کاربران محترم: دسترسی به صفحات داخلی روزنامه از ساعت 15 میسر می باشد
AFTAB YAZD NEWSPAPER
شنبه, 26 آبان 1397   Saturday 17 November 2018
RSS فیدخوان
روزنامه در یک نگاه

جستجو در آرشیو

 Instagram.com/aftabyazd
طراحی و اجرا: هنر رسانه

زمان انتشار: 15 مرداد 1394

صفحه خبر: فرهنگی

شادی زهره‌وندی فرشید خیرآبادی- آیا تمامی شعرها در دوران معاصر «پست مدرن» هستند؟
آیا «شعر پست مدرن» بهتراست؟
آیا شعر پست مدرن معنا دارد و یا گروهی واژگان
پراکنده است؟
در شعر پست مدرن معنا چگونه پیاده سازی می شود؟
تک معنایی چگونه به چند و چندین معنایی تبدیل شد؟
چه توانایی هایی برای مخاطب هنر پست مدرن نیاز است؟
پرسش های بالا پیوسته پرسیده می شوند. بهتر است نخست بگوییم «پست مدرنیزم» گرایشی است که ساختار کلی اثر هنری را خواهد ساخت و این ساختار در شکل و مفهوم گسترده
می شود.معنا پردازی درآثارمنطبق با پست مدرنیزم دیگرسرراست نیست، معنا شرح داده نمی شود. به این مقاله دقت کنید، معنا درآن شرح داده می شود اما درآثار پست مدرن معنا در المان ها پنهان است. معنا گفته نمی شود بلکه نموده می شود. نشان دادن معنا خود سلوکی پیچیده است و پیچیدگی مفهوم در هنر امروز را پیچیده تر نیز می کند. آثار امروزی یا بهتر بگوییم هنر امروزی دارنده مفاهیم و معانی گسترده هستند و دیگر از مفاهیم سطحی کلاسیک خبری نیست. قرار بر این نیست که مدح کسی گفته شود و یا از معشوق و شراب گفتگو کند، بلکه باید از دردهای آدمی و از پرسش های فلسفی یا شبه فلسفی آدم امروزی سخن بگوید. جملات واپسین را بگذارید کنار سر راست نگفتن معنا در هنر پست مدرن، آنگاه درخواهید یافت که چقدرپیچیدگی حادث می شود و مفهوم در توفانی از چرخش و پیچیدگی فرو می رود. در دوران معاصراشعارهمچون تمامی آثار هنری می توانند پست مدرن باشد یا نباشد و این بستگی به گرایش های هنرمند - که اینجا شاعر است- دارد و چیزی به نام بدتر و بهتر در انتخاب این گرایش وجود ندارد و وابستگی کامل به حالات هنرمند، تکنیک های
ارایه هنری و وابستگی او به مکاتب فکری- فلسفی دارد.
همانگونه که در بالا گفته شد هنر پست مدرن- که در اینجا شعر است- معنا پذیرومعنادار است اما معنا به جای شرح داده شدن درالمان ها پنهان می شود و با تکنیک های فرمالیستی پرداخته می شود آنگاه در سینی طلایی به مخاطب اثر هنری پیشکش می شود. اینجاست که مخاطب بسته به میزان شعور، دانش و تجربیات اش معنای ویژه خود را برداشت می کند و این معنا، معنایی تعبیر شده است، نه معنایی مطلق
و قطعی. اینگونه است که تک معنایی به چند وچندین معنایی تبدیل می شود و معنا و مفهومی که
«مخاطب الف» می فهمد با «مخاطب ب» فرق دارد. درهنرهای امروزی چیزی به شکل نصیحت وتک گویی مرده است.
مونولوگ های پدرانه درهنرهای امروزی جایی ندارد و
و هنرمند آینده ای می آفریند از جهان، نه جایگاهی برای سخنرانی خویش.
خب! اکنون می توان گفت شعر پست مدرن تنها واژگانی پراکنده نیست اما خواننده یا مخاطب اثر باید سواد و شخصیتی چند وجهی و متعالی دارا باشد تا بتواند معنا و مفاهیم هنر های امروزی را فهمیده و درک کند. برای درونی کردن مفاهیمی اینگونه سهمگین و سنگین باید مخاطب امروزی با تجربه و با درک بالای هنرو فلسفه باشد، مخاطبی متعالی نه مخاطبی «توسری خور» و حرف گوش کن،
مخاطبی شورشی در برابر همه چیز. توان جذب وفهم معنایی بدین سان چند سطحی در هنر امروز، توانی چند سطحی در مخاطب هنر را می طلبد.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:
آفتاب یزد از چاپ نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید در بخش روی خط آفتاب روزنامه چاپ می‌گردد.

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام