی با تولید ناخالص ملی دارد یعنی اگر اینکه میزان بهره‌وری و تولید ناخالص داخلی به نسبتی افزایش پیدا کند دستمزد می‌تواند به همان نسبت افزایش پیدا کند بنابراین افزایش دستوری و بی‌ملاحظه قیمت دستمزد پایه در کشور ما مسئله‌ای را حل نمی‌کند زیرا که از یک طرف به افزایش نرخ تورم
خواهد انجامید چراکه قیمت تمام شده کالا و خدمات را افزایش می‌دهد و از طرف دیگر تورم‌زا است زیرا تولید ناخالص داخلی به اندازه کافی رشد نکرده است.پس مسئله باید برای مردم و به ویژه کارگران روشن شود که افزایش دستوری و مبلغ حقوق پایه کارگران مشکلی را از مشکلات کشور حل نمی‌‌کند. بلکه آنچه مشکلات کشور را حل می‌کند سرمایه‌گذاری، افزایش تولید و افزایش مصرف است و در نهایت باید زمینه‌های رشد اقتصادی فراهم شود و رشد اقتصادی هم با افزایش سرمایه‌گذاری‌ها امکان پذیر است. بنابراین، این گونه جدل‌های لفظی راه به جایی نخواهند برد و کارگران باید به دنبال این باشند که مسئولان ذیربط را مجبور کنند که ماشین آلات، تجهیزات و تکنولوژی تولید خود را به روز کنند تا بهره‌وری کار هم متناسب با آن افزایش پیدا کند .ایران دارای استانداردهای بسیار بالایی از نظر نیروی کار است. اما میزان بهره‌وری ما بسیار پایین است و نیروهایی به کارخانه‌ها تحمیل می‌شوند که این نیروها کارایی کافی ندارند. پس باید زمینه‌ای را فراهم کنیم تا در نهایت امکان افزایش تولید ملی و افزایش عرضه و یا به دنبال آن قدرت خرید کارگران را افزایش دهیم.
افزایش رسمی دستمزد مشکلی را از کسی حل نخواهد کرد بلکه مشکلات کشور و حل آنها در گرو سرمایه‌گذاری‌ها، بالابردن کارایی و ایجاد اشتغال مولد است.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام